ما از دل لنزها به فعالیت ها نگاهى کردیم و تصمیم بر آن شد که این فیلم مناسب نگرش هاى بى بى سى «نیست» در ادامه این متن عجیب و غریب آمده بود:«اما در پروژه خود موفق باشید و اگر آقاى «و.ویلیامز» در آینده نمایش مهمى داشت به من اطلاع دهید چون این نکته دانى شاید باعث شود که تصمیم تازه اى بگیریم»
آنچه مایه شگفتى پالمر شد نشر درهم ریخته و گاه بى معناى متن نبود، پاسخ بى بى سى هم دور از انتظار بود اما زیاد حیرت زده اش نکرد. نکته نامه این بود که ووگان ویلیامز در سال ۱۹۵۸ درگذشته است! و از قضا پالمر فیلم را به مناسبت پنجاهمین سال درگذشت آهنگساز برجسته هموطنش ساخته بود. پالمر به روزنامه آبزرور
(the observer) گفته بود: «هیچ بنى بشرى معناى این نامه را درک نمى کند. اگر به من بگویند فیلم من پذیرفته نشده ناراحت نمى شوم اما دوست دارم دلیلى بیاورند که من بفهمم.»
پالمر هرگز نام امضا کننده نامه را افشا نکرد اما در ادامه گفت وگوى خود سراغ نفر اول بى بى سى، مارک تامسون رفت و بى محابا از وى انتقاد کرد: «بى بى سى زمانى شهرتى جهانى داشت که امروز از دست رفته و این شرم آور است در پایان هم که با مارک تامسون اوضاع از همیشه بدتر شد. او فاجعه است».
پالمر مستند ساز سرشناسى که با کار تلویزیون کاملاً آشناست تنها کسى نیست که این گونه بى محابا از تامسون انتقاد مى کند. همین دو هفته پیش بود که «سرریچارد ایر» مدیر سابق تئاتر ملى بریتانیا از وى انتقاد کرد که در برنامه هاى تولیدى شبکه هایى که با نظارت او اداره مى شود توجهى به فرهنگ نمى شود. اکنون انتقاد ها از تامسون به اوج خود رسیده و دیگر مساله بر سر بى سوادى یا ناتوانى او در اداره بى بى سى نیست بلکه پاى مسائل مالى در میان است، آن هم در روزهایى که افکار عمومى انگلستان به شدت نسبت به این مساله حساس شده چون به تازگى خبرهاى مربوط به فساد مالى دولتمردان این کشور درصدر اخبار رسانه هاى بریتانیا و از جمله همین بى بى سى قرار گرفته است.
رئیس میلیونر
جنجال ها وقتى شروع شد که بر اساس لایحه آزادى اطلاعات، بنگاه خبر پراکنى بریتانیا مجبور شد صورت درآمدهاى کارکنان خود را فاش کند. آن جا بود که مشخص شد ۲۷ نفر از مجموع ۵۰ نفر پردرآمدترین کارکنان بى بى سى، دستمزدى بیش از نخست وزیرى کشور مى گیرند. «گوردون براون» ماهانه ۱۹۶ هزار پوند دستمزد مى گیرد و در این میان ۴۷ نفر درآمدى بیش از ۱۹۰ هزار پوند دارند.
آنچه بیش از همه مایه خشم مردم شد مبلغى بود که به عنوان درآمد مارک تامسون رئیس بى بى سى اعلام شد و نشان مى داد که وى ۸۱۶ هزار پوند دستمزد مى گیرد که واقعاً رقم سرسام آورى است. چنین درآمدى در بخش دولتى بریتانیا کمتر دیده مى شود. دلیل اساسى عصبانیت مردم انگلستان از جایى ریشه مى گیرد که منبع اصلى تامین هزینه هاى تلویزیون بى بى سى و زیر مجموعه هاى آن پولى است که خانوارهاى بریتانیا به طور مستقیم در هر ماه با عنوان مجوز تلویزیون مى پردازند.
مردم سالانه بیش از ۳ میلیارد پوند به حساب بى بى سى واریز مى کنند (بودجه سالانه بى بى سى چهار میلیارد و سیصد میلیون پوند است). انگار کسى تامسون را دوست ندارد، در باشگاه ثروتمندان بنگاه خبرپراکنى بریتانیا چون او بسیار است اما انگشت اتهام پیش از همه او را نشانه رفته است.انتقادها از تامسون وقتى به اوج رسید که یک عضو پارلمان انگلستان به درآمد سرسام آور او اشاره کرد. «جرمى هانت» که وزیر فرهنگ دولت سایه بریتانیا هم به شمار مى رود، در جشنواره رادیو در شهر ناتینگهام با خبرنگاران روبه رو شد او ابتدا از دولت انتقاد کرد و سپس سراغ تامسون رفت و با چنین جمله هایى کوشید حسابى از خجالت رئیس درآید: «مدیریت بى بى سى یک امتیاز محسوب مى شود. همچنان که عضویت در پارلمان یک امتیاز ویژه است و گمان نمى کنم ما چنین کارهایى را براى پول انجام دهیم».هانت سپس به رقم بالاى دستمزد مدیر بى بى سى اشاره کرد و افزود:« ۸۱۶ هزار پوند براى مدیریت بى بى سى خیلى زیاد است. این مبلغ هنگفتى است و بررسى آن ضرورى به نظر مى رسد.» کمى بعد این عضو پارلمان در روزنامه دیلى تلگراف هم بار دیگر از تامسون یاد کرد و گفت: «شفافیت فقط درباره اشخاص نیست، بلکه بنگاه بزرگى مثل بى بى سى هم باید شفاف اعلام کند که مثلاً ۱۰۸ میلیون پوندى را که صرف برنامه هاى خارج از کشور کرده چگونه و در چه راهى هزینه کرده است. اگر چنین شود ما متوجه فایده هاى شفافیت خواهیم شد. آن وقت همه خواهند فهمید که راه هاى بهترى هم براى صرف پول مالیات مردم هست».
هانت در پایان این گفت وگو به نکته دیگرى اشاره کرد: «مساله اصلى این بطرى هاى مشروب نیست. بلکه ما مى خواهیم بدانیم بى بى سى این ۱۴ میلیون پوند را چطور خرج کرده است» بطرى هاى مشروب مورد نظر این عضو پارلمان دردسر دیگرى بود که مارک تامسون آفریده بود. او براى تولد «بروس فورسیت» یک بطرى مشروب هدیه کرده بود و البته هزینه آن را از حساب بى بى سى پرداخته بود. پرسشى که یک نویسنده انگلیسى مطرح کرده در حقیقت در ذهن بسیارى از هموطنان تامسون نقش بسته است، «یعنى آقاى تامسون با درآمد ۸۱۶ هزار پوندى نمى تواند یک بطر مشروب از جیب خود براى بروس فورسیت بخرد؟»
یازده یار اوشن
افشاگرى ها فقط به دستمزدهاى مدیران ارشد بى بى سى ختم نشد. این بنگاه خبرى مجبور شد صورت هزینه هاى میلیون پوندى خود را هم افشا کند. سندهاى جداگانه اى که از سوى بى بى سى منتشر شد، نشان مى داد کارکنان بى بى سى در فاصله آوریل تا دسامبر ۲۰۰۷ (9ماه) مبلغ 9/12 میلیون پوند در هتل هاى مجلل صرف کرده اند. از این رقم 6/4 میلیون را
( BBC VISION) بازوى تولید تلویزیونى خرج کرد.
در یکى از این سند ها آمده که یک کارمند ارشد بى بى سى «اریک هاگرز» براى دو شب اقامت در یک هتل 06/722 پوند خرج روى دست مالیات دهندگان بریتانیایى گذاشته است. این هتل که تصویر آن در فیلم «یازده یار اوشن» براى آن شهرتى به ارمغان آورد، به داشتن چشمه هاى آب زیبا مشهور است. آقاى هاگرز در این سفر دو روزه به لاس وگاس 48/1624 پوند هم صرف اجاره یک ماشین با راننده کرده بود.
تامسون که در فهرست حقوق بگیران بى بى سى مقام اول را به خود اختصاص داده در خرج گذاشتن روى دست مالیات دهندگان انگلیسى نیز جلوتر از همه است. مطابق سندهاى افشایى او علاوه بر حقوق مبلغ 823/77 پوند از حساب بى بى سى براى مصارف گوناگون هزینه کرده است.وى در یک مورد براى «راست و ریس کردن یک مساله کارمندى» خانواده خود را ترک کرد و با هواپیماى خصوصى راهى لندن شد. در مورد دیگر تامسون با تساجوول شام خورده و صورت حساب آن را به بى بى سى داده است.
روایت مارک تامسون رئیس شبکه تلویزیونى BBC
پنج سال از مدیریت مارک تامسون بر بى بى سى مى گذرد و نام وى بارها و هر بار به دلیلى در صدر خبرها قرار گرفته است. در ایران نام مارک تامسون را با ماجراى امتناع بى بى سى از پخش آگهى کمک به غزه به یاد مى آوریم. او در این ماجرا به شدت از تصمیم بى بى سى دفاع کرد.اولین بار در سال ۲۰۰۷ گفته شد بى بى سى بارها راهبرد رسانه اى خود را زیر پا گذاشته و به همین دلیل موجب دلسردى و نا امیدى مردم شده است. مارک تامسون به عنوان رئیس بى بى سى موارد نقض راهبرد را بررسى کرد و هشتم ژوییه همان سال گزارشى به هیات مدیره ارائه کرد. مطابق گزارش ها، هیات مدیره احساس کرد ارزش هایى نظیر صحت خبر و صداقت در بى بى سى نادیده گرفته شده و تامسون وعده داد که اعتماد از دست رفته عمومى را برگرداند.فرداى آن روز وى در پیامى داخلى به کارمندان بى بى سى اعلام کرد دلسردى عمومى هرگز مورد پذیرش ما نیست... در عین حال او به شدت از مجموعه کارمندان بى بى سى دفاع کرد و گفت: «بیشتر کارکنان بى بى سى هرگز مردم را نا امید نکرده اند.» تامسون وعده داد اگر کسى چنین کند از بى بى سى اخراج خواهد شد.در سال ۲۰۰۷ مدیریت تامسون بار دیگر مورد انتقاد قرار گرفت. «سرریچارد ایر» مدیر سابق تئاتر ملى بریتانیا تامسون را متهم کرد که مجموعه اى که او مدیریت مى کند نتوانسته برنامه هایى تولید کند که مردم را تشویق به تماشاى تئاتر یا بازدید از موزه ها کند و به کمک آن هنر متعالى را تبلیغ کند. «ایر» کارگردانى سرشناس هم هست. او براى فیلم «یادداشت هایى درباره یک رسوایى» جایزه مهم «با فتا »و« امى» را به دست آورد.
او از جمله شخصیت هاى مؤثر در عرصه هنر محسوب مى شود که انتشار گسترده گفته هاى وى درباره تامسون نشان از اهمیت این چهره مشهور دارد.انتقادهاى تونى پالمر دیگر کارگردان بریتانیایى از مارک تامسون هم در گستره وسیعى پوشش داده شد. وى مدیریت بى بى سى را فاجعه دانست و گفت که این شخص باعث شده بى بى سى در جهان بدنام شود و شهرت سابق خود را از دست دهد.
پخش Jerry springer: the opera هم براى تامسون مایه دردسر شد به طورى که وى را به اتهام کفرگویى و توهین به مقدسات راهى دادگاه کرد.البته استخدام یک وکیل سرشناس مایه نجات او شد.