مهدی اقراریان
کشتی انقلاب اسلامی ایران در سه دهه گذشته همواره با طوفان های مختلف و فراز و نشیب های گوناگونی روبرو بوده که به برکت الطاف خفیه حضرت ولیعصر(عج) و سکان داری الهی ولایت مطلقه فقیه و هوشیاری مردم همیشه در صحنه، از این حوادث به سلامت عبور کرده است.
حوادث و رویدادهای عبرت آموزی که در پی ناکامی دشمن برای به انزوا کشاندن خط امام(ره) و رهبری در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری به وقوع پیوست، زنگ خطری بود از برنامه ریزی ها و اقدامات چند ساله دستگاه های اطلاعاتی و امنیتی وابسته به جریان سلطه بین المللی که با بهره برداری از عنوانی چون دیپلماسی عمومی، ترویج آزادی و دمکراسی، می کوشند هم پیمانان (بخوانید مزدوران) خود را در کشورهای مستقل و مخالف با سیاست های سلطه طلبانه آنان بر سر کار آورند.
این دستگاه ها اقدامات خود را در پوشش بنیادها و مؤسسات به ظاهر فرهنگی و مطالعاتی همچون بنیاد «البرت انیشتین»، «مؤسسه اعطای کمک های ملی برای دموکراسی» (NED)، «مؤسسه ایالات متحده برای صلح» (USIP) و ده ها مجموعه زنجیره ای دیگر به انجام می رسانند.
بهره برداری از شبکه های رسانه ای چون صدای آمریکا (VOA)، بی بی سی (BBC)، رادیو فردا، سی ان ان (CNN) و فناوری های نوین سایبرنتیک اقدام دیگری است که این سازمانها با هدف شکل دهی افکار عمومی در راستای یک موضوع خاص همچون تقلب در انتخابات در دستور کار خود قرار می دهند.
سخنان «هیلاری کلینتون» وزیر امور خارجه آمریکا در گفتگوی با شبکه خبری سی ان ان (CNN) در خصوص نقش این کشور در کمک به معترضان انتخابات 22خرداد به ویژه آنجایی که می گوید: «ما می دانستیم که اگر خیلی زود و شاید ورود کنیم، حکومت ایران سعی می کند از ما برای متحد کردن کشور علیه معترضان استفاده کند. بدین ترتیب ما پشت پرده کار می کردیم. ما کارهای زیادی می کردیم تا بدون اینکه سر راه واقع شویم، واقعاً به معترضان قدرت ببخشیم. ما به حمایت لفظی و پشتیبانی از مخالفان ادامه می دهیم.» از حقیقت برنامه ریزی چند ساله این دستگاه ها برای انجام عملیاتی چند لایه به منظور کودتایی نرم بر علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران پرده برمی دارد.
اعترافات حسین رسام (تحلیلگر ارشد سفارت انگلیس) در خصوص ارتباط مستمر ستاد میرحسین موسوی و کروبی با سفارت انگلستان و معرفی چهره هایی چون عطریانفر، لیلاز و شمس الواعظین به عنوان حلقه های اصلی این ارتباط و افشاء اقداماتی از قبیل برگزاری جلسات مستمر با اعضاء حزب اعتماد ملی و برخی از فعالان سیاسی، قومی، نمایندگان احزاب، اقلیت های مذهبی و تشکل های غیردولتی (NGO) و کمک 300 هزار پوندی به این تشکل ها در کنار شناسایی جذب نخبگان از طریق اعطای بورسیه به منظور بسترسازی برای جاسوسی علمی و صنعتی و ده ها اقدام دیگر، تنها بخشی از زوایای پنهان طرحی است که با نظارت مستقیم وزارت امورخارجه انگلیس و همکاری آمریکا علیه امنیت ملی کشور صورت پذیرفته است.
اکنون، با گذشت زمان و کمتر شدن غبار فتنه های خواص مردود شده در امتحان انتخابات دهم، زوایای پنهان ارتباطات اشخاص و جریانات مدعی اصلاح طلبی با دشمنان قسم خورده ملت ایران معلوم گردیده است. می توان با تشبیه انقلاب اسلامی ایران به یک کشتی و دشمنان آن به دزدان دریایی این سؤال اساسی را مطرح کرد که چه کسانی کشتی را سوراخ می کند؟
آنچه که می توان در پاسخ به این پرسش تصور کرد این است که سرنشینان یک کشتی که می توان از آنان به عنوان «مردم» یک کشور با تمامی نگرش ها و سلایق گوناگون نام برد هیچگاه به سوراخ کردن کشتی که خود بر آن سوارند نمی پردازند، زیرا علی رغم تمام اختلافات احتمالی می دانند براساس تجربه دیگر کشتی ها (عراق، افغانستان، پاکستان) این دزدان دریایی اند (جریان سلطه بین المللی به سردمداری آمریکا) که در کمین فرصتی برای به تاراج بردن تمامی دستاوردها، دارایی ها و سرمایه آنان می باشند.
و تنها دو گزینه دشمن خارجی از بیرون (حمله نظامی و براندازی سخت) و یا عامل نفوذی دشمن از درون کشتی است که ممکن است با امید آمدن قایق نجاتی از سوی آنانی که به او مأموریت داده اند، دست به خیانت علیه مسافران کشتی (مردم یک کشور) بزند.
اینک، با افشاء شدن پشت پرده عواملی که می خواستند با فرصت انتخابات در لباس خدمه این کشتی (تصدی مسئولیت قوه مجریه) به خیانت بپردازند این مسئله اساسی مطرح است که آیا سرنشینان کشتی انقلاب فرصت فرار شبانه با قایقی را به این عوامل اصلی می دهند و یا با هوشیاری، عوامل اصلی کودتا را به جرم همدستی با دشمنان پیشرفت و سربلندی این ملت شریف و خیانت به آرمان های خون هزاران شهید به محاکمه دادگاه عدالت می کشانند؟
هرچند آنان امروز نیز در اندیشه های مردم ایران محکومند.