پایگاه خبری «المشهد الاسرائیلی» در مقاله ای به فساد و تباهی بسیاری از رهبران رژیم صهیونیستی اشاره و اعلام کرد، مطالعه این مقاله خوانندگان را بیش از پیش به واقعیت فاسد رژیم صهیونیستی آشنا خواهد کرد.
در این مقاله آمده است: طی 14سال اخیر شاهد بروز مجموعه قضایایی مربوط به فساد سران رژیم صهیونیستی بودیم که در آنها چهره های برجسته و بارز این رژیم از جمله نمایندگان پارلمان، اعضای کابینه و رهبر پیشین حزب لیکود یعنی «ایهود اولمرت» و همچنین نخست وزیر فعلی اسرائیل، «بنیامین نتانیاهو» به چشم می خورند.
نتانیاهو در کسب پیشینه فساد و رسوایی مالی تنها نیست بلکه هنگام بررسی این مفاسد و رسوایی ها به پرونده بزرگی از جرایم و مفاسد مالی شخصیت های مهم صهیونیستی برخورد می کنیم.
«شیمون پرز» رئیس کنونی رژیم صهیونیستی که در نیمه دوم دهه 90 به اتهام دریافت پول و اموال از شرکت ها و جمعیت هایی که وجود خارجی نداشتند در انتخابات 1996 شرکت کرد و تمام اموال حاصله را صرف تبلیغات انتخاباتی خود کرد، نفر اول پرونده مفاسد مالی است.
نفر دوم این فهرست نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی است. او در اولین دوره به قدرت رسیدن خود تحت بازجویی های سنگینی به اتهام دریافت پول و اموال از شرکت ها و جمعیت های موهوم قرار گرفت.
به علاوه، پس از شکست خوردن در انتخابات 1999 به اتهام دو رسوایی بزرگ یعنی دریافت هدیه از دفتر ریاست جمهوری و نپرداختن آن به خزانه و همچنین ارتباط با صاحب یک شرکت حمل و نقل بین المللی و دریافت رشوه کلان از این شرکت تحت بازجویی های گسترده قرار گرفت، اما تمام این قضایا از سوی دادگاه مسکوت ماند.
شخصیت بعدی این فهرست «ایهود باراک» است که در قضایای فسادی چون دریافت رشوه و خرج این اموال برای مبارزات انتخاباتی دست داشته است.
به نوشته این پایگاه خبری، با این که انتخابات داخلی حزب لیکود در اواخر سال 2002 زمینه ساز انتخابات پارلمانی سال 2003 بود، اما این انتخابات افشاکننده لیست طویلی از مفاسد در میان سران رژیم صهیونیستی شد. چرا که افرادی در لیست حزب لیکود قرار گرفته بودند که ارتباط آنها با باندهای فساد و جنایت کاملا محرز و مشخص بود، به همین دلیل ملاحظه می کنیم طی دوره پارلمانی 2003 تا 2006 تحقیقات و بازجویی های گسترده ای از 23 شخصیت سیاسی صهیونیست انجام شد که اکثر آنها از حزب لیکود بودند.
از مهمترین این افراد باید از آریل شارون نام برد که به همراه دو پسرش اومری و گیلاد متهم به دریافت دو میلیون رشوه و تسهیلات مالی شدند.
شارون به دلیل سکته و افتادن در بستر بیماری در سال 2006 تاکنون نتوانسته در دادگاه حضور یابد، اما پسر بزرگش اومری به اتهام دریافت اموال غیرقانونی برای تبلیغ انتخابات به 9 ماه زندان محکوم شد و برادرش گیلاد نیز متهم به دست داشتن در قضیه فساد است و تحت پیگرد قرار دارد.
از دیگر افراد موجود در این لیست می توان به «آویگدور لیبرمن» رئیس حزب اسرائیل خانه ما و وزیر خارجه کنونی رژیم صهیونیستی اشاره کرد، که از نظر تحت بازجویی بودن بر رئیس پیشین حزب شاس یعنی «آریه درعی» نیز پیشی گرفت و از سال 2002 تاکنون نیز تحت بازجویی گسترده قرار گرفته است. این بازجویی ها از نیمه اول سال 2009 شکل بسیار جدی تری به خود گرفته است، چون صحبت ازدریافت میلیون ها دلار رشوه از باندهای فساد بین المللی که حتی نام برخی از کشورها مانند روسیه و قبرس نیز در آن مشاهده شده در میان است.
آریه درعی رهبر سیاسی پیشین حزب شاس که برجسته ترین شخصیت این حزب نیز تلقی می شود با وجودی که پست های بی شماری را در اسرائیل احراز می کرد، به دلیل محکومیت به دست داشتن در قضایای بزرگ فساد و ارتشا به بیش از دو سال و نیم زندان محکوم شد.
از دیگر افرادی که می توان به آن اشاره کرد «آبراهام هرشزون» از شخصیت های مهم حزب لیکود است که بعدها به حزب کادیما پیوست و یک سال پیش به جرم اختلاس به پنج سال زندان محکوم شد.
روسای رژیم صهیونیستی نیز از این دایره فساد و تباهی خارج نبودند، چرا که آیزر وایزمن مجبور شد پس از برملا شدن قضیه دریافت اموال کلان از دوستان ثروتمندش بدون اطلاع دادن این امر به دوایر اداری و حکومتی از مقام خود کناره گیری کند.
و در انتهای این فهرست «موشه کاتساو» قرار دارد، کسی که جانشین وایزمن شد تا قدرت را در رژیم صهیونیستی به دست گیرد، اما به دلایل رسوایی های جنسی، از مقام خود کناره گیری کرد و رسیدگی به اتهامات وی در جریان است.
این تنها نام بخشی از سران و رهبران رژیم صهیونیستی است و نگاهی گذرا به تاریخچه عملکرد تمام مقامات رژیم صهیونیستی ما را به این نکته رهنمون می سازد که فساد در انواع و اقسام آن فصل مشترک تمام این رهبران است.
از سوی دیگر روزنامه صهیونیستی هاآرتص همزمان با فرا رسیدن شصت و دومین سالگرد تأسیس رژیم صهیونیستی طی مقاله ای به سه عامل تهدیدکننده موجودیت رژیم صهیونیستی اشاره می کند.
هاآرتص نوشت، سه عامل ویرانگر موجودیت اسرائیل راتهدید می کند، نخستین عامل ادامه اشغال کرانه باختری رود اردن و نوار غزه است که ادامه این اشغالگری ها و اعمال قدرت و زور و سلاح باعث تخریب چهره و جایگاه اسرائیل در جهان می شود.
دومین عامل مربوط به افزایش چشمگیر شمار یهودیان افراطی است که کار نمی کنند، خدمت نظام وظیفه انجام نمی دهند و بار سنگین اقتصادی، اجتماعی و امنیتی برای اسرائیل دارند وباتوجه به اینکه این قشر از یهودیان جمعیت زیادی از اسرائیل را به خود اختصاص دادند پس زوال و نابودی اسرائیل نزدیک است.
و خطر سومی که موجودیت اسرائیل را تهدید می کند مسائل اقتصادی و بحران های موجود در این زمینه است که باعث ورشکستگی اسرائیل و انحطاط این رژیم خواهد شد.
در همین رابطه یک استاد اقتصاد دانشگاه تل آویو در گزارشی با اشاره به دروغین بودن ادعاهای سران رژیم صهیونیستی مبنی بر رشد و شکوفایی اقتصادی و اجتماعی هشدار داده است که اقتصاد اسرائیل به سرعت در مسیر ویرانگری در حرکت است.
به گفته این استاد اسرائیلی، آنچه که صهیونیست ها از خود به تصویر می کشند و تبلیغ می کنند دروغ محض است و فقط برای فریب دیگران عنوان می شود. در واقع سران صهیونیست مدعی هستند که اروپا در رکود اقتصادی دست و پا می زند و به شدت از بحران جهانی تأثیر پذیرفته است ولی تأثیرپذیری اقتصاد اسرائیل ناچیز است و آسیبی به آن وارد نشده است.
این کارشناس اقتصادی همچنین اظهار داشت، در اسرائیل بانکی را نمی توان پیدا کرد که آمار دقیق ورشکستگی این رژیم را افشا کند یا اقتصاددانان اسرائیلی به شدت از افشای حقایق اقتصادی پرهیز می کنند.
این در حالی است که هر روز بر بیکاری، فقر، رکود و ورشکستگی اقتصادی در این رژیم اضافه می شود.