تونی بلر نخست وزیر انگلیس روز جمعه درباره لایحه جدید دولتش برای سخت گیری های بیشتر علیه مسلمانان سخن گفت و طبق معمول سعی دارد آنرا در پوشش یک اقدام ضدتروریستی , نزد افکار عمومی توجیه کند.
بموجب لایحه جدید, انگلیس در مقررات مربوط به حقوق بشر تجدیدنظر می کند و مقررات سخت گیرانه ای علیه کسانیکه لندن سعی دارد آنها را «حامیان تروریسم» معرفی کند , برقرار می سازد. دولت انگلیس در این صورت می تواند افراد مورد نظر خود را از خاک این کشور اخراج کند یا از ورود آنها به انگلیس جلوگیری نماید.
اگرچه درحال حاضر نیز دولت اختیار دارد از ورود افرادی که وجود آنها « خطرناک » تلقی می شود , جلوگیری کند , اما لایحه جدید به دولت اختیارات بیشتری می دهد و از دایره شمول بیشتری برخوردار است . در واقع یک جنگ روانی تمام عیار علیه مسلمانان انگلیس است و مشخصا به این ذهنیت مورد نظر آمریکا و انگلیس دامن می زند که اسلام را معادل تروریسم , معرفی می کنند و سپس به مقابله با مسلمانان و تمامی مظاهر اسلامی در هر فرصت ممکن , می پردازند.
واقعیت اینست که دولت لندن از سالها پیش , یک برنامه سخت گیرانه علیه فعالیتهای اسلامی در انگلیس را تدوین کرده بود و برای تدارک مقدمات اجرای آن , در انتظار فرصت مناسبی بود که از نظر سیاسی ـ تبلیغاتی بتواند اهداف و برنامه های خود را بمرحله اجرا درآورد. اگرچه دولت بلر و شبکه های تبلیغاتی انگلیس در تلاشند تا تصمیمات اخیر را با برچسب مقابله با تروریسم , به خورد افکار عمومی بدهند , ولی طرح های جدید بلر و دستیارانش , تمامی ویژگیهای یک جنگ همه جانبه علیه مسلمانان انگلیس را با خود بهمراه دارد.
مطابق این طرحها دولت لندن مجاز خواهد بود:
1 ـ به شنود مکالمات تلفنی را بطور کامل بپردازد .
2 ـ فعالیتهای سیاسی ـ اجتماعی و مذهبی مورد نظر خود را « تروریستی » معرفی کرده و آنرا موقوف کند.
4 ـ افراد مورد نظر خود را اخراج کند و یا از ورود آنها به انگلیس جلوگیری کند.
5 ـ به تعطیل کتابفروشیها و پایگاههای اینترنتی بپردازد و از انتشار مقالات و مطالبی که « محرک اقدامات تروریستی » معرفی می شوند , بپردازد.
6 ـ به دستگیری و زندانی کردن افراد مورد نظر , حتی بدون « تفهیم اتهام » بپردازد و آنها را برای مدتهای طولانی در همین وضع در زندانها نگهداری کند.
اگرچه اهداف مورد نظر لندن درخصوص برخی از اقدامات پیشنهادی « بلر » آنچنان آشکار است که ماهیت سخت گیرانه علیه مسلمانان را به راحتی بازگو می کند , اما بلر در اظهارات خود با صریح ترین جملات ممکن خاطرنشان می کند که « براساس این لایحه , فهرستی از روحانیون و وعاظی که حق ورود به انگلیس را نخواهند داشت , تهیه شده و از ورود آنها به انگلیس جلوگیری خواهد شد » . بلر در سخنانش همچنین تصریح می کند که آندسته از فعالان اسلامی که عملکرد آنها مطلوب نیست , نیز مشمول طرح اخراج اجباری از انگلیس خواهند شد. در این زمینه ممکن است عده ای نتوانند علیرغم تصریحات بلر , به اهداف پشت پرده ای که مدنظر دولتمردان انگلیس است , پی ببرند ولی تمرکز بیشتر بر این محورها می تواند مسائل تازه ای را برای ما روشن کند.
الف : استخوانبندی طرح جدید بلر براساس این طرز فکر شیطانی بنا شده که اسلام را معادل تروریسم معرفی می کند و سپس با شعار مبارزه با تروریسم , به مبارزه با مظاهر اسلامی و مشخصا مبارزه با مسلمانان می پردازد و سیاستهای سخت گیرانه علیه مسلمانان را توجیه می کند.
مسئله اینست که حتی اگر بلر و دستیارانش در راه تحقق اهداف خود علیه مسلمانان موفقیتی هم کسب کنند , در واقع باعث ایجاد شکاف جدی میان مسلمانان و پیکره جامعه انگلیس خواهند شد و این سیاست را فقط درصورتی می توانند اعمال کنند که مسلمانان را عملا به عنوان « شهروندان درجه 2 » تلقی کرده و از حقوق شهروندی خود محروم سازند که یقینا آثار و تبعات بیشتری را بهمراه خواهد داشت .
ب : اگرچه بلر سعی دارد طرحهای ضداسلامی خود را بعنوان یک « رویکرد جدید » معرفی کند , ولی تمامی شواهد و قرائن موجود نشان می دهد که این طرحها مبتنی بر یک برنامه از پیش تعیین شده است که هماهنگی های آن از دستکم شروع فعالیت دولت بلر صورت گرفته و فقط برای کلید خوردن دور جدید تبلیغات برای شتاب بخشیدن به این برنامه ها , بلر و دستیارانش به دنبال بهانه های تازه ای می گشته اند.
انفجارات مشکوک لندن , دقیقا از همین زاویه است که بعنوان یک « ترقه بازی دولتی » ارزیابی می شود که بلر برای شروع طرحهایش به آن نیاز داشت .
ج ـ اگرچه بلر در اظهاراتش سعی داشت نقش رئیس یک کشور در معرض تهاجم را بازی کند , اما نتوانست از سیاستهای تجاوزکارانه انگلیس در عراق و افغانستان دفاع کند و یا بر آن سرپوش بگذارد. اما این نکته امروزه حتی نزد افکار عمومی انگلیس دستکم نزد طیفی از سیاستمداران انگلیس بعنوان یک حقیقت عینی , جا افتاده است که سیاستهای ضدانسانی انگلیس در عراق و افغانستان , بازتاب و مبنای بسیاری از حوادثی است که در انگلیس رخ می دهند. با اینهمه , بایستی بر این نکته , موضوع دیگری را هم افزود که شاید شهروندان و حتی سیاستمداران انگلیسی از بیان آن واهمه دارند و آزادی لازم برای اعلام اینکه «القاعده» مولود شوم آمریکا و انگلیس است , ندارند. در روزهای اخیر و دقیقا در شرایطی که دولت بلر درصدد توجیه سیاستهای جدیدش علیه مسلمانان است , یکبار دیگر «ایمن الظوهری» از طریق شبکه آمریکائی « الجزیره » به تهدیدات تروریستی خود می پردازد.
تصادفی نیست که هر زمان آمریکا و انگلیس به یک « لولو » در صحنه تبلیغاتی نیاز دارند , القاعده هم دقیقا بموقع به داد آنها می رسد و نیازهای تبلیغاتی آنها را برطرف و برآورده می سازد. این همسوئی و همزمانی , یکبار دیگر نشان می دهد که القاعده , چیزی بجز بلر و بوش نیست و « لولوی تبلیغاتی » آنها محسوب می شود که سرنخ آن هنوز هم دردستان خون آلود خودشان است .
د ـ نکته مهمتری در این زمینه وجود دارد که با طرح آن دیگر نیازی به سایر استدلالات هم نیست و آن عملکرد دوگانه و پرتناقض انگلیسی های شرور در قبال تروریسم است .
فراموش نکنیم که در روزهای اخیر , کنفرانسی در محل مجلس اعیان انگلیس تحت عنوان «ایران , سرسخت ها در قدرت , مقاومت ایران , سیاست اتحادیه اروپا تحت ریاست انگلستان » برپا شد که برخی از سیاستمداران سرشناس انگلیس در این فرصت به تملق گوئی از تروریست های منافق پرداختند و این جنایتکاران روسیاه را مظهر دمکراسی آینده در ایران نامیدند.
این سیاستمداران بدنام انگلیسی خواستار حذف برچسب تروریستی از منافقین شدند و حتی پا را فراتر گذاشته و تمامی گزارشات مستند از جنایات منافقین توسط مجامع بین المللی را هم بی اساس خوانده و به تجلیل از تروریست های رسوا پرداختند. این موضع دولت رسوای بلر در قبال منافقین جنایتکار البته نمی تواند چیزی را به سود آنها تغییر دهد ولی باندازه کافی گویاست و نشان می دهد که لندن هنوز هم به حمایت از تروریسمی که بتواند منافع نامشروع انگلیسی های شرور را احیا کند , به شدت علاقمند است و از آن حمایت می کند , حتی اگر این حمایت وقیحانه به بی آبروئی بیشتر انگلیس منجر شود.
هـ ـ البته پرونده انگلیس در دشمنی علیه مسلمانان جهان به بیش از دویست سال جنایت و کشتار و اقدامات ضدانسانی مربوط می شود ولی وقوع این صحنه ها در روزهای اخیر نشان می دهد که سیاستمداران کودن انگلیسی هنوز هم نتوانسته اند از تاریخ پرننگ و نکبت خود عبرت بگیرند و هنوز هم در رویای احیای امپراطوری تبهکار «بریتانیای کبیر» بسر می برند , آرزوئی که ناچارند آنرا به گور ببرند , حتی اگر با به راه انداختن یک جنگ روانی جدید علیه مسلمانان , بخواهند شانس خود را امتحان کنند.