یوسف محسنزاده
تشدید درگیریها در سرزمینهای اشغالی و توسل رژیم اسراییل به جنگافزارهای پیچیده و پیشرفته برای مقابله با چریکهای مسلمان فلسطینی، بار دیگر، ضرورت حمایت گسترده جهان اسلام و آزادگان در چهار گوشه جهان از حق فلسطینیها برای برخورداری از میهن مستقل فلسطینی و پایان یافتن تجاوزات خشونتآمیز و روزمره اسراییل علیه مردم بیگناه فلسطینی را مطرح میکند.
این درگیرها اتفاقاً همزمان با روز جهانی قدس به وقوع پیوست. روزی که یادآور حضور جاودانه بیتالمقدس در خاطره محو نشدنی مسلمانان و مدافعان حقوق شهروندی در جهان است. این روز، که از یادگارهای جاودانه حضرت امام راحل محسوب میشود، هر ساله به منبعی جوشان و الهامبخش برای ملل مسلمان جهت یادآوری ظلم و ستم که بر مسلمانان فلسطینی رفته است، مبدل میشود. این روز، بنوبه خود، کابوسی دردناک برای رژیم صهیونیستی که میکوشد حضور غاصبانه خود را در سرزمینهای فلسطینی تثبیت کرده و از طریق برقراری مناسبات دیپلماتیک با کشورهای عربی و اسلامی به موجودیتش رسمیت ببخشد، ایجاد کرده است.
با این حال، رژیم اسراییل از سرکوب مبارزات فلسطینی علیرغم برخورداری از آخرین تجهیزات مدرن روز، ناتوان بوده است. این رژیم از راهکارهایی نظیر ترور، بازداشت، انهدام خانهها، تخریب مزارع و کشتزارها، شکنجه، حملات موشکی، حملات هوایی و محاصره سرزمینهای اشغالی برای مقابله با مبارزان فلسطینی سود جسته است و در این رهگذر هزاران فلسطینی، از جمله رهبران برجسته مقاومت فلسطینی جان خود را از دست دادند و به سمبلهای جاویدان مبارزه مبدل شدند.
با این وجود، اسراییلیها نتوانستند شعلههای مقاومت را خاموش کنند و این، البته از مقاومت و ایستادگی شجاعانه و نامبرای فلسطینیها و احساس تعلق آنان به سرزمین خود که موهبت پیامبران و رسل الهی است نشأت گرفته است. گمان میرود، اسراییلیها از کلیه سلاحهای در دسترس، به جز سلاحهای هستهای و شیمیایی که در زرادخانه خود انبار کردند، برای سرکوب فلسطینیها استفاده کردند و حتی اسلحههایی را نیز با همکاری کمپانیهای غربی برای استفاده ویژه علیه مبارزان فلسطینی ساختند که هدف آنها، شناسایی و قتل مبارزان بوده است.
این روند بیپایان، به این سوال دامن میزند که تا چه مدتی قرار است این خشونتها ادامه یابد؟ اسراییلیها خود پاسخ روشنی به این پرسش دادند. موفاز وزیر جنگ اسراییل میگوید با این نسل فعلی فلسطینیها نمیتوان به صلح دست یافت! چنین جملاتی، در شرایطی که اسراییلیها با نهاد خودگردان فلسطین که موجودیت رژیم اسراییل را به رسمیت شناخته است، تعجبآور است و اوج درماندگی و یأس سران این رژیم را مینمایاند. از طرفی، این جملات، تعبیری رسا از ناتوانی همین رژیم در سد حملات، متقابل فلسطینیها محسوب میشود.
زیرا وقتی تیمهای ترور اسراییلیها فلان فرمانده فلسطینی را در کوچه تنگ و باریک اردوگاههای فلسطین، با استفاده از کارتهای خبرنگاری و حمل دوربینهای فیلمبرداری جهت استتار و بهرهگیری از عنصر غافلگیری به قتل میرسانند، با کمال ناامیدی شاهد بر باد رفتن طرحهای امنیتیشان از طریق وقوع انفجارهای شهادتطلبانه در شهرهای اشغالی فلسطین میشوند. امروزه، مبارزات فلسطینیها علیه اسراییل، علیرغم تفاوت راهکارها و ابزارهای دوجانبه، روند پایاپای را تجربه میکند. در چنین وضعی، رژیم اسراییل ناگزیر به پذیرش و شناسایی موجودیت طرف دیگر است که به چیزی جز زندگی سرافرازانه و عزتمندانه در خاک خود نمیاندیشد.