کمیته مهلیس یکی از ابزار فشار آمریکا بر سوریه است. این کمیته از طرف سازمان ملل مامور رسیدگی به کشته شدن رفیق حریری است.
به درخواست آمریکا و کشورهای اروپایی سه گانه، بسرعت سازمان ملل یک گروه تحقیقاتی برای ترور حریری تشکیل داد تا مبادا حقوق بشر!! آسیب ببیند. این موضوع خیلی عجیب نیست؛ زیرا این نوع برنامهها که خواست قدرتهای استعماری است خیلی سریع در سازمان ملل تصویب میشود.
در حالی که مثلا درباره زندانهای گوانتانامو، زندانهای مخفی آمریکا در خارج از خاک آمریکا، جنایات آمریکا و انگلیس در عراق و در زندان ابوغریب جنایات اسراییل و جنایات این رژیم اشغالگر در زندان خیام در جنوب لبنان، درباره مرگ دکتر کلی در لندن، تورهای رژیم صهیونیستی که بطور عمدی و با اعلام قبلی صورت میگیرد؛ این سازمان چشمهای خود را کاملا بسته نگه میدارد؛ زیرا آمریکا و همدستانش در اروپا و سازمان ملل آن را مغایر منافع خود میدانند واجازه تحقیق درباره آنها را نمیدهند.
اما با کشته شدن یک نفر در لبنان، همه دستگاهها فعال میشوند تا سوریه را تحت فشار بگذارند؛ زیرا آمریکا سیاست خود را از بین بردن دولتهای مستقل در خاورمیانه از جمله سوریه تنظیم کرده است و باید فشارها بر این کشور افزایش یابد.
حتی اگر اسراییل حریری را ترور کرده باشد، باید این ترور به پای سوریه نوشته شود، زیرا آمریکا این را میخواهد.
از نظر افشای ماهیت این نوع فشارهای بینالملی و چهره واقعی آمریکا و دموکراسی آمریکایی، و حقوق بشر مدعیان غربی، این کارها و برنامه مفید است.
بالاخره هرگاه ملتی آگاه شد، آگاهی او را به عزم و قیام میرساند و پیروزی نهایی هم با ملتهاست. حالا اگر همه ملل جهان بر ستمگریهای آمریکا و همدستانش آگاهی یابند و نفرت از آمریکا جهان را فراگیرد؛ که گرفته است، آمریکاستیزی، واژهای جدی در صحنه سیاست بینالملل شود. بالاخره این آگاهی جهانی، آمریکا را ساقط خواهد کرد و این همان نگرانی صاحبنظران آمریکایی است که در تحلیلها و در دیدگاههایشان انعکاس میدهند.
اما ضرر این نوع کمیتهها و کارها برای سازمان ملل این است که این سازمان را به سرنوشت جامعه ملل دچار میکند که آثار آن از هم اکنون آشکار شده است. امروز بسیاری از دولتها و ملتها بخوبی میدانند که سازمان ملل و بسیاری از سازمانهای بینالمللی ولو خودشان نخواهند، ابزاری برای مقاصد هژمونی آمریکا و همپالکیهایش هستند.
صاحبنظران و افراد فهیم در کشورها هم دانستهاند که امثال کمیتههای تحقیق سازمان ملل در عراق، و در افغانستان و اخیراً برای قتل حریری، ابزار بازیهای سیاسی آمریکا و همدستانش هستند؛ لذا اهمیتی و ارزشی برای این گزارش قایل نمیباشند.
با این همه دیگر دلیلی ندارد کشورهای جهان تابع این بازیهای فشارآور سیاسی آمریکا باشند.
دولتهای سوریه و لبنان تاکنون از قبول و همراهی با کمیته مهلیس به اندازه کافی ضربه خوردهاند و حالا ضرر را از هر جا مانع شوند به نفع آنهاست.
دولت سوریه میتواند اعلام کند که اگر سازمان ملل کمیته تحقیقی درباره اشغال سرزمینهای سوری توسط اسراییل، ویران شدن شهر قنیطره در جنوب سوریه، وادار کردن اسراییل به خروج از جولان، و پرداخت غرامت به ساکنان شهرهای ویران شده.. تشکیل داد، دولت سوریه نیز با کمیته مهلیس همکاری خواهد کرد.
کمیته مهلیس ابتدا باید حقوق چندین ساله پایمال شده ملت سوریه را از اسراییل غاصب مطالبه کند، بعد در پی بررسی قتل حریری که به نظر میرسد برنامهای از طرف اسراییل بوده است، اقدام نماید.
هرنوع کوتاه آمدن در برابر زورگوییهای آمریکا این دولت زورگو را بیشتر به زروگویی وا میدارد. و هر مقاومت، ثمرات خود را دارد آمریکا هیچ غلطی در برابر ملتهای مقاوم نمیتواند بکند ولو این ملت در جزیرهای چون کوبا در نزدیکی آمریکا قرار داشته باشد.