این امتیازات را حفظ کنید

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
اجلاس چهارشنبه گذشته کارشناسان کشورهای عضو دائم شورای امنیت و آلمان درباره پرونده اتمی ایران که در لندن برگزار شد ، نیز به نتیجه ای نرسید. این ، همان چیزی بود که قبل از تشکیل این اجلاس نیز پیش بینی میشد و همه کارشناسان و صاحبنظران بین المللی بر آن اتفاق نظر داشتند.
این کشورها ، با عناوین و نام های 1 +5 (5 عضو دائم شورای امنیت باضافه آلمان ) و 3 +3 (سه کشور اروپائی آلمان ، فرانسه و انگلیس باضافه سه کشور غیر اروپائی چین ، روسیه و آمریکا) تاکنون درباره پرونده اتمی ایران جلسات متعددی برگزار کرده اند و در هیچیک از آنها به نتیجه ای که مورد اتفاق نظر باشد نرسیده اند. مانع اصلی توافق در این جلسات ، زیاده خواهی های آمریکاست . اگر آمریکا در این مجموعه حضور نداشته باشد و یا از خواسته های خود کوتاه بیاید ، قطعا این کشورها به یک جمع بندی خواهند رسید.
علت اینکه حضور آمریکا مانع توافق است اینست که خواسته های آمریکا خارج از قانون و منطق است . آمریکا میخواهد ایران به اتهام غیرواقعی و خیالی انحراف از فعالیت های صلح آمیز هسته ای به سوی ساخت سلاح اتمی و تحت عنوان ایجاد ناامنی و تهدید صلح جهانی محکوم و مجازات شود. این اقدام برای اروپائی ها به دلیل پیروی بی چون و چرا از آمریکا قابل قبول است ولی برای چین و روسیه ، پذیرفتنی نیست . با اینحال ، ناکامی آمریکا و سه کشور اروپائی در رساندن اجلاس 1 +5 یا 3 +3 به نتیجه مطلوب و مورد نظر خودشان دلایل متعددی دارد که مهمترین آنها از اینقرارند.
1 ـ به اعتراف رئیس آژانس بین المللی انرژی اتمی ، در بررسی های بازرسان این آژانس که بیش از 2000 نفر ساعت از تاسیسات اتمی ایران بازرسی کرده اند ، هیچ دلیلی بر انحراف فعالیت های اتمی ایران از صلح آمیز بودن یافت نشده است . این امر موجب می شود هیچ مستمسک قانونی در اختیار کشورهائی که میخواهند ایران ، تحت عنوان « تهدید برای صلح جهانی » متهم و مجازات شود قرار نگیرد.
2 ـ دولتمردان آمریکائی در درون حاکمیت دچار مشکل بزرگی در زمینه جمع بندی مسائل مربوط به فعالیت های اتمی ایران هستند. هفته گذشته نمایندگان کنگره آمریکا ، دولت بوش را ملزم کردند قبل از اتخاذ هر تصمیمی درباره ایران ، اطلاعات و ارزیابی جدیدی از فعالیت های اتمی ایران را به کنگره ارائه نماید تا مشخص شود ادعاهای دولت در این زمینه واقعیت دارد یا همچون اتهاماتی که به عراق وارد کرده بود ، نادرست است . عدم اعتماد نمایندگان کنگره آمریکا به دولتمردان بویژه شخص بوش کوچک ، علاوه بر مشکلاتی که در درون حاکمیت آمریکا بوجود آورده ، زمینه را برای بی اعتمادی کشورهای دیگر به دولتمردان آمریکا نیز فراهم کرده است .
3 ـ یکجانبه گرائی آمریکا ، عامل مهم دیگر ناکامی اجلاس 1 +5 یا 3 +3 می باشد. آمریکا در ماجرای عراق در اثر یکجانبه عمل کردن گرفتار باتلاقی شده است که اکنون برای خلاصی از آن دچار سرگردانی است . علاوه بر این ، لشکرکشی آمریکا به عراق و افغانستان ، خسارت های جبران ناپذیری به صلح جهانی وارد ساخته و تعادل و توازن سیاسی جهان را بویژه در منطقه خاورمیانه و قاره آسیا بهم ریخته است . ادامه این وضعیت برای چین و روسیه با توجه به منافعی که در منطقه دارند قابل تحمل نیست و آنها نمی توانند شاهد استمرار یکجانبه گرائی آمریکا در این منطقه باشند.
4 ـ ریاکاری آمریکا بویژه در مسائل اتمی نیز عامل دیگر ناکامی است . سکوت واشنگتن در برابر فعالیت های آشکار اتمی رژیم صهیونیستی که بیش از 200 کلاهک اتمی در اختیار دارد و تهدید بزرگی برای صلح منطقه است ، همه ادعاهای صلح خواهانه آمریکا را زیر سئوال می برد و دولتمردان آمریکائی را در ماجرای پرونده ایران ناکام میگذارد.
5 ـ تحولات آمریکای لاتین و اروپا که از یکسال قبل تاکنون سرعت زیادی در جهت ضد آمریکائی شدن حکومت ها پیدا کرده ، یکجانبه گرائی آمریکا را بشدت مورد تهدید قرار داده است . وجود 5 دولت ضد آمریکائی در آمریکای لاتین ، پیروزی چپ ها در اسپانیا و ایتالیا و شکست سختی که تونی بلر در انتخابات شوراها در انگلیس متحمل شده ، همگی سیلی های سختی بودند که بوش کوچک از رهگذر سیاست یکجانبه گرائی دریافت کرده است . نقش این شکست ها را که آشکارا شکست سیاست خارجی آمریکا را به نمایش میگذارد نمیتوان در ناکامی های دیگر آمریکا نادیده گرفت .
6 ـ و سرانجام رشد گرایشهای ضد آمریکائی در خاورمیانه و بطور کلی در کشورهای اسلامی و میان ملت های مسلمان ، عامل بسیار مهمی است که علاوه بر انزوای دولت بوش کوچک در داخل حکومت آمریکا ، اعتبار آمریکا را نزد سایر دولتها بشدت کاهش داده و قطعا در ناکامی آمریکا در داخل مجموعه 1 +5 یا 3 +3 نیز تاثیرگذار است .
اقدامات جنگ طلبانه آمریکا در افغانستان و عراق که تحت عنوان زیبای « مبارزه با تروریسم » صورت گرفت ، عملا تروریسم را گسترش داده و صلح منطقه و جهان را به خطر انداخته است . به همین دلیل ، اکنون متهم اصلی دامن زدن به تروریسم ، خود رئیس جمهور آمریکاست و شکست ها و ناکامی های آمریکا در پرونده اتمی ایران نیز یکی از آثار این عملکرد ضد انسانی است .
طرف دیگر ماجرای ناکامی های آمریکا در پرونده اتمی ایران ، توانائی های ایران ، همبستگی موجود در ایران و تفاوت های ایران با افغانستان و عراق است که عوامل بسیار مهمی در شکست توطئه های آمریکا علیه ایران در گذشته بوده و البته در آینده نیز خواهند بود ، بشرط آنکه مسئولین نظام جمهوری اسلامی در حفظ این امتیازات ارزشمند کوشا باشند.