کمیته مرکزى حزب کمونیست چین هفته پیش با بررسى وضعیت جمعیت چین بار دیگر بر ضرورت تداوم سیاست تک فرزندى و جلوگیرى از زاد و ولد بیشتر در این کشور تاکید کرد.
بر اساس تصمیم کمیته مرکزى حزب کمونیست چین، سیاست تک فرزندى و کنترل جمعیت که از چند دهه قبل در این کشور آغاز شده است در سالهاى آینده با قوت بیشترى ادامه خواهد یافت.
در این گزارش آمده بود: جمعیت چین به استثناى هنگ کنگ، ماکائو و تایوان تا سال 2010میلادى به یک میلیارد و 360میلیون نفر خواهد رسید.
دولت چین اعتقاد دارد با اجراى این سیاست از افزوده شدن 300تا 400میلیون نفر به جمعیت چین در دو دهه گذشته جلوگیرى کرده است.
از سوى دیگر، تصمیم کمیته مرکزى حزب کمونیست چین مبنى بر تقویت و تداوم سیاست تک فرزندى و کنترل زاد و ولد در این کشور در حالى منتشر شده است که بررسى ها نشان مى دهد که برخلاف سیاست تک فرزندى دولت، 60درصد از مردم چین ترجیح مى دهند دو فرزند داشته باشند.
در واقع دولت چین ازدیاد بى رویه جمعیت را یکى از بزرگترین چالش هاى خود مى داند و اعتقاد دارد سیاست تنظیم خانواده و تک فرزندى این کشور در سه دهه گذشته نقش بسزایى در رشد و توسعه اقتصادى و اجتماعى چین داشته است.
این در شرایطى است که چین هم اکنون نیز یک میلیارد و 300میلیون نفر جمعیت دارد که بخش عظیمى از آنان را سالمندان تشکیل مى دهند که غالبا افراد مصرف کننده منابع در کشور محسوب مى شوند.
افزون بر این، دولت مجبور است براى تامین هزینه زندگى این افراد و حفاظت از آنها سرمایه گذارى زیادى انجام دهد. جمعیت جهان در سال گذشته میلادى به حدود شش میلیارد نفر رسید و پیش بینى مى شود در 30سال آینده نزدیک به 200میلیون نفر دیگر به جمعیت چین افزوده شود.
به گزارش ایرنا در حال حاضر چین با توجه به اجراى سیاست تک فرزندى، نرخ پایین زاد و ولد را تجربه مى کند و مقام هاى این کشور تاکید دارند که این سیاست در آینده باید ادامه یابد تا توازن در مصرف منابع در کشور برقرار شود.
نگاه آمارى به جمعیت چین نیز مى تواند راهگشاى بسیارى از مسایل جمعیتى چین در آینده باشد.
آمار نشانگر آن است که تا سال 2030میلادى جمعیت چین به حدود یک میلیارد و 500میلیون نفر خواهد رسید و تا سال 2020میلادى یک میلیارد و 450میلیون نفر خواهد رسید.
شمار نیروى کار کشور که افرادى در سنین 15تا 64سال محسوب مى شوند هم اکنون نزدیک به 800میلیون نفر است و تا سال 2010میلادى پیش بینى شده است این رقم به یک میلیارد و 10میلیون نفر فزونى گیرد که بیش از مجموع جمعیت کار در کشورهاى در حال توسعه محسوب مى شود.
اگرچه در این زمینه چین آسیب جدى نمى بیند، اما نباید فراموش کرد که افزایش نیروى کار موجب خواهد شد تا مشکل بیکارى در کشور فزونى گرفته و نیروى کار مهارت دیده در کشور کاهش یابد.
در حال حاضر، همزمان با افزایش جمعیت چین، مشکل بیکارى که در هر روز بر شمار بیکاران این کشور افزوده مى شود، نیز گریبانگیر دولت این کشور خواهد بود.
پیر شدن جمعیت از معضلات بزرگ چین است زیرا اکنون بیشترین جمعیت سالمند جهان را در خود جاى داده است و شمار سالمندان بالاى 60سال در چین اکنون 143میلیون نفر است که 11درصد از جمعیت کل کشور محسوب مى گردد.
بر اساس بررسى هاى علمى و آمارى صورت گرفته، جمعیت سالمندان بالاى 60سال در چین تا سال 2020میلادى به 234میلیون نفر خواهد رسید.
فشار ناشى از جمعیت سالمند بر دولت و مشکلات ذى ربط در بخش هاى تامین اجتماعى و خدمات عمومى و تاثیرات آن بر برابرى اجتماعى از دیگر مشکلاتى است که براى دولتمردان این کشور دغدغه آفرین است.
همچنین در چین توازن بین نوزادان پسر و دختر برقرار نیست و در قبال هر 100نوزاد دختر، 117تا 118پسر در چین متولد مى شوند. در حالى که این رقم در کشورهاى توسعه یافته 104الى 107پسر در برابر 100دختر است.
«جاوى وى چین» رییس کمیته ملى جمعیت و تنظیم خانواده در چین معتقد است اجراى سیاست تک فرزندى و تنظیم خانواده موجب عدم توازن نسبت جنسیتى جمعیت این کشور نخواهد شد.
این در حالى است که برخلاف نظر وى، برخى محققان علوم انسانى و اجتماعى چین معتقدند: نبود توازن جنسیتى در بلند مدت جامعه چین را دچار مشکلات اجتماعى خواهد کرد.
به عنوان نمونه بالا رفتن شمار جمعیت مردان در چین مشکلاتى را در زمینه ازدواج براى آنان پدید مى آورد و مخاطرات اجتماعى را براى این کشور به دنبال خواهد داشت.
حتى برخى رسانه ها در گزارش هایى به طنز نوشته بودند که چین در آینده با «کمبود عروس» مواجه خواهد شد.
علاوه بر آنچه گفته شد، دولت باید تضمین کند که در آینده جمعیت این کشور از مزایا و خدمات پزشکى، خدمات آموزش و پرورش، تقسیم و توزیع مناسب منابع و موضوعاتى از این قبیل برخوردار خواهند شد.
بر این اساس اگرچه جمعیت یکى از شاخصه هاى قدرت براى کشورى مانند چین محسوب مى شود، اما رشد افراطى آن و مصرف بالاى منابع اقتصادى کشور توسط آنان، معضلات و چالش هایى را براى این کشور به دنبال مى آورد که حل و فصل آنها براى دولتمردان پکن کار دشوارى خواهد بود.