گروه سیاسی ـ محمدی: وقتی یک چهره نام آور و معتبر علمی، در نقد اسرائیل و لابی های پرنفوذ و قدرتمند آن در ایالات متحده یک کتاب یا مقاله تحقیقی ژرف نگر و معقول را منتشر می کند، نخستین حربه ای که لابی اسرائیل به آن متوسل می شود، "سکوت" است.
پس از گذشت سه هفته از انتشار گزارش تحقیقی 83 صفحه ای پروفسور جان میرشیمر، استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو، و پروفسور استفن والت، استاد دانشکده علوم سیاسی جان اف کندی(دانشگاه هاروارد)، با عنوان "لابی اسرائیل و سیاست خارجی ایالات متحده"، حرف و حدیثها در مورد این مقاله تأمل برانگیز همچنان ادامه دارد.
چارلی ریس، روزنامه نگار کهنه کار آمریکایی، سکوت رسانه های ایالات متحده را در برابر محتوای این مقاله مورد توجه قرار داده و در یادداشتی با عنوان "ادامه سکوت؛ مخالفت قاطع لابی اسرائیل" ضمن اشاره به بایکوت خبری مقالات و کتابهایی که لابی اسرائیل را نشانه می گیرند، نوشته است: اگر یک کتاب انتقادآمیز باشد بندرت مورد نقد و بررسی قرار گرفته، با نویسنده آن مصاحبه می شود و اگر یک مقاله باشد سازمانهای رسانه ای بزرگ هیچ خبری در مورد آن منتشر نمی کنند؛ نه مصاحبه و نه حضور و معرفی نویسنده در برنامه های تلویزیونی.
در این میان، آمریکایی هایی که برای اطلاع از رخدادها و مسائل جاری به مطبوعات متکی هستند، از وجود چنین جریانهای انتقادی بی خبر میمانند.
حملات تند و گزنده به شخصیتهای منتقدی که دست اندرکار انتشار این گونه کتابها و مقالات هستند، حربه دیگر مخالفان است.
چارلی ریس ادامه می دهد: هم اکنون در برابر یک مقاله حیرت انگیز با عنوان "لابی اسرائیل و سیاست خارجی ایالات متحده" از هر دو شیوه استفاده می شود(سکوت و حملات گزنده). این مقاله توسط دو محقق و استاد سرشناس دانشگاه نوشته شده است.
این روزنامه نگار آمریکایی که برای آگاهی از میزان انعکاس این مقاله در رسانه ها به جستجوگر گوگل متوسل شده، می نویسد: از طریق جستجو در "گوگل" دریافته ام در حالی که در گوشه و کنار اینترنت همه از این مقاله صحبت می کنند اما بنگاه های رسانه ای بزرگ آن را نادیده گرفته اند. این مقاله در دوهفته نامه معتبر London Review of Books که به معرفی و بررسی تازه های نشر می پردازد، نیز معرفی شده است.
روزنامه کریستین ساینس مانیتور درباره این مقاله گزارشی به چاپ رساند و پروفسور دیوید گرگن، همکار پروفسور استفن والت در دانشگاه علوم سیاسی جان اف کندی(دانشگاه هاروارد)، در نشریه آمریکایی "اخبار آمریکا و گزارشهای جهان" طی یادداشتی به مقاله همکارانش حمله کرد. بخش عمده مسئولیتهای این مجله که مالک آن یک صهیونیست دو آتشه به نام مورتیمر زاکرمن است بر عهده دیوید گرگن میباشد.
پروفسور گرگن که 30 سال است به رؤسای جمهور آمریکا مشاوره می دهد و در ایالات متحده به عنوان "استاد ماست مالی" مسایل سیاسی شناخته می شود، همیشه به کسانی خدمت کرده که برای او منفعتی داشتهاند.
محور مباحث مطرح شده در مقاله تحقیقی این دو محقق و مدرس آمریکایی که پی نوشت و ارجاعات چندین صفحه ای آن بر سندیت مفادش می افزاید، بر این باور استوار است که لابی اسرائیل، سیاست خارجی آمریکا در قبال خاورمیانه را بی نهایت مخدوش و از مسیر صواب منحرف کرده است، به گونه ای که ایالات متحده در سیاستگذاری خاورمیانه ای خود امنیت اسرائیل را بر امنیت آمریکا مقدم داشته است.
جان میرشیمر و استفن والت در مقاله خود تأکید کرده اند: "این وضعیت در تاریخ آمریکا بی سابقه است".
یک نشریه یهودی هم به نقل از انجمن یهودی "ضدافترا"(قدیمی ترین تشکل فعال یهودیان جهان) نوشت: اگر این مقاله مورد توجه رسانه های جریان اصلی قرار گیرد حملات شدیدتری را بر ضد آن ترتیب خواهد داد.
هنوز حملاتی از این دست صورت نگرفته است با این حال در گزارش کریستین ساینس مانیتور، یکی از اعضای لابی اسرائیل به این دو استاد مورد احترام دانشگاههای صاحب نام آمریکا لقب "بی کفایت و بی صلاحیت" داده است.
این اولین مقاله ای نیست که در راستای انتقاد از لابی اسرائیل منتشر شده است. تاکنون چهره های معروف و برجسته، کتابها و مقالات متعددی را درباره لابی اسرائیل نوشته اند که احتمالاً هیچ خبری در مورد آنها نشنیده یا نخوانده اید. کتابهای "آنها جرأت کردند حرف بزنند" نوشته نماینده سابق جمهوریخواه، پل فایندلی، و "دلبستگی شدید" نوشته دیپلمات برجسته آمریکایی، جرج دبلیو بال، از مواردی است که خاطره آنها در ذهن ها همچنان زنده است.
سالها پیش(1971) سناتور ویلیام جی فولبرایت، در یک سخنرانی انتقادی با اشاره به قدرت رو به فزونی اسرائیل در کنگره آمریکا و این که از 100 سناتور آمریکایی حداقل 90 نفر حامی اسرائیل بوده و یا تحت تأثیر تبلیغات آن قرار دارند، کنگره آمریکا را "قلمروی تحت اشغال اسرائیل" نامید!
نویسندگان مقاله "لابی اسرائیل و سیاست خارجی ایالات متحده" امیدوارند که از این طریق باب مناظره و گفتگوی منطقی در خصوص لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا در خاورمیانه گشوده شود. در این میان، یکی از اهداف اولیه لابی اسرائیل جلوگیری از مهیا شدن زمینه برای یک مناظره و رویارویی صادقانه است. به همین دلیل است که لابی اسرائیل سکوت پیشه کرده و در صورت به ثمر نرسیدن این رویه، راه تهاجم خشن به اشخاص را در پیش می گیرد. تردیدی نیست که این مقاله، کنگره و اغلب رسانه های خبری آمریکایی را به وحشت انداخته است.
نویسنده دیگری که با حربه سکوت و نیز حملات پرخاشگرانه مورد سرزنش قرار گرفت، پروفسور نورمن فینکل اشتین، استاد دانشگاه دپل، است. فینکل اشتین سه اثر مکتوب برجسته دارد که با نامهای "صنعت هولوکاست"، "ظاهر و حقیقت مناقشه اسرائیل و فلسطین" و "فراتر از جسارت، سوءاستفاده از یهودآزاری و تاریخ" منتشر شده است. آخرین و جدیدترین کتاب پرفسور فینکل اشتین که یک یهودی است و پدر و مادرش از بازماندگان هولوکاست هستند، در محافل رسانه ای بایکوت شد.
این مسأله بسیار جدی است و جای آن دارد که در صحنه عمومی مورد بحث و بررسی صادقانه و منصفانه قرار گیرد.
چه موافق استادان و نویسندگانی که پیش از این ذکر آنها رفت باشیم چه مخالف آنها، باید کتابها و مقالاتشان را بخوانیم و اجازه ندهیم حملات تبلیغاتی پوچ و بی ارزش، ما را متأثر سازد.
منافع ملی آمریکا، قربانی لابی صهیونیستها
انتشار مقاله دو استاد برجسته یهودی علوم سیاسی در آمریکا درخصوص نقش لابی صهیونیستها در جهت دهی به سیاستهای کاخ سفید، واکنشهای گسترده ای را در پی داشته است.
این دو استاد که به تازگی از حضور در لابی صهیونیستها کناره گیری کرده اند، بر این باورند که سیاست خارجی دولت آمریکا، قربانی روابط داخلی آنها با لابی صهیونیستهاست و آنچه در این میان قربانی می شود، منافع ملی ایالات متحده آمریکاست.
والت و میرشیمر می گویند: امنیت ملی آمریکا به ما دیکته می کند که از دولت اسرائیل فاصله بگیریم. جنگ عراق برگرفته از درک و تحلیلهای این لابی از منافع و انگیزه های اسرائیل است. سیاست ایران ستیزی آمریکا هم منعکس کننده دستورات دیکته شده لابی اسرائیل است.