محمود پهلوانی
با گذشت چندین ماه از شروع کار دولت خدمتگزار و مردمی جناب آقای دکتر احمدینژاد ، هنوز استراتژی سکوت اصلاحاتیان و شعارهای آنان که مدت 8 سال فقط زینتبخش صفحات مطبوعات و محافل سیاسی بود، برای بسیاری از مردم، حتی نخبگان جامعه ایرانی مبهم و غیرقابل درک است. هنوز مشخص نیست منظور اصلاحاتیان از شعار «احترام به رای ملت»چیست؟ پس از آنکه رییسجمهور مکتبیمان از سوی ملت سمت خدمتگزاری صادقانه و خالصانه را احراز نمود، از سوی افراطیون مدعی اصلاحات، حتی چهرههای شاخص و تاثیرگذار، مورد آماج انواع و اقسام توهینها و بیحرمتیها قرار گرفت؛ توهینها و بیحرمتیهایی که اگر یک هزارم آن نسبت به رییسجمهور اسبق مورد حمایت اصلاحاتیان صورت میگرفت، غوغایی در میگرفت که آن سرش ناپیدا بود هنوز مهر انتخابات ریاست جمهوری ملت در شناسنامههایشان خشک نشده بود که یکی از چهرههای شاخص اصلاحاتیان و یکی از حامیان جدی نامزدی که در دوره نهم شدیدا روی مساله «احترام به ملت و آرائشان» تاکید داشت با عصبانیت تمام که در کلامش هویدا بود چنین گفت:
«هیچکس احمدینژاد را رییسجمهور نمیداند. هیچکس حداد عادل را رییسجمهور[رییس مجلس] نمیداند. یک چنین فردی الان رییس مجلس ما است. اینها را من تشبیه میکنم به آقای حیدری مجری تلویزیون که با گوشی که در گوشش هست هدایت میشوند. روسای مجلس و رییسجمهور ما اینجوری شدهاند.»(1)
اینگونه بود که مشخص شد منظور اصلاحاتیان با آنچه که برای مردم از شعارهای آنان قابل فهم است و در فرهنگ ادبیات فارسی و سیاسی تعریف شده متفاوت است. چرا که اگر قرار بود منظور، «احترام به رای ملت» باشد بهتر بود در عمل نشان میدادند و تمکین به رای ملت میکردند و هرگز از این نوع واژهها و عبارات در مورد منتخب ملت استفاده نمیکردند. هر چند رییسجمهور خدمتگزار، جناب آقای دکتر احمدینژاد در این مدت، در عمل، عنوان رییسجمهور با تحمل و دارای سعهصدر را به خود اختصاص داده است و منتقدانش نه تنها میتوانند از او انتقاد کنند، بلکه عبارات بیسابقهای را علیه او به کار ببرند، همانند شخصی در مقام نمایندگی مجلس ششم (2) یا یک روزنامه نگار (3) یا به اصطلاح یک «روشنفکر و تحلیلگر»(4)
آنچه مسلم است افراطیون مدعی اصلاحات، به رغم ادعایشان مبنی بر اتخاذ استراتژی سکوت (5) مرحله به مرحله و روز به روز ، علیه دولت نهم اقدام میکنند و هر مساله، مصوبه یا عملکرد مسئول یک نهادی را در بوق و کرنا میکنند و به برکت تعدد مطبوعات مخالف دولت و حامی اصلاحاتیان، موضوعی واحد را به سوژه چندین مقاله و خبر تبدیل میکنند و به تعابیر و شیوههای مختلف با خلط مطلب و دعاوی خلاف واقع یا خلاف انصاف، علیه دولت تلاش میکنند. مثلا روزنامه مردم سالاری (6)، یک سری از اموری را که به زعم خود، مخالف شعار مهرورزی دولت میداند از جمله عدم پاسخگویی رییس یک دانشگاه به دانشجویان پیرامون کیفیت غذا، از مصادیق نقض شعار مهرورزی دولت میداند! یا روزنامه اعتماد (7) در نوشتاری با نگاهی بر مبنای عاطفهگرایی و دلسوزی ترحمگونه به مقوله بدحجابی برخی زنان در جامعه و توجه به واکنش برخی از محافل رسمی قانونی و تاثیرگذار مبنی بر نگرانی از این وضعیت و تقاضای آنان مبنی بر ارائه راهکاری اصلی و منطقی به جهت رفع این ناهنجاریهای اجتماعی، تلویحا تلاش میکند با یادآوری برخی شایعات مخالفان علیه آقای احمدینژاد در زمان انتخابات، ذهن مخاطبانش را علیه ایشان، تحریک نماید.
آنچه تاکنون برای ملت ایران پس از حماسه سوم تیر به اثبات رسیده، آن است که برخی از افراطیون «اصلاحات» در صدد توجیه ادبار مردم نسبت به خود هستند و به صور مختلف و خارقالعاده تلاش میکنند برنامههای تخریبیشان علیه آقای احمدینژاد و دولت نهم را در قالبهای
[متفاوتی] به افکار عمومی القا کنند. امید است ایشان تمکین به رای ملت را در عمل نشان دهند و با وجود سلائق متفاوت، از طریق نقدهای سازنده منطقی و دلسوزانه و به دور از احساسگرایی و تخریب و عقدهگشایی تحت عنوان نقد، دولت خدمتگزار برخاسته از متن دولت را یاری کنند و شادی خدمات دولت را در کام ملت تلخ نکنند.