عباس سلیمینمین / مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران 3.4/5 ستاره ها
او درست پس از رحلت امام(ره) اعلام کرد: «ما نسبت به برخی اندیشههای امام(ره) انتقاداتی داشتیم اما در حیات ایشان بهدلیل ریش سفیدی ایشان جرأت طرح آنها را نداشتیم.» این مواضع باعث شد تا پس از رحلت امام(ره) آرام آرام مخالفت وی با جریان انقلاب تقویت شود و از نظر فکری با سایرین فاصله بگیرد.
نقطه شروع فعالیتهای آقای موسوی خوئینیها بهعنوان یک عضو فعال سیاسی، بعد از انقلاب و در جریان تسخیر لانه جاسوسی بود. در واقع از همان زمان به بعد بود که او شناخته شد و نامش تا حدی روی زبانها افتاد.علت ورود وی به جریان سیزدهم آبان، رابطه دوستی او با حاج احمد آقا خمینی بود. او به این واسطه وارد ماجرای لانه جاسوسی شد و در طول دوران نگهداشتن دیپلماتهای آمریکایی توسط دانشجویان، بهعنوان کانون قدرتی در برابر دولت وقت و دولت بنیصدر ایستادگی کرد. زیرا علی رغم همه حمایت های حضرت امام(ره) و مردم از دولت، افرادی در دولت موقت در رأس امور قرار داشتند که با اوضاع انقلابی آن زمان همراه نبودند. حتی بنیصدر نیز با اینکه تا پیش از اینکه مسئولیت کلانی در امور اجرایی بهعهده بگیرد، با دانشجویان در جریان تسخیر لانه همراهی داشت و با موسوی خوئینیها در این جریان همفکر بود، بعدها بهدلیل سیاستهایی که در مورد آزادی دیپلماتهای آمریکایی اتخاذ کرد، از این مسیر فاصله گرفت و مورد انتقاد شدید خوئینیها واقع شد.بعد از ماجرای تسخیر لانه جاسوسی، موسوی خوئینیها، بهعنوان نماینده امام(ره) درمیان دانشجویان فعالیت خود را ادامه داد.
از این مبدا به بعد بود که توانست در معادلات سیاسی جایگاه ویژهای پیدا کند. البته شایان ذکر است که حمایت امام(ره) از ایشان بهدلیل دوستی با حاج احمد آقا و همچنین یافتن درایت ویژهای در وی، به او قدرت ویژهای داده بود که حتی جرأت این را داشت که در مقابل دولت بنیصدر نیز بایستد.بعد از بحث لانه جاسوسی آمریکا، خوئینیها مسئولیت دادستان کل انقلاب را بهعهده گرفت و از آنجایی که جزو جریان چپ اقتصادی بهشمار میرفت، با بحث صاحبان سرمایه بهنوعی در تقابل قرارگرفت، اما بعدها مواضع وی بازتابهایی را برانگیخت و او را به عقبنشینی وادار کرد.در سالهای 1360 تا 1362 بهدلیل مواضع ضدجنگ نهضت آزادی، بههمراه عطاءا... مهاجرانی و برخی همفکران دیگر بهصورت مشترک اطلاعیههایی منتشر کرد و ضمن آن علیه نهضت آزادی موضع گرفت و حتی از تصمیم مقامات قضایی پیرامون تعطیلی روزنامه نهضت آزادی «میزان» نیز استقبال کرد.اما درست پس از رحلت امام خمینی(ره)، موضعی اتخاذ کرد که بیشباهت به موضع سران نهضت آزادی نبود و بهشدت مورد انتقاد قرار گرفت.او درست پس از رحلت امام(ره) اعلام کرد: «ما نسبت به برخی اندیشههای امام(ره) انتقاداتی داشتیم اما در حیات ایشان بهدلیل ریش سفیدی ایشان جرأت طرح آنها را نداشتیم.» این مواضع باعث شد تا پس از رحلت امام(ره) آرام آرام مخالفت وی با جریان انقلاب تقویت شود و از نظر فکری با سایرین فاصله بگیرد.