دبیر سیاسی
یکی از شبهاتی که این روزها در برخی محافل و مجامع مطرح میشود سیاست دوگانه جمهوری اسلامی درباره بیداری اسلامی در منطقه است؛ برای نمونه میپرسند چرا ایران در برابر کشتار مردم در لیبی و مصر و یمن و بحرین موضع میگیرد ولی در برابر سوریه هیچ موضعی نمیگیرد و حتی اخبار آن را منعکس نمیکند؟ مگر میان خون مسلمانان تفاوتی وجود دارد؟
درباره پرسش فوق که به طور عمده از سوی رسانههای مربوط به فتنه سبز مطرح و دامن زده میشود توجه به نکاتی ضروری است.
1. بهانهجویی
از آن جایی که مواضع روسیه و چین درباره ایران مثبت بود، فتنهگران سبز که در فتنه 88 توسط ملت ایران زمین گیر شده بودند به جای شعار بر ضد آمریکا بر ضد آنها شعار میدادند ولی پس از آن که این دو کشور در تحریم ایران شرکت کرده، در شورای امنیت به نفع آمریکا رای دادند از شعار بر ضد روسیه و چین هم دست برداشتند. اکنون نیز این گروه فتنه گر در برابر کشتار بی رحمانه آل خلیفه و آل سعود در بحرین و دیگر دیکتاتورها در یمن و لیبی و... مهر سکوت بر لب زده درصدد بزرگ نمایی مساله سوریه بر آمده اند. البته چنان چه مواضع سوریه در جهت مخالف منافع ملت و دولت ایران قرار گیرد از نظر آنها هیچ مشکلی ندارد. شایان ذکر است که موضع گیری این افراد بسیار به مواضع اربابانشان از جمله آمریکا شبیه است؛ در حالی که اوباما در چند ماه اخیر با حمایت همه جانبه از قتل عام مردم توسط دیکتاتورهای منطقه، در برابر پیروزی ملتها ایستاده است، در بیانیهای مضحک و مداخله آمیز خطاب به بشار اسد مینویسد: «از رئیسجمهور اسد میخواهیم هم اکنون مسیر را تغییر داده و به درخواستهای ملت خود تن دهد.»
2. ارتباط به معنای تأیید همه مواضع نیست
ارتباط دیپلماتیک ایران با کشورهای جهان به معنای تأیید همه مواضع فرهنگی و سیاسی آنها نیست، بلکه کشورها در چارچوب منافع مشترک با یکدیگر ارتباط دیپلماتیک برقرار میکنند. اگر بخواهیم فقط با کشورهایی که در همه مواضع با ما مشترک باشند ارتباط برقرار کنیم فقط یک کشور در جهان وجود دارد، آن هم جمهوری اسلامی ایران است! به همین دلیل امام(ره) تنها دو دولت آفریقای جنوبی و رژیم اشغالگر قدس را استثناء کردند و ارتباط با دیگر کشورها را مجاز دانستند. کشور سوریه نیز از این قاعده مستثنی نیست. ما هرگز مواضع فرهنگی کشور سوریه را تایید نمیکنیم ولی مواضع سیاسی این کشور از ابتدای انقلاب تا کنون درباره جنگ تحمیلی عراق و همچنین قضیه فلسطین، مثبت و هماهنگ با ایران بوده است. بر این اساس ما نیز روابط مثبت خود را با این کشور حفظ کرده و آن را ارتقا بخشیدهایم. البته چنانچه سوریه مواضع خود را تغییر دهد و در جرگه مخالفان فلسطین قرار گیرد و هم پیمان با اسرائیل شود، موضع ما درباره آن تغییر خواهد کرد. فشار غرب بهویژه امریکا بر سوریه و تحرکات داخلی آن کشور در راستای همین مواضع مثبت سوریه نسبت به ایران و مقاومت لبنان و فلسطین تفسیر میشود. سوریه، نوکر آمریکا و دیگران نیست، مقایل اسرائیل ایستاده است، مردم سوریه(اکثراً) هوادار نظامشان هستند و....
3. میان آن چه در سوریه اتفاق افتاده آنچه در یمن و بحرین در حال وقوع است، تفاوت بسیاری وجود دارد. در کشورهای مصر و یمن و بحرین ملتها یکپارچه به پاخاستهاند و با تمام قدرت در حال دست و پنجه نرم کردن با دیکتاتورهایی هستند که از حد اقل پشتیبانی مردمی برخوردار نیستند؛ ولی در سوریه عکس آن در حال وقوع است. اکثریت مردم در شهرهای مختلف با برگزاری تظاهرات میلیونی خود، ضمن محکوم کردن اغتشاشات به وجود آمده، از رئیس جمهورشان حمایت میکنند. برخوردهایی نیز که در برخی شهرها مثل درعا گزارش شده، بسیار محدود و مقطعی است و با تحولات منطقه قابل مقایسه نمیباشد. دولت سوریه اسنادی در دست دارد که آشوبهای درعا و برخی شهرهای سوریه معلول تحریکات رژیم صهیونیست و سعد حریری است و به همین دلیل به مجامع جهانی هم شکایت کرده است. کشته شدن تنی چند از شهروندان سوری در این شهرها توسط افراد نقابدار و با سلاحهای اهدایی رژیم صهیونیستی و سعد حریری که بعضا در بنادر این کشور کشف و ضبط شده، گویای این حقیقت است که اغتشاشات محدود در چند شهر سوریه منشأ خارجی داشته است؛ درست مثل اغتشاشات فتنه 88 که عوامل امریکا در تهران به راه انداختند و توسط مردم خنثی گردید. بنابراین ما تحرکات داخلی سوریه را از جنس بیداری اسلامی نمیدانیم تا به حمایت از آن بپردازیم بلکه یک حرکت حساب شده در راستای توطئه آمریکا و اسرائیل برای برداشتن پل ارتباطی ایران با مقاومت و قطع راه ارتباطی ایران و حزب ا... و حماس تفسیر میشود. این حقیقت اخیراً بر زبان یکی از سیاستمداران آمریکایی جاری شد و تصریح کرد: برای شکست حزب ا... و حماس باید سوریه را از چنگ ایران خارج سازیم. البته چنان چه روزی دولت سوریه تغییر روش دهد و همانند مزدوران آمریکا در منطقه، به کشتار مسلمانان بپردازد آن را همانند دیگر کشورها محکوم میکنیم؛ ولی این به معنای قطع ارتباط با آن کشور نیست؛ چنانکه در همین شرایط هنوز با عربستان سعودی و کشورهایی که در برابر ملتهایشان ایستادهاند قطع ارتباط نکردهایم.