سرانجام پس از پنج سال درگیری داخلی و اختلافات سیاسی، رهبران دو جنبش فتح و حماس با گامهایی متفاوت برای حل اختلافات خود به سوی یکدیگر حرکت کردند.
این روزها فلسطین در فضای الفت و دوستی ناشی از اعلام امضای آشتی فلسطینی در روز چهارشنبه چهارم می(چهاردهم اردیبهشت) در قاهره به سر میبرد. شکی نیست که سرنگونی دیکتاتورمصر که همپیمان مهم آمریکا و رژیم صهیونیستی بود، نقش زیادی در امضای این توافقنامه میان حماس و فتح برای پایان دادن به دودستگی و اختلافاتی که مردم فلسطین را به ستوه آورده بود، داشته است.
فعال کردن کمیته سازمان آزادیبخش فلسطین(ساف)، موضوع دولت وحدت ملی و ماموریت آن، مدت فعالیت آن و برنامههای سیاسی این دولت، برگزاری انتخابات پارلمانی و ریاست تشکیلات خودگردان فلسطین و همچنین فعال کردن مجلس فلسطین و آزادی زندانیان سیاسی دو طرف، پروندههای امنیتی ازدیگر مسائلی بود که دو گروه مهم فلسطینی درباره آنها به توافقاتی دست یافتند و البته قرار براین شد تا دولت آینده با حضور شخصیتهای مستقل انتخاب شود.
کار این دولت، آماده سازی برای انتخابات، بازسازی نوار غزه، رفع محاصره، یکپارچه سازی نهادهای تشکیلات خودگردان در کرانه باختری و نوار غزه اعلام شده است.
قرار است رهبران حماس هفته آینده برای بررسی راههای اجرای مفاد توافق آشتی با ابومازن دیدار کنند که شاید به میزبانی قاهره برگزار شود. البته کشورهای عربی هم تصمیم گرفتهاند از این توافق حمایت کنند و در این زمینه قطر از تشکیل کمیته مشترک عربی برای فعال کردن توافقنامه خبر داده است.
رسانهها از آغاز گمانه زنیها درباره نامزدهای احتمالی نخست وزیری دولت موقت فلسطینی خبر دادهاند که بر این اساس گفته میشود جنبش حماس، "جمال الخضری" رئیس هیئت امنای دانشگاه غزه و رئیس کمیته مردمی مبارزه با محاصره غزه را معرفی خواهد کرد، الخضری تلاشهای زیادی برای آشتی انجام داده و مورد حمایت گروههای فلسطینی است. گفته میشود ابومازن رئیس تشکیلات خودگردان هم "زیاد ابوعمرو" نماینده مستقل مجلس قانونگذاری فلسطین را برای تصدی این مسئولیت نامزد میکند.
خالد مشعل رئیس دفتر سیاسی جنبش مقاومت اسلامی فلسطین(حماس) در واکنش به شایعات در خصوص احتمال تغییر مواضع حماس تاکید کرده است حماس هرگز رژیم اشغالگر قدس را به رسمیت نخواهد شناخت و خواهان تشکیل کشور قدرتمند فلسطین دارای حاکمیت بر کرانه باختری و نوارغزه به پایتختی قدس شریف با تاکید بر اصل بازگشت آوارگان به سرزمین اصلی است.
"بنیامین نتانیاهو" نخستوزیر رژیم صهیونیستی، این توافق را ضربهای به روند سازش دانسته و در اظهاراتی زورگویانه و قلدرمآبانه گفته است: "تشکیلات خودگردان باید میان صلح با اسرائیل و صلح با حماس یکی را انتخاب کند، زیرا حماس دشمن اسرائیل است."
ایهود باراک وزیر جنگ رژیم صهیونیستی که توافق آشتی میان فلسطینیها ضربهای بزرگ به رژیم متبوعش به شمار میرود، دراظهاراتی منفعلانه از حماس خواسته است موجودیت نامشروع این رژیم اشغالگر را به رسمیت بشناسد.
وی البته توپ را به زمین کمیته چهارجانبه به اصلاح صلح خاورمیانه انداخته و از آن کمیته طرفدار رژیم صهیونیستی خواسته در صورتی دولت آتی فلسطینی را بپذیرد که حماس حاضر باشد رژیم اشغالگر قدس را به رسمیت بشناسد.
البته "عزام الاحمد" عضو کمیته مرکزی فتح در پاسخ به اظهارات تهدیدآمیز مقامات صهیونیست تصریح کرده است: "خواستههای اسرائیل درباره ضرورت موافقت دولت جدید فلسطین با شروط کمیته چهارجانبه مردود است". به گفته وی، دولت مستقل عمل میکند و در مسائل سیاسی که از اختیارات سازمان آزادیبخش فلسطین(ساف) است، دخالت نمیکند و هر گفتگویی در چارچوب مذاکرات سازش در حیطه اختیارات ساف است.
آمریکا ضمن تروریست خواندن حماس موضع منفعلانهای اتخاذ کرد. تامی ویتور سخنگوی کاخ سفید ضمن تکرار خواسته کمیته چهارجانبه صلح خاورمیانه خواستار به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی از سوی حماس شد.
ابومازن هم که به سبب تهدیدهای آشکار رژیم صهیونیستی و هشدارهای آمریکا در وضعیتی دشوار قرار گرفته است، به گفته عزام الاحمد از اعضای فتح در پاسخ به تهدید بنیامین نتانیاهو نخستوزیر اشغالگران قدس که گفته بود آنها باید یا حماس را انتخاب کنند یا صلح با اسرائیل، گفته است او حماس را انتخاب کرده است.
"موسی ابومرزوق" معاون خالد مشعل هم فرصت یکساله از زمان امضای این توافق با فتح برای حل مشکلاتی که درباره آنها اختلاف نظر وجود داشته است و برگزاری انتخابات آزاد و دموکراتیک را فرصت خوبی دانسته است.البته در این میان محمود الزهار از اعضای ارشد حماس، مسئله گذرگاهها و همکاری امنیتی تشکیلات خودگردان با رژیم اشغالگر قدس را از چالشهای مهم پیش روی دولت جدید فلسطینی دانسته است.
اما آنچه که در شرایط فعلی بسیار اساسی است اینکه فلسطینیها باید با درس گرفتن از تجارب تلخ گذشته مراقب و هوشیار باشند تا بار دیگر به مربع فتنه داخلی برنگردند که سبب خوشحالی دشمنان ملت فلسطین و حزن و اندوه دوستان میشود.
گروههای مختلف فلسطینی باید به دور از تنشها و درگیریهای سیاسی یا تکیه بر خارج، از طریق پایبندی به مفاد توافقنامه سبب حاکم شدن فرهنگ همزیستی وبرادری براساس ملی ومصالح عالی ملت فلسطین شوند که این مسئله به اداره پروندههای سیاسی فلسطینی به شکل مشترک و به تبع آن به تشویق مصر برای گرفتن تصمیم رفع محاصره و بازکردن گذرگاه رفح و بازسازی غزه و همچنین به احیای پروندههای ملی بزرگ مانند مسئله قدس، آوارگان، اسیران و شهرکها در چارچوب اداره مقاومت و بازداردگی در منطقه به خاطر بازپس گیری حقوق یا حداقل خودداری از تضییع آن به خاطر حفظ آن برای حقوق نسلهای آینده کمک خواهد کرد.
موفقیت آشتی، ماموریت فلسطینی عربی و به ویژه ماموریتی مختص حماس و فتح از طریق فراهم کردن عوامل لازم برای موفقیت توافقنامه وبهره گیری ازبهترین پوشش عربی مصری توافقنامه برای رفع محاصره وپیوستن تلاشهای عربی و اسلامی به تلاشهای فلسطینی و پس ازآن، ادامه تلاش برای تحکیم وتقویت گفتگوی ملی فراگیر که منجربه آشتی ملی همه جانبه و فراگیر شود.
مهمترین اولویتهای دولت جدید درمرحله آتی باید بر بازسازی غزه، تقویت جبهه داخلی از طریق اصلاح تشکیلات خودگردان، مقابله با فساد، بازسازی ساختارها و آماده کردن طرحهای توسعه و حل مشکلات اساسی که شهروندان فلسطینی با آن روبرو هستند مانند بیکاری، مشکلات بهداشتی، مسکن و آموزش و همچنین تلاش جدی برای برگزاری انتخابات فلسطین باشد.
برنامه سیاسی پیشنهادی برای دولت وحدت ملی نباید به خاطر موافقت طرفهای عربی و بینالمللی به سمت امتیازدهی در زمینه اصول پیش رود. دولت وفاق ملی باید بر اساس تضمین رفع محاصره مردم فلسطین و همچنین رفع محاصره دولت فلسطینی نه فقط برخی از وزیران تشکیل شود.
راه به سوی تشکیل دولت وفاق ملی پیچیده و طولانی نیست، ولی آنچه مورد نیاز است، تحقق اراده جمعی فلسطینی به ترجیح دادن مصالح ملی عالی بر مصالح ناچیز گروهی یا شروط خارجی است.
گامهای لرزان حماس و فتح
"حسن هانی زاده" کارشناس مسائل خاورمیانه به خبرگزاری میگوید: سرانجام پس از پنج سال درگیریهای داخلی و اختلافات سیاسی، رهبران دو جنبش سیاسی مبارزاتی فتح و حماس با گامهایی لرزان برای حل اختلافات خود به سوی یکدیگر حرکت کردند. این دو جنبش هفته گذشته در قاهره طی مراسمی توافقنامه آشتی ملی را با حضور برخی شخصیتهای منطقهای امضاء کردند تا یک جبهه متحد فلسطینی را علیه رژیم صهیونیستی تشکیل دهند.
این توافقنامه را ابومازن رهبر جنبش فتح و خالد مشعل رئیس دفتر سیاسی حماس امضا کردند تا زمینه یک همکاری مشترک میان این دو جنبش را فراهم کنند.
اگر چه اختلافات فتح و حماس بسیار عمیقتر از آن است که با امضا یک توافقنامه بتوانند در یک مسیر پر پیچ وخم سیاسی دو شادوش هم حرکت کنند، اما شرایط داخلی وخارجی این دو جنبش را به هم نزدیک کرد.این توافق در واقع برآیند یک سلسله عوامل بیرونی و داخلی بوده که این عوامل، دو جنبش فلسطینی را به اجبار به یکدیگر نزدیک کرد.
جنبش فتح که قصد دارد از مسیری که طی 18 سال گذشته پیموده باز گردد به دلیل شرایط داخلی و منطقهای ناچار شده بطور تاکتیکی به جنبش حماس نزدیک شود.
این جنبش از سال 1328 توسط یاسر عرفات رهبر فقید فلسطین وتعدادی از رهبران نسل اول جنبش مبارزاتی فلسطین مانند محمود عباس (ابو مازن)، صلاح خلف، خلیل الوزیر، کمال عدوان، یوسف زعنون، احمد الشقیری، نایف حواتمه وعبدالمحسن ابو میزر پایهگذاری شد.
جنبش فتح از سال 1334 بنا به درخواست جمال عبدالناصر رئیس جمهوری وقت مصر فعالیت خود را علنی کرد.اعتقاد جمال عبدالناصر این بود که اراضی اشغالی فلسطین تنها از رهگذر مبارزه مسلحانه جمعی آزاد خواهد شد و به همین سبب مصر امکانات نظامی گستردهای در اختیار فتح قرار داد.
جنبش فتح در کنار فعالیت سیاسی خود یک نیروی مقاومت مردمی موسوم به "الصاعقه" را به عنوان بازوی نظامی خود تاسیس کرد.عمده نیروهای سیاسی ونظامی جنبش فتح در کشورهای مصر، سوریه، لبنان، اردن،الجزایر وتونس متمرکزبودند.
از زمان تاسیس فتح تا سال 1372 که قرارداد سازش اسلو بین این جنبش و رژیم اسرائیل به امضا رسید فتح همواره مبارزه مسلحانه را به عنوان حرکت آرمانی خود برای آزادی فلسطین تلقی میکرد.پس از امضاء قرارداد اسلو و تشکیل حکومت خودگردان فلسطینی به ریاست یاسرعرفات در سال 1373، جنبش فتح از فاز مبارزه مسلحانه وارد فاز سیاسی شد.
مرگ یاسر عرفات در سال 83 به تضعیف مبارزه سیاسی تشکیلات خودگردان منجر شد، زیرا جانشین وی محمود عباس از کاریزمای لازم برای تاثیرگذاری بر روی روند مذاکرات سازش برخوردار نبود.مذاکرات سازش که در شرم الشیخ مصر، وایت ریور، کمپ دیوید، واشنگتن و نیویورک برگزار شد به دلیل مواضع تند طرف مذاکرهکننده اسرائیلی با شکست روبرو شد.
محمود عباس به جای تکیه بر جنبشهای مبارز فلسطینی و بهره گیری از ظرفیتهای داخلی به آمریکا و رژیمهای مصر، عربستان و تونس تکیه داشت. اوج اختلافات دو جنبش رقیب فتح وحماس در سال 86 بود زیرا تشکیلات خود گردان حاضر نبود جنبش حماس را در ساختار قدرت شریک کند.حماس در سال 84 در جریان انتخابات پارلمانی نزدیک به 70 در صد از مجموع 132 کرسی پارلمان فلسطین را به دست آورد. این انتخابات که با حضور ناظران بینالمللی و نیز هیئت اتحادیه عرب و سازمان کنفرانس اسلامی برگزار شد، نشان داد که حماس از محبوبیت داخلی فراوانی برخوردار است.برون داد این انتخابات این بود که حماس با بهره گیری از نفوذ داخلی خود و بر اساس قانون اساسی موقت فلسطین، دولت خود را به ریاست اسماعیل هنیه تشکیل داد. اما تشکیلات خود گردان به ریاست محمود عباس هرگز حاضر نشد دولت اسماعیل هنیه را به رسمیت بشناسد و اختلافات فتح و حماس از همین نقطه آغاز شد.
در جریان جنگ 22 روزه رژیم صهیونیستی علیه مردم غزه تشکیلات خودگردان و جنبش فتح به جای کمک به مردم غزه در کنار ارتش رژیم اسرائیل قرار گرفتند.
به گفته این کارشناس مسائل خاورمیانه، رخدادهای اخیر منطقه و سقوط دو رژیم حامی جنبش فتح یعنی رژیم حسنی مبارک در مصر و زین العابدین بن علی در تونس به تضعیف تشکیلات خود گردان و جنبش فتح منجر شد.از آنجایی که روند سازش تشکیلات خودگردان با رژیم صهیونیستی به دلیل سرسختی بنیامین نتانیاهو نخستوزیر و آیگدور لیبرمن وزیر امور خارجه این رژیم با بن بست روبرو شد، بنابراین فتح تمام ابزارهای داخلی را نیز از دست داد.
از سوی دیگر حماس نیز که بر اثر فشارهای داخلی و خارجی قدرت مانور عملیاتی و سیاسی خود را از دست داده بود، در سطح منطقهای با چالشهای جدیدی روبرو شد. این جنبش که از سال 1366 به رهبری شیخ احمد یاسین تشکیل شد؛ اهداف خود را براساس مبارزه مسلحانه علیه اسرائیل در داخل فلسطین اشغالی ترسیم کرد.
سازماندهی انتفاضه سنگ در سال 1366 وانتفاضه الاقصی در سال 1379 که منجر به درگیریهای خونینی میان مردم فلسطین و رژیم اشغالگر قدس شد، بخشی از فعالیت مبارزاتی جنبش حماس بود.
این جنبش که مرکزیت سیاسی آن در دمشق قرار دارد با حوادث اخیر مردم سوریه دچار چالش شد، زیرا دولت سوریه در شرایط فعلی با مشکل امنیتی پیچیدهای روبروشده است، بنابراین هم جنبش فتح وهم جنبش حماس به لحاظ داخلی و منطقهای با مشکلات شدیدی روبرو شدهاند و این مشکلات مقدمهای برای نزدیکی این دو جنبش بود.
توافق فتح و حماس که روز چهارشنبه گذشته در قاهره به امضای رهبران دو جنبش رسید و در آن شخصیتهای بلندپایه مصری و منطقهای شرکت داشتند، گام مهمی برای حل اختلافات پیچیده این دو جنبش به شمار میرود.
هر چند جزئیات این توافقات هنوز فاش نشده، اما به نظر میرسد که تشکیلات خودگردان تصمیم دارد دولت آینده خود را از شخصیتهای تکنوکرات و غیرحزبی تشکیل دهد. این دولت باید ظرف مدت 3 ماه مقدمات برگزاری انتخابات پارلمانی را فراهم کند تا بر اساس دادههای این انتخابات، دولت آینده فلسطین شکل بگیرد.در نخستین گام پس از شکل گیری دولت آینده فلسطین موضوع آزادی 11 هزار اسیر فلسطینی در بند اسرائیل و نحوه تشکیل دولت مستقل فلسطینی در اراضی اشغالی 1346 در دستور کار قرار خواهد گرفت.
هانی زاده در ادامه میگوید: گفته میشود که یکی از شرایط فتح برای همکاری با حماس، لزوم به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی از سوی جنبش حماس است که ظاهرا این جنبش بنا به شرایط منطقهای با این پیشنهاد موافقت کرده است.
با توجه به رویکرد جامعه جهانی برای به رسمیت شناختن دولت مستقل فلسطینی به پایتختی بیت المقدس به نظر میرسد فتح و حماس در آینده گامهای عملی در این زمنیه بر خواهند داشت. پیشبینی میشود در اولین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سپتامبر آینده موضوع دولت مستقل فلسطینی مورد بحث اعضای مجمع عمومی قرار گیرد.
تاکنون کشورهای زیادی در آمریکای لاتین برای به رسمیت شناختن دولت مستقل فلسطینی به پایتختی بیت المقدس اعلام آمادگی کردهاند.آنچه مسلم است اگر توافق فتح و حماس که خشم رهبران رژیم صهیونیستی را بر انگیخته، پایدار بماند جهان شاهد تشکیل یک دولت مستقل فلسطین خواهد بود.
این کارشناس در پایان میگوید: تشکیل دولت مستقل فلسطینی میتواند فصل جدیدی از پایان مناقشات 60 ساله خاورمیانه بگشاید و راه را برای باز گشت 5 میلیون آواره فلسطینی هموار کند، اما اگر فتح به طور تاکتیکی با حماس توافق کرده و پس از عبور از مرحله فعلی بار دیگر درصدد حذف این جنبش بر بیاید، فلسطین در آینده شاهد تنشهای داخلی بیشتری خواهد بود.
نقش تحولات منطقهای در امضای توافق آشتی
"مهدی شکیبایی" کارشناس مسائل فلسطین درباره ارزیابی خود از امضای توافق نامه آشتی در شرایط کنونی به مهر میگوید: امضای توافق نامه اشتی میان دو جنبش فتح و حماس در شرایط بسیار مناسبی اتفاق افتاد و نشان داد که تا چه حد تحولات اخیر در کشورهای آسیای جنوب غربی (خاورمیانه) و شمال آفریقا متاثر از تحولات فلسطین و برعکس است.
این توافق با توجه به تحولات صورت گرفته در مصر قابل پیشبینی بود. به این معنی که همانگونه که در مصر جریانهای مخالف سیاستهای رژیم مبارک توانستند پس از سه دهه سرکوب این رژیم را ساقط و قدرت را در دست گیرند در فلسطین نیز همین اتفاق رخ داد. در فلسطین نیز حماس به دلیل انتخاب گزینه مقاومت در برابر اشغالگری هم از سوی رژیم صهیونیستی و متحدان غربیاش و هم از سوی جریان مذاکره فلسطینی و متحدان منطقه ایاش تحت سرکوب و محاصره بود که محاصره نوار غزه در چهار سال گذشته و جنگ 22 روزه گواهی بر این مدعا است. بنابراین زمانی که در مصر مخالفان موفق به پیروزی میشوند و رژیم مبارک به عنوان متحد منطقهای جریان مذاکره فلسطینی ساقط میشود معنایش این است که با قدرت گرفتن مخالفان رژیم مبارک که تا پیش از این حامی جریان مقاومت و حماس بودند این جریان در فلسطین تقویت میشود. براین اساس توافق اخیر قاهره میان فتح و حماس از یک زاویه پیروزی بزرگ جریان مقاومت بود که طی این سالها ایستادگی کرد و تسلیم خواستههای جریان مذاکره فلسطینی و رژیم صهیونیستی نشد.
وی درباره اینکه آیا تشکیل دولت وحدت ملی به معنای خداحافظی حماس و سایر گروههای جهادی با مقاومت نیست، خاطر نشان میکند: متاسفانه باور غلطی طی سالهای گذشته توسط رسانههای منطقه تبلیغ میشد مبنی براینکه حماس با ورود به عرصه سیاسی، مقاومت مسلحانه علیه اسرائیل را پایان داد. در حالی که حماس نه تنها هرگز به مقاومت خود علیه اسرائیل پایان نداد بلکه ظرفیتهای اجتماعی و سیاسی فلسطین را نیز در خدمت به مقاومت علیه اشغالگری در آورد.
شما ببینید تا پیش از ورود حماس به دولت، آمریکا و غرب، نام این جنبش را در فهرست گروههای تروریستی جهان قرار داده بودند، اما با انتخاب برنامههای مقاومت گونه حماس توسط مردم در انتخابات پارلمانی فلسطین در سال 85 در واقع به مقاومت رسمیت داده شد و غربیها چارهای نداشتند که در ابتدا مشروعیت حماس را به عنوان انتخاب مردم فلسطین بپذیرند. بنابراین میبینید که چارهای جز خارجکردن نام حماس از فهرست سازمانهای تروریستی نداشتند. اگرچه پس از آن با محاصره نوارغزه و فشارهای اقتصادی و دیپلماتیک سعی کردند مردم فلسطین را به خاطر این انتخاب تنبیه کنند. با این وجود باز هم حماسیها اعلام کردند که دست از مقاومت تا آزادی سرزمین فلسطین برنخواهند داشت و هرگز اسرائیل را به رسمیت نمیشناسند.
این کارشناس مسائل فلسطین درباره موانع پیش روی وحدت ملی فلسطینیها میگوید: در حال حاضر هم محیط داخل فلسطین، هم محیط منطقهای و هم محیط بینالمللی همسو با مصالحه اخیر فلسطینیها است. یعنی در درون فلسطین و کشورهای منطقه در حال حاضر اراده قوی برای اجرایی کردن آشتی وجود دارد، ولی مهمترین مانع در حال حاضر دخالت قدرتهای خارجی خصوصا آمریکا و انگلیس است. کشورهایی که منافع خود را با تحولات اخیر در منطقه در تهدید میبینند. این کشورها ممکن است در روند آتی اجرای آشتی ملی مداخلههایی کنند که مانع از پیشرفت و در نهایت دلسردی مردم فلسطین شود. همچنانکه رژیم صهیونیستی عملا دست به کار شده و با بستن خروجیهای اقتصادی فلسطین سعی در مانع تراشی دارد. آمریکاییها هم سکوت اختیار کردهاند و هرگونه موضع گیری را منوط به بررسی دقیق مفاد توافقنامه آشتی ملی کردهاند. این نشان میدهد که ارادهای از سوی واشنگتن برای کمک به فلسطینیها برای دستیابی به وحدت وجود ندارد. چون مطلوب آمریکاییها این است که یک وحدت رویه فلسطینی در قبال اسرائیل وجود نداشته باشد. زیرا این رویه مانع پیشرفت طرحهای یکجانیه آمریکایی درباره منازعه فلسطینیان با رژیم صهیونیستی میشود.
وی درباره آینده تحولات فلسطین با توجه به این توافق ابراز عقیده میکند: فلسطینیها در شرایط حساس و سرنوشت سازی به سر میبرند. از یک سو وحدت پیش آمده داخلی میتواند همه ظرفیتهای فلسطینی چه در خارج و چه در داخل را به سمت قضیه اصلی یعنی تشکیل دولت فلسطینی مستقل با حاکمیت مستقل معطوف کند. از سوی دیگر وضعیت امنیتی رژیم صهیونیستی به یکباره با تحولات اخیر از هم گسسته است. هرچند شاید مقامات صهیونیستی در حال حاضر بیثباتی در کشورهایی را که در آن قیام صورت گرفته به دلیل اینکه هنوز دارای ارکان امنیتی قوی نشدهاند به صلاح خود ببیند، اما این روزها قطعا موقتی است.
همپیمانان اسرائیل در منطقه که کمربند امنیتی این رژیم در برابر تهدیدات مردمی به شمار میرفتند، یا سقوط کردهاند و یا در صف سقوط قرار دارند. شرایط کنونی اسرائیل اینگونه است که او خود را در حال حاضر لخت و عریان در برابر نه دولتها که ملتهای خشمگینی میبیند که به واسطه سرسپردگی حکامشان طی سالهای اخیر تحقیر شدهاند. این وضع به فلسطینیها کمک خواهد کرد تا آرام ارام حقوق خود را یکی پس از دیگری از رژیم صهیونیستی بستانند که تشکیل دولت مستقل فلسطینی به نظرم اولین گام باشد. در نتیجه تشکیل چنین دولتی که کابوس اسرائیل معنا میشود، این رژیم خود رادر چنبره کشورهای عربی اسلامی خواهد دید. این به معنای تهدید امنیتی برای تل آویو خواهد بود که در نتیجه در اینده به خروج سرمایهداران یهودی و مهاجرانی که با وعده رفاه اجتماعی، امنیتی، و اقتصادی به سرزمین فلسطین کوچانده شده بوند، خواهد انجامید.
این کارشناس در پایان میگوید: "با خروج یهودیان مهاجر و در نتیجه کاهش تمایل برای زیستن در قلب یک کشور اسلامی آن هم در شرایطی که حامیان بینالمللی اسرائیل دچار افت شدید جایگاه در مناسبات بینالمللی شده اند، آرام آرام زمینه را برای آزاد سازی قدس و انشاءالله برپایی نماز پیروزی در مسجد الاقصی قبله اول مسلمانان مهیا خواهد کرد."
امید میرود توافق جدیدی که با حضور ابومازن رئیس تشکیلات خودگردان و رهبر فتح و خالد مشعل رئیس جنبش حماس در حضور مقامات بلندپایه دولت موقت مصر در قاهره امضا شد،وحدت ملت فلسطین را تضمین کند و چند دستگی را به پایان رساند و زمینه را برای اعاده حقوق مشروع فلسطینیها فراهم کند.
آشتی قاهره به این معناست که ادامه مسیر ضروری است، زیرا نبرد آزادی فلسطین هنوز پایان نیافته است و همچنان در یکی از ایستگاههایش قرار دارد و همچنان ادامه دارد.