حسین شریعتمداری
ساعاتی قبل از موعد تسلیم گزارش البرادعی به اعضای شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی در وین، رسانهها و محافل سیاسی غرب که از آخرین گزارش مدیرکل آژانس درباره فعالیت هستهای ایران به شدت عصبانی هستند، با این گمانه که گزارش نوامبر البرادعی بخش دیگری از پرسشهای باقیمانده آژانس از ایران را تمام شده و یا گفتوگو درباره این پرسشها را در حال پیشرفت اعلام کند، دست به شانتاژ گستردهای زده و با پیش کشیدن مسائلی که مطابق مدالیته ـ چارچوب ـ توافق شده میان ایران و آژانس، بحث درباره آن بیرون از دستور کار اجلاس نوامبر آژانس است، سعی دارند پیشاپیش، گزارش البرادعی را مخدوش و یا تحتالشعاع قرار دهند.
موضوع اصلی گزارش نوامبر البرادعی به شورای حکام، پاسخ به سوال آژانس درباره سانتریفیوژهای P1 و P2 است و آنگونه که از اظهارات بازرسان آژانس بعد از حضور اخیر آنها در تهران ـ آذرماه جاری ـ برمیآید و اسناد ارائه شده از سوی ایران نیز حکایت از آن دارد، آقای البرادعی ناچار است براساس اطلاعات و توضیحات مستندی که دریافت کرده است، موضوع سانتریفیوژهای P1 و P2 را خاتمه یافته اعلام کند. در همین حال محافل غربی مخصوصاً کانونهای آمریکایی و صهیونیستی که میدانند اسناد ارائه شده از سوی ایران به آژانس، کمترین بهانهای برای ادامه پرسش درباره سانتریفیوژهای مورد اشاره در دستور کار بعدی شورای حکام باقی نمیماند در اقدامی پیشدستانه روی دو محور تبلیغاتی متمرکز شدهاند.
الف: متهم کردن البرادعی به تهیه گزارشی مخدوش و ناکافی از فعالیت هستهای ایران.
ب: پیش کشیدن موضوع کره اورانیوم فلزی URANIUM METAL SPHEREو این بهانه که وجود نقشه ـ اوزالید ـ ساخت این کره با هدف استفاده از آن در کلاهک هستهای بوده است و ایران مانع کپیبرداری بازرسان آژانس از این سند شده است.
و اما درباره این بهانهها باید گفت؛
1- اسناد ارائه شده از سوی ایران درباره سانتریفیوژهای P1 و P2 به اندازهای روشن و خالی از ابهام و منطبق با یافتههای بازرسان آژانس است که هرگونه تردید درباره صحت اظهارات ایران و یا گزارش احتمالی البرادعی در این خصوص، ناممکن است و نمیتواند غیر از سیاستبازی آمریکا و متحدانش درباره پرونده هستهای ایران و یافتههای قانونی آژانس کمترین توجیهی داشته باشد.
2- جمهوری اسلامی ایران، سند مربوط به کره فلزی اورانیوم یعنی اوزالید مربوطه ـ BLUEPRINT ـ را مدتها قبل به بازرسان آژانس نشان داده ولی ارائه یک کپی از سند یاد شده با مصوبه مجلس مبنی بر توقف اجرای داوطلبانه مفاد پروتکل الحاقی از سوی ایران، در تناقض بود، اگرچه اخبار موثق حکایت از آن دارد که هفته گذشته معاون بینالملل سازمان انرژی اتمی ایران کپی سند مورد اشاره را در وین به آژانس بینالمللی انرژی اتمی تحویل داده است.
3- نگرانی ـ بخوانید اضطراب و دستپاچگی ـ آمریکا و متحدانش از گزارش نوامبر البرادعی به علت آن است که اگر مدیرکل آژانس موضوع سانتریفیوژهای P1 و P2 را تمام شده اعلام کند ـ که چارهای جز آن ندارد ـ این گزارش با توجه به گزارش قبلی البرادعی که در آن موضوع منشأ آلودگی در یکی از تاسیسات هستهای ایران را نیز خارجی اعلام کرده و پرسش درباره پلوتونیوم آزمایشگاهی ـ Pilotـ را هم تمام شده دانسته بود، دیگر اولا؛ کمترین بهانه قانونی برای باقی ماندن پرونده هستهای ایران در شورای امنیت سازمان ملل وجود نخواهد داشت، ثانیاً؛ نظر مستند و مستدل ایران مبنی بر غیرقانونی بودن ارسال پرونده به شورای امنیت سازمان به اثبات خواهد رسید. ثالثاً؛ صدور قطعنامه سوم علیه ایران کمترین توجیه قانونی نخواهد داشت رابعاً؛ تمامی تبلیغات سوء غرب درباره غیرصلحآمیز بودن فعالیت هستهای نقش بر آب میشود و خامساً؛ بایستی پرونده هستهای ایران به آژانس بازگشته و در آنجا نیز مختومه اعلام شود و این، یعنی کابوس وحشتناکی برای آمریکا و متحدانش که بخش قابل توجهی از عملیات و تبلیغات کینهتوزانه خود علیه ایران اسلامی را بر بهانه غیرصلحآمیز بودن فعالیت هستهای کشورمان، متمرکز کردهاند.