تاریخ انتشار : ۲۵ تير ۱۳۸۷ - ۱۳:۰۳  ، 
شناسه خبر : ۳۶۳۹۰

حامد حق‌دوست

پس از سالها کش و قوس بر سر پرونده آمیا بالاخره پلیس بین‌الملل (اینترپل) مجبور به صدور اخطار قرمز علیه پنج ایرانی و یک لبنانی شد. ماجرا از آن جا آغاز شد که در سال 1994، یعنی سیزده سال پیش انجمن «همیاری اسرائیل و آرژانتین» در بوینس‌آیرس طی یک عملیات تروریستی سنگین مورد حمله قرار گرفت که 85 کشته و حداقل 200 مجروح بر جای گذاشت. چند وقت پس از این عملیات، آرژانتین که دارای بزرگترین اقلیت یهودی در آمریکای لاتین است تهران را رسماً متهم کرد که این عملیات را راساً طراحی کرده و آن را از طریق شاخه نظامی حزب‌الله لبنان به اجرا درآورده است. این اتهام‌ها به ایران در حالی مطرح می‌شد که آرژانتین از قدیم‌الایام به عنوان کشوری که در چنگال اختاپوس صهیونیسم گرفتار است، شناخته می‌شده است.

لابی صهیونیسم در آرژانتین از قدرت منحصر به فردی برخوردار است تا جایی که پیش از غصب فلسطین توسط اشغالگران، این کشور هم یکی از کاندیداهای اسکان یهودیان به شمار می‌رفته است. در حال حاضر هم به رغم گرایش به چپی که سراسر آمریکای لاتین را فرا گرفته است، آرژانتین کماکان دنباله‌رو ایالات متحده و رژیم صهیونیستی است. در این مدت صهیونیست‌ها از تمامی حربه‌ها برای متهم کردن ایران در رابطه با پرونده آمیا استفاده کرده‌اند که برخی از این تلاش‌ها هم افشا شده است.

تصمیم جدید اینترپل با توجه به افشای نقش صهیونیست‌ها در خصوص این پرونده می‌تواند تا حد زیادی شائبه سیاسی بودن این تصمیم را به ذهن متبادر کند. حتی خوان خوزه گالئانو، قاضی فدرال آرژانتینی که مسئولیت رسیدگی به پرونده آمیا را برعهده داشت، پس از فاش شدن اتهام‌های بی‌اساسش به ایران و پرداخت رشوه به شاهدان به منظور ادای شهادت علیه جمهوری اسلامی از سوی وی، از سمت خود عزل و حتی پرونده قضاوت وی باطل شد.

به رغم برکناری این قاضی، قضاتی هم که جایگزین وی شدند، همین راه را ادامه دادند و در تمامی این مدت حمایت لابی صهیونیسم را همراه خود داشتند. فشارهای صهیونیست‌ها چنان قوی بود که نستور کیرشنر سخنان چندی پیش خود در مجمع عمومی سازمان ملل را به مسئله آمیا اختصاص داد حال آنکه مردم آرژانتین با بحران‌های بسیاری دست و پنجه نرم می‌کنند و جای داشت که از این فرصت برای حل مصائب مردم کشورش استفاده کند.

 فساد اداری و مالی مقامات این کشور از مهمترین موانع توسعه آرژانتین محسوب می‌شود و دولت نستور کیرشنر به هیچ‌وجه نتوانسته مشکلات اقتصادی مردم را برطرف کند و آنها مدتهاست که در فقر بسیار شدیدی زندگی می‌کنند. مشکلاتی نظیر تورم، عدم امنیت، فساد و رشوه‌خواری و بحران انرژی، مردم این کشور را با سختی‌های زیادی مواجه ساخته است. در حال حاضر هم در انتخابات چندی پیش آرژانتین کریستینا کیرشنر، همسر نستور کیرشنر رئیس‌جمهور فعلی به عنوان رئیس‌جمهور آینده این کشور انتخاب شد. وی از حمایت بی‌حد و حصر لابی صهیونیسم برخوردار بود و به نظر می‌رسد که در دوران ریاست جمهوری وی مناقشه این کشور با جمهوری اسلامی در خصوص پرونده آمیا تشدید شود.

به رغم تمامی این مسائل نمی‌توان از اهمال دستگاه دیپلماسی کشور هم در خصوص این پرونده گذشت. پرونده‌ای که در طول سیزده سال تا مرز مختومه شدن پیش رفته بود، به یکباره روی میز می‌آید و به محکومیت سران جمهوری اسلامی و اهرمی برای اعمال فشار بیشتر بر ایران تبدیل می‌شود. هرچند که تجربه نشان داده است این قبیل احکام که علیه مقامات ایرانی صادر می‌شود از ضمانت اجرایی برخوردار نیست و نمی‌تواند محدودیت چندانی را برای جمهوری اسلامی ایجاد کند اما ابزار مناسبی برای ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به منظور ایجاد جنگ روانی علیه تهران محسوب می‌شود.

جنگ روانی شدید صهیونیست‌ها و ایالات متحده علیه ایران در حالی است که شواهد موجود حاکی از آن است که انفجار آمیا توسط یهودیان افراطی به وقوع پیوسته است، همان افرادی که ترور اسحاق رابین نخست‌وزیر اسبق رژیم صهیونیستی را هم برنامه‌ریزی و اجرا کردند.