امیرنشین کویت

امیر: شیخ جابرالاحمد الصباح (دیروز درگذشت)
پایتخت: کویت
اقتصاد: کویت که ذخایر نفتی آن حدود 100میلیارد بشکه (10درصد ذخایر جهانی) برآورد شده، عضو اوپک است. درآمدهای نفتی این کشور 90درصد درآمدهای دولت را تشکیل می دهد. ظرفیت تولید این کشور نیز حدود 7/2 میلیون بشکه در روز است. تولید ناخالص داخلی کویت در سال 2003 معادل 2/42 میلیارد دلار و سرانه تولید ناخالص ملی آن 17هزار دلار است.
* نیروهای مسلح: حدود 20هزار نیرو که 70درصد آنها در نیروی زمینی، 15درصد در نیروی دریایی و به همین میزان در نیروی هوایی خدمت می کنند. کویت از زمان جنگ اول خلیج فارس در سال 1991 با آمریکا، انگلیس و فرانسه قراردادهای نظامی به امضا رسانده است.
* امیرنشین کویت (2میلیون و 645 هزار نفر جمعیت که 950 هزارنفرشان کویتی اند) واقع در شمال شرقی شبه جزیره عربستان، از سمت شمال غربی به خلیج فارس راه دارد که این کشور را از ایران جدا می سازد. این کشور که 17هزارو 818 کیلومتر مربع مساحت دارد، از شمال و شمال غربی با عراق و از جنوب و جنوب غربی نیز با عربستان سعودی هم مرز است.
* کویت در آغاز قرن هیجدهم توسط قبایلی که از شبه جزیره عربستان به خلیج کویت کوچ کرده بودند، تأسیس شد، اما در سال 1899 از بیم گسترش امپراتوری عثمانی به سمت جنوب، تحت حمایت امپراتوری انگلیس قرار گرفت. این کشور تا پیش از کشف ذخایر نفتی خود، از صید صدف مروارید و تجارت روزگار می گذراند. کویت در سال 1961 و در حالی که عراق مدعی مالکیت آن بود، از انگلیس استقلال یافت و اولین قانون اساسی خود را در سال 1962 در زمان حکومت «امیرعبدالله السالم الصباح» تدوین کرد.در سال 1963، عراق امیرنشین را به رسمیت شناخت اما نیروهای عراقی در ماه مه 1973 به مدت یک سال یک پست مرزی آن را اشغال و سپس تحت فشارهای بین المللی و عرب عقب‌نشینی کردند.
در دوم اوت 1990، عراق امیرنشین را اشغال کرد و آن را استان نوزدهم خود خواند. در 26فوریه 1991، یک ائتلاف بین المللی به رهبری آمریکا، کویت را از اشغال عراق خارج کرد. کویت در سال 1991 به نیروهای آمریکایی و انگلیسی اجازه داد از خاک این کشور برای ایجاد یک منطقه ممنوعه پروازی در جنوب عراق استفاده کنند که این منطقه تا زمان سقوط «صدام» در 9آوریل 2003 همچنان برقرار بود.
سرویس خارجی کیهان