روزنامه «لاوانگاردیا» با انتشار تحلیلی درباره ضعف های آمریکا در مقابل ایران نوشت: برخورد با ایران، با ظن اینکه این کشور درصدد دستیابی به سلاح های اتمی است، دنیای غرب را وارد مرحله جدیدی کرده است. محاسبات غلط دولت بوش در سال های گذشته، باعث بی اعتباری او شده و حالا حتی احتمال عقب نشینی نظامی از عراق، در مدت زمانی نه چندان دور- که می تواند این کشور را در آشوب کامل و به امان خدا رها کند- از نظر دور نیست. در خود آمریکا شاخص های مقبولیت عمومی سیاست های بوش به شدت نزول کرده و تعداد زیادی از نمایندگان کنگره، با توجه به انتخابات آتی ماه نوامبر، سعی می کنند فاصله خود را با سیاست های کاخ سفید حفظ کنند.
این مسأله در خارج از آمریکا هم انعکاس بیشتری داشته است. عدم مقبولیت بین المللی ایالات متحده و نبود یک سیاست مدون و منسجم و صادقانه، آمریکا را به کشوری فاقد قدرت تصمیم گیری نزول داده است. به نظر می رسد سردرگمی رهبران آمریکا، اروپا را هم که به نوعی، علیرغم بعضی موضع گیری های متفاوت، به آن وابسته است به صورت یتیمی بی پرست درآورده باشد. در حال حاضر شبح تصمیم گیری های یک جانبه آمریکا در عرصه بین المللی، که هر روز بزرگتر و واضح تر می شود، ضعف اروپا را در نداشتن سیاست های بدیل آشکارتر می کند.
این روزنامه افزود: به عنوان مثال در آمریکای لاتین که تجربیات دموکراسی موجب طرح سیاست های غیرمنتظره ای شد که چندان هم موجب خوشنودی همسایه شمالی نیست، اتحادیه اروپا را میان حمایت کامل از این دموکراسی ها و یا کج دار و مریز کردن با آنها دچار تردید کرده است. در حال حاضر وضع چنین است و باید آنرا همین طور هم که هست قبول کرد. اما مسائلی وجود دارد که به علت موقعیتی اضطراری توجه بیشتری را طلب می کند. بخصوص در خاورمیانه و در هلال بزرگ جغرافیایی که شامل ایران، عراق، افغانستان، سوریه، لبنان و فلسطین است.
در این میان ایران دارای اولویت است، آنچنانکه بعضی ها حتی اعمال قدرت نظامی آمریکا را در مورد این کشور از نظر دور نمی دارند، هر چند چنین اشتباه بزرگی کمی نامحتمل به نظر برسد. نتایج وخیم ماجراجویی نظامی درعراق، به طور منطقی این راه حل را منتفی می سازد و به رئیس جمهوری ایران جرأت می دهد ادعا کند «می دانیم که آمریکا می تواند به ما آسیب برساند اما اگر او این راه را انتخاب کند ما هم به همان اندازه می توانیم آنها را آسیب برسانیم» و با تکبر ادعا کند «پوزه آنها را به خاک می مالیم».
لاوانگاردیا ادامه داد: در حقیقت رژیم مذهبی ایران دلائل کافی در دست دارد که در مقابل فشارهای شدید خارجی مستحکم بایستد و نیز انگیزه کافی دارد تا از این فرصت تاریخی به دست آمده، و کارت های برنده ای که در دست دارد، استفاده و دیگران را مجبور کند او را به عنوان یک قدرت منطقه ای مورد تأیید قرار دهند و به عنوان سپر اسلامی در مقابل غرب و قطب جنبش های اصولگرا قد علم کند. وقتی احمدی نژاد از آسیب رسانی حرف می زند، اشاره او به عملیات آمریکایی ها در عراق است که در دنیای اسلام آثار منفی زیادی از خود به جا گذاشته و نیز اکثریت شیعیان عراق که دولت ایران بر سر آنست که نفوذ و قدرت خود را از طریق آنها به نمایش بگذارد.
اما ایرانی که در مقابل آمریکا قد علم می کند باعث تشویق و خوشحالی حماس، که در انتخابات اخیر پیروز شد و بشارالاسد رئیس جمهور سوریه می شود که مجبور شد نیروهای نظامی خود را از لبنان بیرون بکشد و از طرف معاون رئیس جمهور و مرد مورد اعتماد پدرش به قتل رفیق حریری رهبر لبنانی متهم گردد.
عوامل زیادی در خاورمیانه در حال تغییر و تحولند که روند رابطه ایران و آمریکا و نقش اروپا و بخصوص موضع گیری روسیه و چین بر آنها تأثیر زیادی دارد. بخصوص روسیه که سعی می کند بدون اینکه هیچکدام از طرفین احساس تحقیر شدگی کنند راه حل میانه ای پیدا کند.
در پایان تحلیل لاوانگاردیا آمده است: در حال حاضر حرف آخر را شورای امنیت می زند که اگر در مقابل رژیم صدام نتوانست به شکل روشن، به دلیل نبود توافق، موضع گیری روشنی کند، بطریق اولی بسیار بعید به نظر می رسد که در این مورد بتواند موضعی محکم و عاقلانه بگیرد. برای ایالات متحده نیز بی توجهی به شورای امنیت و اتخاذ تصمیمات یک جانبه باعث می شود که حتی همان حمایت های نسبی اروپائی ها را هم که بالاخره در عراق به دست آورد، این بار نداشته باشد.