آریل شارون نخستوزیر رژیم صهیونیستی به عقیده تحلیلگران با آزمون سیاسی سرنوشت سازی در حزب لیکود مواجه است، آزمونی که رقبای هم حزبیاش موسوم به «شورشیان لیکود» از هم اکنون نتیجه آن را اتصعفا و انزوای وی از صحنه سیاسی پیشبینی میکنند.
این در حالی است که اعضای کمیته مرکزی لیکود (3050 نفر) در خصوص برگزاری انتخابات زود هنگام داخلی این حزب در نوامبر آینده به رایگیری پرداختند که درصورت تایید این امر آینده سایسی شارون با خطراتی مواجه خواهد شد و چه بسا او از ریاست بزرگترین حزب افراطی رژیم صهیونیستی کنار گذاشته شود.
اما عملیات رایگیری در فضای متشنج و بحرانی ناشی از جلسه گذشته مقامات ارشد این حزب صورت گرفت.
به دنبال شدت گرفتن رقابت میان شارون، بنیامین نتنیاهو و اوزی لانداو برای رهبری حزب لیکود، منابع خبری اعلام کردند به هنگام سخنرانی شارون در مقر این حزب، برق محل سخنرانی قطع گردید و مسوولان حزب در حال بررسی هستند تا مسئول این اقدام را مشخص کنند.
بعضی از مسوولان حزب لیکود، «اومری» فرزند شارون را متهم به این کار میکنند تا حمایت بیشتری را برای پدرش جلب کند.
به نقل از قدسنا گزارشهای رسیده حاکیست که شارون دوبار برای سخنرانی به پشت تریبون سخنرانی رفت و هرگاه سخنان خود را آغاز میکرد برق سالن قطع میشد و هنگامیکه به جای خود باز میگشت برق وصل میشد که پس از آن شارون با حالتی خشمگین محل سخنرانی را ترک کرد.
از سوئی رادیو رژیم صهیونیستی اعلام کرد که اتاق برق در ساختمان محل سخنرانی غرق در آب شده بود. روزنامه "یدیوت احارونوت" چاپ تلآویو نیز نوشت که گروهی از شهرکنشینان سابق در غزه مسئولیت این اقدام را بر عهده گرفتند اما ادعای آنان هنوز ثابت نشده است.
با این وجود اما بروز اختلاف در میان محافل تندروی اسراییل بویژه پس از طرح خروج این رژیم غیرقابل انکار است هر چند که رسانههای گروهی این رژیم وانمود میکنند این امر نوعی ترفند از سوی سران سیاسی اسراییل است.
اختلافات میان جناح شارون و جناح بنیامین نتانیاهو پس از آن بروز کرد که نخستوزیر کنونی رژیم صهیونیستی برای بقای حکومتش دست نیاز به کمک حزب (کار) دراز کرد که تندروهای لیکود تاریخ مصرف آنان را گذشته میدانستند.
شارون پس از اعلام قصدش در اجرای طرح یکجانبه خروج از غزه اوایل سال 2005 میلادی) با مخالفت طیف جدیدی از هم حزبیهای خود در لیکود به رهبری بنیامین نتانیاهو وزیر دارایی کابینه شارون مواجه شد. این مخالفتها و تهدید به کنارگیریها از کابینه حکومت شارون را تا آستانه سقوط پیش برد. نخستوزیر رژیم صهیونیستی که بقا، امنیت، موجودیت رژیم اشغالگر قدس و تحقق برنامههای پیشبینی شدهاش را در خروج از غزه میدید با ارائه امتیازاتی به رقیب دیرینهاش (حزب کار) با این حزب کابینه ائتلافی تشکیل داد تا: نخست، حمایت بزرگترین مخالف خود را در قضیه طرح خروج از غزه جلب کند.
دوم، کابینه خود را از سقوط حتمی ناشی از کنارهگیری برخی اعضای لیکود از این کابینه در اعتراض به طرح خروج از غزه نجات دهد.
سوم، موقعیت خود را در کنیست این رژیم برای رایگیری در مورد بودجه سال 2005 (در مارس همین سال) تقویت کند.
چهارم راه را برای پیوستن گروههای تندروی مذهبی دیگری نظیر شاس و مفدال هموار نماید.
با این وجود به عقیده تحلیلگران، عمده هدف شارون از تشکیل حکومت ائتلافی به رغم شورش در اردوگاه لیکود علیه او فراهم کردن زمینهیی برای اجرای طرح خروج از غزه بود.
اینک پس از 38 سال اشغال غزه این منطقه از لوث وجود اشغالگران آزاد شده، اقدامی که به لحاظ اهمیت آن به صفبندی جدیدی در صحنه سیاسی نه تنها فلسطینیان که در محافل سیاسی این رژیم نیز منجر شده است.
شارون اینک خود را با لشکر عظیمی از تندروهایی نظیر نتانیاهو، موشه یعالون رییس سابق ستاد ارتش و... خاخامهای افراطی مواجه میبیند.
اما نتانیاهو که در اعتراض به طرح خروج از غزه اوایل اگوست سال جاری در اقدامی تحریکآمیز از پست وزارت دارایی استعفا داد درصدد است تا براساس نظرسنجیهایی که اخیرا انجام شده و حکایت از محبوبیت او در برابر شارون دارد انتخابات داخلی را پیش از موعد مقرر برگزار نماید. جلسه امروز رایگیری برای این مهم نیز به پیشنهاد وی انجام گرفته است.
نخستوزیر سابق رژیم صهیونیستی امیدوار است که با استفاده از فضای مخالف گونهیی که هم اینک در میان اعضای لیکود علیه شارون برقرار است در این انتخابات زودهنگام پیروز شود.
تاکید نتانیاهو بر انجام زود هنگام انتخابات ریاست حزب لیکود نیز بیشتر برای همین منظور ارزیابی میشود. در مقابل اما شارون اصرار دارد که بتواند اعضای لیکود را متقاعد کند. که شش ماه دیگر (بهار آینده) یک انتخاباتی به عنوان مقدمهیی برای انتخابات پارلمانی این رژیم برگزار شود.
هدف شارون از اصرار بر برگزاری انتخابات در این زمان، از بین رفتن آثار شوکی است که به علت اجرای طرح خروج از غزه میان مخالفین او بوجود آمده است.
بر این اساس تحلیلگران معتقدند شکست شارون در برابر کمیته مرکزی حزب لیکود به مثابه برکناری او خواهد بود امری که وی را به جدایی از لیکود مجاب خواهد کرد بویژه که او با اعلام تاسیس حزب میانه روی جدیدی از درون همین حزب در واقع بمبی سیاسی را در صحنه معادلات این رژیم به کار گرفت. اما شارون در رقابت با نتانیاهو بیکار ننشست. او از یک سو حمایت آمریکا را که این یکی به هر دری میزند تا با سامان دادن به روند صلح در خاورمیانه به وضع خود در منطقه سامان دهد، به دنبال خود دارد و از دیگر سو ابزارهای نخنما شده خود را برای تقویت موقعیت خود بکار گرفت.
در رایگیری کمیته مرکزی حزب لیکود شارون ناگهان به حملات خود علیه فلسطینیان و گروههای مقاومت فلسطینی شدت بخشید تا از این طریق وانمود کند که او برخلاف برخی اخبار حاضر به پذیرش طرح دیگری برای عقبنشینی نیست و اصولا خروج از غزه را با هدف نجات شهرکنشینان از دست حملات گروههای فلسطینی انجام داده است.