گروه سیاسی: بیتردید امروز بیش از هر زمان دیگر، نیازمند حداقلی کردن حکومت، توزیع قدرت و اعتماد به کانونهای متکثر قدرت، از یک سو و توجه جدی به قوانین هماهنگ با نهادهای انسانی در جامعه خود و تقریر منشور و مانیفیستی گویا و منسجم و تشکیلاتی که انعکاس دهنده اصول اعتقادی و مرامی ما در شرایط جدید باشند، میباشیم.
راه معقول چیست؟ راهی که به یک گفتمان و یا یک پادگفتمان آلترناتیو میانجامد.
چه باید کرد؟ انسان ایرانی - جامعه ایرانی – در هنگامههایی که با نوعی بیقراری رادیکال یا یک نوعی بحران ارکانیگ – ایدئولوژیک معرفتی و فرهنگی مواجه میشود با این پرسش مواجه میشود که چه باید کرد؟ در زمانی که جامعه ایرانی با مدرنیته آشنا میشود با بحرانهای معرفتی و فرهنگی مواجه میشود.
از دلایل عمده تبدیل شدن جنبشهای دموکراسی خواهانه در ایران به آنارشی یا هرج و مرج و استبداد مجدد، آن است که هر یک از حاملان دمکراسی خود دیکتاتورهای کوچک بودهاند.
بسیاری از ما دموکراسی را در فضایی عام و به عنوان جهان شمول میشناختیم و معتقد بودیم که دموکراسی همانطور که در غرب عمل کرده است میتواند در شرق و ایران هم عمل کند اما تجربه نشان داد که طی کردن راه دیگران نتیجهای ندارد.
وی با تاکید بر اینکه در به بنبست رسیدن تلاش صد ساله ما برای تحقق دموکراسی علل و عوامل بسیاری دخیل بودهاند اگر در توافق بر سر مفهومی خام از دموکراسی غیر ممکن است دموکراسی نیز مانند سایر مفاهیم بشری یک مفهوم قراردادی است و مانند مفاهیم دیگر مشمول تغییر میشود. لذا دستیابی به معرفت درباره دموکراسی را از انواع درجه دوم یعنی معرفت قائل به مقتضیات سازمان و دستخوش تغییر دانست و گفت: همه روشنفکرانی که معتقدند دموکراسی تعریف و لوازم خاصی دارد به نقد میکشم و میگویم میتوان محتوای بومی را وارد این مفهوم کرد. چاره کار در این است که به تجربه بشری ارج نهیم. افرادی که به دموکراسی روی میآورند همانقدر که سریع جمع میشوند زود متفرق نشوند.
استراتژی حذف و تقسیمبندی خودی و غیر خودی سرلوحه کار خود قرار ندهند.
این استاد علوم سیاسی دانشگاه افزود: همه ما از تحمل و مدارا حرف میزنیم. اما اگر صدایی آشنا نباشد تحمل شنیدن صدای او را نداریم و پروژه حذف، با چسباندن مارکهایی مانند سکولار، غربی، ارتجاعی و منحرف آغاز میشود.
در واقع آن زمان که با مرگهای برآمده از دموکراسی سخن میگوییم به رای مخالف قایل نیستیم. بسیاری از روشنفکرانی که درباره دموکراسی سخن را راندهاند. روشنفکر رقیب خود را خرد کردهاند.
وی تاکید کرده بدون آنکه زحمت فرهنگسازی بکشیم هر یک از ما در طول یک صد سال گذشته دیکتاتوری کردهایم و به نام آزادی، آزادی را ذبح کردهایم.
ایشان رسیدن به فرهنگ دموکراسی در جامعه را زمان برخواند و گفت: فرهنگ دموکراسی حوصلههای کم را نمیپذیرد و کسانی که اصلاحات را انقلابی میخواهند و اگر سریع به نتیجه نرسیدند یاسها و واخوردگیهایشان شروع میشود به گفتمان دموکراسی اعتقادی ندارند.
دکتر تاجیک افزود: اگر بخواهیم جنبش دموکراسیخواهی، اصلاحطلبی، برابری و رعایت حقوق شهروندی در جامعه به نتیجه برسد باید مردانی که مرد راهند وجود داشته باشند. کسانی که پا در راه پر خطر بگذارند و پیش روند، باید رفت، شاید گاهی رفتن هدف باشد و نه رسیدگی به مقصد.
لذا در شرایط فعلی راهی جز خویشبینی و داشتن سماجت برای پیگیری اهداف وجود ندارد و تاکید کرد معتقدیم برای هر قفلی کلیدی است، باید درها را گشود و پیش رفت. در این برهه گناه همواره بر گردن غایبان تاریخ که در لحظات تاریخی حضور نداشتهاند است.