به گزارش خبرگزاری فارس، تکرار سناریوی گروگانگیری غیر نظامیان در افغانستان محصور در خشکی، در جزیره اسطوره سراندیپ محصور در اقیانوس هند ، صرف نظر از تفاوت جغرافیای سیاسی نگاه تیز بینانه را طلب می کند.
این شیوه جدید مقابله در منازعات منظم و نامنظم متاثر از جنگهای شبه نظامیان با نیروهای نظامی طی هفتهها و ماههای گذشته در کشورهای افغانستان و سریلانکا امکان بروز و ظهور پیدا کرده است.
گروگان گیری ساکنان نواحی دیگر در هر دو کشور از سوی شورشیان معارض و استفاده نامشروع از آنان به عنوان سد دفاعی در برابر عملیات نیروهای نظامی امنیتی در حجم گسترده زمینی، هوایی و بعضاً دریایی به نحو نگران کننده ای ادامه دارد.
در این سناریوی از پیش نوشته شده که بویژه منتهی به استراتژی آشکار و پنهان دولتخواهان جهانی برای احیای "استعمار فرانو " و نیز برخی کشورها برای اعاده حاکمیت ملی و ممانعت از تجزیه محتمل است، تاکنون شمار زیادی از غیر نظامیان جان باخته اند.
نکته قابل توجه اندیشیدن در آنجاست که طرفین منازعاتی از این دست تلاش میکند با اتکاء به قدرت نرم و با ظرافت تبلیغاتی و پیامدهای دروغین آن، فجایع خونین انسانی بوجود آمده را توجیه نمایند اما نادیده گرفتن آحاد انسانی در چنین رویهای بدون اعلان مواضع به ویژه در بمبارانهای هوایی، تفاوتی بین طرفین درگیر را نشان نمی دهد.
نقض کنوانسیون های زمان جنگ ژنو که جلوگیری از آسیب های جانی و مادی انسانها در مناطق جنگی را نه توصیه که با صراحت اعلام میکند، از مهمترین قوانین ضد نسل کشی و جنایت سازمان یافته تلقی می شود.
در سریلانکا یا سراندیپ اسطورهای که به بهشت سبز اقیانوس هند با مزارع چای در گسترة ملی شهرت دارد، درگیری نظامی با گذشت 60 سال پس از استقلال همچنان ادامه دارد.
ریشههای این جنگ فرسایشی تحمیلی را برای مردم بودیستِ سریلانکا و نیز تامیلیهای هندو مسلک در نواحی شمالی و بعضاً شرقی این کشور که خواستگاه تامیلیهای مسلمان است، باید در سیاستهای بجا مانده از استعمار پیر و فرتوت انگلیس واکاوی کرد.
تجزیه طلبان تامیل عیلام که برای جدایی مناطق شمالی سریلانکا مبارزه می کنند، اگر چه در مقاطعی برای جبران ضعف نظامی در مقابل ارتش منظم آن کشور به آتش بس یکجانبه و مذاکره روی آوردهاند اما این نحوه عمل در تمامی ادوار تاکتیکی و نه استراتژیکی بوده است.
این شیوه مقابله برای ادامه بقای سیاسی نظامی و مبارزه تا حصول استقلال موضوعی است که به رغم فشار افکار عمومی منطقهای و بینالمللی به سریلانکا از سوی دولتمردان این کشور عمیقاً تجربه شده است.
در جریان درگیریهای اخیر نظامیان سریلانکایی و شورشیان "ببرهای تامیل عیلام " تاکنون صدها غیر نظامی کشته و مجروح و هزاران نفر آواره و یا در محاصره قرار گرفته اند. بر اساس گزارشها در این درگیریها نیروهای نظامی- امنیتی سریلانکا برتری محسوسی داشته و توانستند ببرهای تامیل را در بخش های ساحلی "مولاتیوو " یکی از آخرین پناهگاههای شورشیان تحت فشار قرار دهند.
شورشیان ببرهای تامیل برای کاستن از حملات سنگین ارتش سریلانکا با میانجیگری انگلیس و فرانسه خواستار مذاکره، آتش بس سریع و خاتمه دادن به چند دهه درگیریهای داخلی در آن کشور شدند.
دیدار ناموفق و اخیر "دیوید میلیبند " و "کوشنر " (وزرای خارجه انگلیس و فرانسه) از کلمبو نشان داد که پاسخ دولتمردان و نمایندگان اکثریت مردم سریلانکا با توجه به تجربیات گذشته و اغتنام فرصت برای اقلیت ببرهای تامیل که همواره در حال احیای مجدد و همچنین طرحهای عملیاتی نظامی علیه نیروهای دولتی هستند؛ منفی بوده است.
اینکه شورشیان تامیل عیلام که تندروترین گروه شورشی در میان قوم تامیل محسوب می شود، چگونه به مبارزه ادامه می دهند، چند دیگاه مطرح است:
1 - اقلیت تامیل در شمال سریلانکا به گونهای نامحسوس از جنبه تدارکاتی و نظامی از سوی اقلیت چند ده میلیونی تامیلیهای هند در ایالت جنوبی تامیل نادو و در نزدیکی مرزهای غربی سریلانکا، همواره مورد حمایت قرار داشتهاند.
با توجه به ملاحظات منطقه و عضویت هند و سریلانکا در همکاری منطقهای برای جنوب آسیا "سارک " دهلی نو تلاش کرده است با مهار ملی گرایان تامیل در تامیل نادو به اعتبار سیاسیاش در منطقه و جهان خدشه وارد نشود.
دولت مرکزی هند در عین حال مراقب ملاحظات سیاسی، ناشی از حضور انتخاباتی تامیلی ها و تاثیر آن بر انتخابات منطقه ای و ملی آن نیز هست.
در این زمینه تردیدی نیست که تامیلیهای ساکن ایالت متنفذ هندویی "تامیل نادود " به هم نژادان خود در شمال سریلانکا کمک های مالی برای ادامه حیات و دسترسی به هدف آرمانی شان مساعدت می کنند.
2 - شورشیان تامیل در جریان بیش از شش دهه مبارزه با اکثریت مردم بودیست سریلانکا که با داعیه تجزیه طلبی و استقلال ناحیه شمالی صورت گرفته، همواره از کمکهای سیاسی و مادی تامیلهای خارج از این کشور بویژه در اروپا برخوردار بوده است.
3 - منابع مسلمانان تامیلی در شرق سریلانکا بارها اعلام کردهاند که "موساد " و نیروهای امنیتی نظام رژیم صهیونیستی "ببرهای تامیل عیلام "و دیگر گروههای شورشی را در اردوگاههایی در جنگلهای شمالی آن کشور، آموزش می دهند.
هر چند صهیونیست ها سعی می کنند این همکاری را کتمان کنند، اما آنها تلاش میکنند به بهانه های مختلف در نواحی و مناطق استراتژیک بویژه در اقیانوس هند که به استثنای هندوستان زیر چتر آمریکا قرار داد، حضور داشته باشند.