* آنچه در ماجرای ۱۸ و ۱۹ دی رخ داد، چیزی فراتر از تروریسم بود. دشمنان ایران با یک طراحی گسترده و همهجانبه و با سوء استفاده از اعتراضات اقتصادی، یک جنگ خیابانی و کور را به راه انداختند؛ جنگی که در آن ۲۴۲۷ جان عزیز فدا شد و ایران را داغدار و عزادار کرد.
طراحی این عملیات به ماهها قبل بازمیگردد. بررسیهای یک نهاد اطلاعاتی نشان میدهد وقتی دشمن در جنگ ۱۲ روزه ناکام ماند و از شرارت و جنایت خود در حمله نظامی به ایران طرفی نبست، «اتاق فرماندهی دشمن» برای انجام اقدامات تروریستی در ایران از ۱۰ سرویس اطلاعاتی متخاصم و رقیب -و بلافاصله پس از جنگ ۱۲ روزه- تشکیل شد.
بررسی اسناد و اطلاعات بهدست آمده از این اتاق فرماندهی نشان میدهد «آشوب داخلی، مداخله نظامی و تحرک گروهکی» اضلاع عملیات آنها برای خلق لحظه تهدید موجودیتی علیه ایران بزرگ به شمار میرفته است.
نیروهای حافظ امنیت به قیمت جان خود در برابر این طراحی شوم و پیچیده ایستادگی کردند؛ چرا که وضعیت غبارآلود و مبهم بود.
عمده معترضان هنوز نمیدانستند که دشمن چه خوابی برای خیابان دیده است و نقابدارانی که در کنار آنان هستند، مأموریتی خطرناک دارند؛ یعنی «کشتهسازی»! برای این مزدوران و تروریستها فرق چندانی نداشت که خون چه کسی را بر زمین بریزند؛ از نیروهای انتظامی و امنیتی و بسیجیان گرفته تا مردم عادی و حتی همان معترضان. باید خشونت به حد اعلی میرسید، چرا که پروژه نیاز به خون داشت.
رسانههای دشمن در یک عملیات هماهنگ و فراگیر، از روزها قبل بستر را فراهم کرده بودند. از سویی آموزش آشوب و تخریب میدادند و از سوی دیگر تهییج میکردند و براندازی را به مثابه رویایی آسان و در دسترس به غافلان و خوشخیالان میفروختند.
اکثریتنمایی، ضلع دیگر مأموریت آنان بود. باید چنین وانمود میشد که قاطبه مردم با این جریان و حباب ساختگی همراه هستند و هرکس همراه نیست، در اقلیت محض است و باید از همراه نبودنش شرمسار باشد و فردا پاسخگو!
غلبه بر این طراحی پیچیده آسان نبود و پیروزی در این معرکه آسان به دست نیامد. بهای آن جان صدها نفر بود که بسیاری از آنان حتی با دست خالی به میدان رفته بودند، چرا که طرف مقابل خون میخواست و مدافعان امنیت میدانستند هر قطره خون، آسیاب دشمن را میچرخاند و لبخند بر لب طراحان واقعی ماجرا مینشاند.
شهادت مظلومانه این فرزندان ایران که در بسیاری از موارد با سبعیت داعشیوار تروریستها همراه بود، ناشی از همین وضعیت بود.
پیروزی در این میدان به بهای ایثار و شهادت چنین مردانی رقم خورد. خون پاک این عزیزان و مردمانی که قربانی این جنگ تروریستی شدند، آن سیل میلیونی جمعیت را در ۲۲ دی در تهران و صدها شهر دیگر کشور به راه انداخت تا واقعیت صدای مردم ایران را به گوش همه برسانند؛ اینکه اگر چه این ملت زخمخورده و داغدار است، اما هوشیار و استوار ایستاده است.