1. جنگ آمریکاییها علیه ملت ایران یک جنگ ترکیبی است و هر زمانی بخشی از این پازل نمایان می شود. درباره حرکات اخیر میتوان دو فرض و سناریو را متصور بود:
1.1. تلاش برای تقابل با ایران به صورت جنگ پرشدت دریایی،
1.2. تلاش برای جنگ ادراکی و محاسباتی برای فشار بر جامعه و تغییر ادراکات مسئولین و نخبگان اجرایی،
2. سناریوی اول را باید جدی گرفت و برای آن در مجموعه نیروهای مسلح و سایر ارکان نظام برنامه ریزی نمود. البته این سناریو با چالشهای اساسی رو به رو است:
2.1. تجربه نبرد ناهمتراز ایران در مواجهه با شناورهای آمریکایی مانند ساموئل بی رابرتز، نفتکش بریجتون و .... در دفاع مقدس،
2.2. تجربه اخیر انصارالله یمن،
2.3. تجربه جنگ 12 روزه و قدرت نمایی موشکی ایران،
2.4. آسیب پذیری بالای شناورهای پهن پیکر مانند ناو هواپیمابر و ناوچهها در جنگ دریایی،
2.5. آسیب پذیری مناطق و پایگاه های نظامی آمریکا در منطقه غرب آسیا،
2.6. احتمال سرایت تنش با آمریکاییها به سایر حوزهها و کشورهای منطقه غرب آسیا.
3. در سناریو دوم، یعنی سناریوی ایجاد جنگ ادراکی میتوان چند نکته را مد نظر داشت:
3.1. برخی کارشناسان معتقدند که اظهارات اخیر ترامپ درباره اعزام نیرو به منطقه، بیش از آنکه حامل پیام عملیاتی باشد، واجد کارکرد روانی و بازدارندهنمایی است.
3.2. باید توجه داشتکهچنین ادبیاتی، پیشتر نیز در مقاطع حساس بهکار گرفته شده و هدف اصلی آن، ایجاد نااطمینانی راهبردی و افزایش هزینه محاسباتی در تهران بوده است؛ بیآنکه الزاماً تصمیمی قطعی برای ورود به تقابل مستقیم در پسآن قرار داشته باشد.
3.3. از این منظر میتوان گفت که تشدید همزمان تهدیدات نظامی و فشارهای حقوقبشری را باید بخشی از تلاش برای تغییر موازنه ذهنی و سیاسی علیه ایران دانست، نه الزاماً نشانهای از عزم قطعی برای درگیری.
4. اگر سناریوی دوم را مفروض بدانیم؛ در این معادله، انسجام داخلی، کنترل روایت و هوشیاری نسبت به سناریوهای ترکیبی، نقش تعیینکنندهای در خنثیسازی اهداف طراحیشده ایفا میکند.
5. البته باید در نظر داشت که هدف غایی فشار ترکیبی آمریکا را باید کشاندن ایران به پای میز مذاکرهای دانست که دستورکار، چارچوب و خروجی آن از پیش طراحی شده است. مذاکره در این الگو نه ابزاری برای حلوفصل متوازن اختلافات، بلکه سازوکاری برای تحمیل خواستهها و تثبیت عدم تقارن قدرت است.
در نحوه مواجهه جمهوری اسلامی و نیروهای مسلح هر دو سناریو مورد نظر قرار گرفته و همواره آمادگی برای بهترین پاسخ حتی در مواجهه با بدترین سناریو و اقدام دشمن وجود داشته است. در این شرایط نیز نیروهای مسلح آمادگی کاملی برای مواجهه با دشمن دارند.
منبع: پرسمان سیاسی هفته شماره 35