او همچنین در همین رابطه تصریح می کند: در مواردی، نوع و میزان مجازات مفسد از بازدارندگی و تاثیر لازم برخوردار نیست؛ در اینگونه موارد، فرد چنین محاسبه میکند که فلان عمل مجرمانه و مفسدانه را مرتکب میشوم و به انتفاع مادی میرسم و نهایتاً مقدار مشخصی حبس تحمل میکنم و یا مقدار مشخصی جریمه میپردازم! اما چنانچه فرد بداند درصورت ارتکاب آن عمل مجرمانه و مفسدانه، بهایی که باید بپردازد، بیش از انتفاع مادیاش است، طبیعتاً به سمت ارتکاب آن عمل نمیرود. [۲]
*ریاضی دان ها عبارتی دارند با محتوای "اگر و فقط اگر..." که ما در اینجا این عبارت کاربردی را وام می گیریم و عرض می کنیم "اگر و فقط اگر" همین بیان مهم و راهبردی قاضی القضات در بحث مفسدان مالی و خاصّه گرانفروشان بازار به کار گرفته شود و صرفهی مالی فساد از آنان ستانده شود؛ نفحات شیرین و مهمی در کوتاه مدت به کام مردم و نظام اسلامی سرازیر خواهد شد.
باید با شجاعت گفت که برخی از مفسدان مالی، محتکران و گرانفروشان هم اکنون این احساس را دارند که صرفه فساد و جرم گرانفروشی برای آنها به حدی هست که مجازات و جریمه های قضایی را کاملا پوشش دهد!
در این زمینه می توان به یکی از گزارش های صداوسیما اشاره کرد که طی آن یک نانوای گرانفروش که توسط سازمان تعزیرات، جریمه سنگین شده بود اما با گستاخی تمام رو به دوربین صداوسیما کرد و از این گفت که همین مبلغ جریمه را هم از مردم خواهد گرفت.
و یا می توان به پرونده چند سارق طلا اشاره کرد که حاضر شدند قطع عضو بشوند اما طلاهای سرقتی را پس ندهند!
بازدارنده نبودن احکام تعزیرات برای گرانفروشان که علیرغم بالا بودن جریمه ها اما نتوانسته جلوی گرانفروشی های دلبخواهی و نرخ های بیقاعده را بگیرد نیز از همین دست است.
این مثالها را می توان به مقیاس های وسیع و پرونده های کلان فساد نیز تعمیم داد که نشان می دهد ما نیاز به یک بازنگری جدی در برخی قوانین قضایی و تعزیراتی داریم.
اکنون که شخص قاضی القضات به این مقوله اشاره کرده است باید منتظر ماند و دید که نتیجه این اصلاحات قضایی به کجا می انجامد؟
تأکید می شود که افراد مغرض، مفسدان کلان و حتی گرانفروشان خرد به محض مشاهده عزم قوه قضائیه برای خارج کردن فساد از صرفه اقتصادی؛ دست و پای خود را جمع می کنند و با خوف از احکام شدید قضایی؛ وارد فساد و تلخ کردن کام مردم، کام اقتصاد و کام نظام اسلامی نخواهند شد.