اقدامات تروریستی اخیر با شدت خشونت بالا و الگوبرداری از روشهای داعش، در چارچوب یک جنگ ترکیبی طراحیشده قابل تحلیل است. اهداف اصلی عاملان این جنایات را میتوان در چند محور کلی دستهبندی نمود:
الف) اهداف کلان تروریستها
1- ایجاد رعب و وحشت گسترده: قتلعام غیرنظامیان به ویژه زنان و کودکان، با هدف شکستن روحیه جمعی و تزریق ترس عمیق به بافت جامعه انجام میشود تا زمینه برای تسلیم روانی فراهم گردد.
2- تضعیف حاکمیت و مشروعیت نظام: نمایش ناتوانی حکومت در تأمین امنیت پایه، اصلیترین هدف عملیاتی این گونه حملات است. تروریستها میخواهند با حمله به «امنیت» به عنوان اولین وظیفه هر حکومتی، اعتماد مردم به نهادهای حافظ نظم را خدشه دار کنند.
3- دامن زدن به جنگ داخلی و تنشهای قومی- مذهبی: انتخاب هدفمند برخی محلات با ترکیب جمعیتی خاص، تلاشی برای تحریک انتقامجوییهای فرقهای و قومی و تبدیل یک حادثه امنیتی به یک بحران اجتماعی عمیق و درازمدت است.
4- جلب توجه و مشروعیتسازی رسانهای بینالمللی: افراط در خشونت، یک استراتژی ارتباطی برای جلب نگاه رسانههای جهانی و تحت فشار قرار دادن جمهوری اسلامی در عرصه بینالملل است.
ب) آیا تروریستها به اهداف خود رسیدند؟
پاسخ این پرسش را باید با نگاهی به واکنش دوگانه ملت و نظام ارزیابی کرد. در کوتاهمدت، آنان تا حدی در ایجاد رعب موضعی و شهادت تعدادی از هموطنان موفق بودند. اما در سطح کلان و راهبردی، این پروژه با شکست سنگینی مواجه شد:
1- واکنش سریع و قاطع نیروهای امنیتی: کنترل نسبی سریع صحنه و آغاز عملیات گسترده برای شناسایی و دستگیری شبکههای تروریستی، مانع از توسعه عملیات و تحقق هدف «بیثباتی پایدار» شد.
2- هوشیاری و انسجام نسبی اجتماعی: بهرغم تأثیر روانی اولیه، جامعه به سرعت با تشخیص تفاوت آشکار بین «معترض» و «تروریست»، میدان را بر این توطئه تنگ کرد. حضور مردم در مراسم تشییع شهدا و محکومیت این جنایات، نشاندهنده عدم موفقیت تروریستها در دامن زدن به انتقامجوییهای داخلی بود.
3- افشای نقشه دشمن در افکار عمومی: ابعاد وحشیانه این حملات، به خوبی چهره واقعی گروههای معاند و حامیان خارجی آنان را عیان ساخت و روایت «مبارزه مسالمتآمیز» آنان را به کلی بیاعتبار کرد.
اقدامات تروریستی دیماه1404، یک عملیات روانی- امنیتی شکست خورده بود که اگرچه باعث درد و رنج برای خانوادههای داغدار شد، اما نتوانست به اهداف راهبردی خود در بیثباتسازی کشور، ایجاد شکاف عمیق اجتماعی یا سست کردن ارکان حاکمیت دست یابد. این حوادث بیش از پیش بر لزوم هوشیاری دائمی و تقویت همگرایی ملی در برابر پروژههای جنگ ترکیبی دشمن تأکید کرد.
منبع: پرسمان سیاسی شماره 24