این جزیره در اقیانوس هند واقع شده، سی مایل مربع وسعت دارد، تا ۱۹۸۱در اختیار بریتانیا بوده و بعد از آن به آمریکا واگذار شده است.
دارای کاربری هوایی، زمینی و دریایی و بزرگترین پایگاه نظامی آمریکا و برای استفاده نیروهای واکنش سریع بهره برداری میگردد و عملیات در نقاط دور دست برای آمریکا حیاتی و استراتژیک است و جزیره دیه گو گارسیا این نقش را ایفا میکند.
در این جزیره امکانات، تأسیسات لج، فرودگاه، انبار سوخت، ایستگاه مخابراتی، اسکله، تعمیر و نگهداری، پناهگاههای اتمی، سکوی پرتاپ موشکهای قاره پیما، کشتیهای مجهز به زراد خانههای شناور و ۲۵۰۰ نفر نیروی کارشناس، مهندس و متخصص و ظرفیت پشتیبانی از ۱۵۰۰۰هزار تفنگدار دریایی وجود دارد.
حمله موشکی به این پایگاه برای آمریکا ناموسی و حائز اهمیت است و میتواند باعث ضربه مهلک به دارایی، پشتوانههای نظامی و بر هم زدن روانی نیروهای مستقر گردد، بعلاوه افکار عمومی آمریکا را تحریک خواهد کرد، افزون بر این، بیانگر تلاش ایران برای حمله و تهدید پایگاههای آمریکا فراتر از غرب آسیا و خلیج فارس و ارتقاء برد موشکها تا برد ۴۰۰۰ کلیومتر است و این نکته آخر به طرز بسیار مشهودی از سوی استراتژیستهای نظامی ارزیابی میگردد.