غالباً تنگه هرمز را به نفت و نهایتاً به گاز میشناسند. در حالی که این مسیر، محل ترانزیت مواد راهبردی زیادی میباشد. از جمله مواد مربوط به کشاورزی. خلیج فارس بیش از یکسوم صادرات اوره و حدود نیمی از صادرات گوگرد جهان را تأمین میکند.
به عنوان نمونه، قیمت اوره در خلیج فارس ۱۳۰ دلار در هر تن و در آمریکا بیش از ۷۷٪ افزایش یافته. آمونیاک در اروپا نیز حدود ۱۳۰ دلار رشد کرده. این یعنی هزینه تولید محصولات کشاورزی برای هند، اندونزی، برزیل، آمریکا و استرالیا به شدت بالا رفته است.
این افزایش ناشی از سه عامل اصلی است:
۱_ مسدود شدن مسیر حیاتی تنگه هرمز که حمل و نقل کود و انرژی را محدود کرده است.
۲_ اختلال در تولید و صادرات انرژی و کود به دلیل جنگ و نگرانیهای امنیتی.
۳_ کاهش صادرات چین و روسیه قبل از فصل کاشت بهاره، که کمبود مواد مغذی را تشدید کرده است؛ لذا با انسداد تنگه هرمز توسط سربازان ملت ایران در نیروی دریایی، قیمتها فقط در پمپ بنزین یا بازار انرژی بالا نمیرود، هزینه تمام شده محصولات کشاورزی و غذا، بزودی در سراسر جهان رشد کرده و این کود کشاورزی است که حکم طلا پیدا خواهد کرد.
دو نکته دیگر را اضافه کنم:
۱_ اثر واقعی انسداد تنگه هرمز از ماه دوم به بعد شروع میشود. زمانی که اقتصاد جهانی همه تیرهای خود را از ذخایر نفتی، توئیت درمانیها و مدیریت کاذب بازارها توسط سرمایه داران جهانی، هدر داده است.
۲_ یادمان باشد مهمترین وعده اقتصادی ترامپ، کنترل تورم انرژی و تورم مواد غذایی است. شورشها را در آمریکا بیشتر خواهیم دید.