بزرگان اروپا همچون فرانسه، انگلیس و آلمان به شدت با پایان جنگ اوکراین مخالف بوده چرا که آن را مولفه‌ای برای اقدام علیه روسیه و در عین حال بهانه‌ای برای تقویت توان نظامی و رفع بحران‌های اقتصادی در قالب فروش تسلیحات به سایر کشورهای اروپایی و کی یف می‌دانند.

در حالی که آمریکا رسما نتوانسته چین را با تعرفه‌ها شکست دهد سناریوی محاصره و اعمال فشارهای امنیتی و سیاسی به دنبال گرفتار سازی آن در چالشهای منطقه‌ای است. سیاست آمریکا چنان است که با بهره گیری از کشورهای تحت سلطه همچون کره جنوبی، ژاپن و فیلیپین، زمینه را برای درگیر سازی چین در منطقه فراهم سازد

اروپایی‌ها هر چند که به دلیل وابستگی اقتصادی، سیاسی و نظامی به آمریکا در نهایت عنوان کرده‌اند که در کنار طرح‌های این کشور خواهند بود، اما مواضع مطرح شده نشانگر هراس اروپایی‌ها از توافقی است که در نهایت انزوای جهانی اروپا را بیش از پیش خواهد کرد، بویژه آنکه در طرح آتش بس در غزه نیز آمریکا رسما اروپا را حذف کرد و طراحی اروپایی‌ها برای نمایش قدرت با اسنپ بک نیز با شکست همراه شد.

از یک سو غرب همچنان در توهم فشار و مذاکره است و از سوی دیگر همچنان اوهام نظم تک قطبی در اذهان غرب ادامه داشته و توان درک نظم نوین جهانی و درس گرفتن از تسلیم نشدن ایران در برابر باج‌خواهی ها را نیز ندارد.

امروز نظم نوین نه بر اساس سیاست‌های غرب گرایانه بلکه در قالب شرقی در حال شکل گیری است که با رویکرد تعاملی و کاهش سوء تفاهمات و اختلافات میان اعضای شانگهای و تعامل بیشتر آن با بریکس می‌توانند زمینه ساز تسریع در روند مذکور شوند.

غرب بار دیگر اثبات کرد که برای انسانیت و قوانین جهانی هیچ ارزشی قائل نیست، لذا دل خوش کردن به میانجی بودن آنها برای صلح یک توهم و خیال‌واهی است و تنها راه خروج از این وضعیت ایجاد نظم نوین منطقه و جهانی حول پرچم حمایت از فلسطین است.

آنچه گروسی نمی‌داند و یا نمی خواهد بداند آن است که دشمنی آمریکا با ایران ریشه‌ای و ماهوی و نه تاکتیکی است که تا زمانی که واشنگتن از رژیم صهیونیستی حمایت، نیروهای نظامی در منطقه دارد و به سلطه گری می‌پردازد رفع نخواهد شد و ایران نیز در برابر سیاست تهدید و مذاکره تسلیم نمی‌شود و نیز تا زمانی که آژانس تغییر رفتار خود را اثبات نکرده است جایی برای احیای ارتباط میان تهران و آژانس وجود ندارد