استکبار

یکی از این رؤیابافی‌های ترامپ، رؤیای تسلط بر منابع (نفت و گاز) و ملت ایران است. رؤیایی که پس از انقلاب اسلامی در سال 57 برای آمریکایی‌ها و شخص ترامپ تبدیل به دست نیافتنی‌ترین موضوع شده است. البته خب درست است که خشت اول این بنای استقلال طلبی ایرانیان را شاید بتوان به حرکت شجاعانه مصدق در ملی اعلام کردن نفت ربط داد اما آمریکایی‌ها با انجام کودتای 28 مرداد و برگرداندن نفوذی و عمله خود بر سر قدرت در ایران، محمدرضا پهلوی، عملاً این خیزش ملت ایران برای قطع کردن دخالت‌های آمریکایی‌ها در ایران را با مانع جدی و شکست مواجه ساختند. اما انقلاب اسلامی سال 57 کار را تمام کرد و آمریکایی‌ها را ناامید و مأیوس ساخت و نهایتاً ثروت ملی ایرانیان را در اختیار خود ملت ایران قرار داد.

چارچوب تحریم‌های آمریکا علیه ونزوئلا که از سال ۲۰۱۵، با فرمان اجرایی ۱۳۶۹۲، طراحی شد به‌گونه‌ای سازماندهی و ساخته و پرداخته شده است که از آن نقطه به بعد، تحریم‌ها لایه‌لایه گسترش یافته و امروز با انباشت تحریم‌ها روبه رو شده‌ایم: خفگی مالی، بستن مسیرهای درآمدی جایگزین، و نهایتاً قطع شریان حیاتی نفت و امروز دزدی دریایی و هر آن احتمال حمله نظامی به کاراکاس.