سرقفلی دانشگاه متعلق به دانشجو است

پریسا جلالی
اخبار حوادث تلخ این روزها که برخی از مناطق شهر را به صحنه درگیری میان حق و باطل مبدل ساخته دانشجویان را مانند ملت مبارز ایران داغدار کرده است. خبرهای اخیر حاکی از آن بود که «عده ای فرصت طلب و اوباش با هجوم به خودروهای مردم و شکستن شیشه برخی خودروها رعب و وحشت در بین مردم ایجاد کردند. بسیاری از عاملان آشوب دستگیر شدند و بسیاری دیگر نیز هم اکنون شناسایی شده و دستگیری آنان ادامه دارد.» «چند خودروی عمومی به دست اغتشاشگران آتش زده شد و برخی از اماکن اداری و تجاری نیز آسیب جدی دید از سوی دیگر برخی فرصت طلبان از آسیب زدن به خودروهای شخصی نیز ابا نکردند. در این میان مادر و دختری به شهادت رسیده و 29 نفر نیز زخمی شدند.»
تاریخ دانشگاه در ایران همواره با حوادثی از این قبیل دست و پنجه نرم کرده و به موازات عملکرد خود مطابق فرامین رهبری و ارزش های نظام کارنامه مثبتی از خود به یادگار گذاشته است. حوادث 18 تیر و جزئیات آن بی شباهت به وقایع امروز نیست. اتفاقاتی که دانشجویان را به صحنه امتحان سوق داد تا بار دیگر برای پیروزی های مکرر که این قشر تحصیل کرده بدست آورده اند، فخرفروشی کند. حوادث رخ داده پس از برپایی انتخابات 22 خرداد ماه نمونه ای دیگر از این آزمون ها است با دانشجویانی که شب های امتحانات، شرکت در آزمون دیگری را تجربه می کنند.
دانشجو هویتش را نمی فروشد
حضور برخی عناصر افراطی که همواره در اغتشاش آفرینی نامشان با تاریخ دانشگاه ها پیوند خورده است به اعتقاد دانشجویان توطئه ای است که از آن سوی مرزها هدایت می شود.
جمع آوری ابزار و ادوات نزاع و درگیری همچنین سلاح های سرد در خانه هایی به منظور هدایت و جهت دهی به اغتشاش گران، انتشار اخبار کذب از طریق سایت ها و وبلاگ هایی که اغلب به انتشار مطالبی دست می زدند که با توهم توطئه علیه کاندیداهای خاص و مظلوم نمایی همراه باشد همچنین جمع آوری اعضا در سطح شهر به عنوان گروه های مردمی حامی نامزدها که اغلب به شکسته شدن شیشه های منازل و تخریب اماکن عمومی منجر می شود حوادثی است که مردم ایران بارها نمونه های آن را تجربه کرده اند.
تجمع در کوی دانشگاه طی تیرماه سال 78، تحصن در برخی دانشکده ها، ایجاد اغتشاش و بی نظمی به منظور درگیری عمدی با نیروهای انتظامی، به آتش کشیدن خودروها، حمله به دانشجویان برای ایجاد رعب و وحشت در میان مردم که به دنبال میتینگ های شکست خورده گروه های سیاسی اقلیت در دانشگاه رخ داد از جمله حوادثی است که به ادعای افراد دستگیر شده در ماجرای کوی دانشگاه به تحریک عوامل فعال در غرب و رسانه های خارجی صورت گرفت.
با قدری دقت و تامل در این حوادث در می یابیم که ماجرای کوی دانشگاه آن سال ها بی شباهت به آشوب طلبی در روزهای اخیر نیست. سران جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و نهضت آزادی که پشت پرده حوادث 18 تیر بودند امروز هم صحنه گردان آشوب و اغتشاش در سطح شهر هستند و قصد دارند اتفاقات همان روزها را تکرار کنند.
فجایعی که این دسته آفریدند با دستگیری و خنثی سازی عوامل ناامنی و آشوب در آن روزها خاتمه یافت اما نه تنها هیچ یک از اینان مسئولیت دانشجویانی که آسیب دیده و یا زندانی شدند را نپذیرفتند بلکه انجام فعالیت های سیاسی را هزینه بر توصیف کردند که فعالان سیاسی باید آن را تحمل کنند!
مهدی عباسی مهر با اشاره به حادثه 18 تیر می گوید: در ماجرای 18 تیر سال 78 برخی از دانشجویان با نگاه آرمان خواهانه خود و به واسطه دروغ پردازی های جریان های سیاسی از این طناب پوسیده به چاه افتادند و دود این مسئله تنها به چشم دانشجویان رفت و آن آقایانی که عامل اصلی این ماجرا بودند، اکنون در صحت و سلامت کامل به راحتی حرف های خود را می زنند. در واقع دانشجویان با بعضی جریان های فرصت طلب که اغتشاشات اخیر در کشور را به وجود آورده اند، فرق جدی دارند.
وی طی گفت وگویی با اشاره به اغتشاشات برخی فرصت طلبان و آشوبگران در تهران اظهار می دارد: این اتفاقات روشن می کند که عده ای فرصت طلب و گروهی هم به واسطه فضا دادن چند نادان سیاسی، جاهل سیاسی و یا مغرض سیاسی فرصتی پیدا کردند تا بتوانند به امور جامعه و مردم آسیب برسانند.
انتقام از مردم؛ دانشجویان طعمه نمی‌شوند
رفتارهای تشنج آمیز هواداران برخی نامزدها به گونه ای شکل گرفت که با استقبال و ذوق زدگی رسانه های بیگانه و شبکه های رسانه ای خارجی روبرو شد و آنها مرتب به تشویق هواداران برای گسترش اغتشاشات می پردازند. شبکه های ماهواره ای و اینترنتی غربی این روزها وب را اشغال کرده و دائم به انتشار و انعکاس حوادث اخیر در ایران می پردازند. این اقدام رسانه های غربی البته سابقه ای دیرینه دارد و قریب سه دهه حملات خود را مانند تازیانه بر پیکره ذهن مخاطبان فرود می آورند با تحلیل های مغرضانه از سوی کارشناسانی که البته همگی افراد سابقه دار هستند تلاش می کنند افکار عمومی را در ایران به انحصار خود درآورند.
توجه به این نکته نیز قابل تامل است که خدمتگزاری به مردم و نظام چنان برخی را گرفتار توهم کرده که حاضرند مصالح نظام را قربانی خواسته های خود کنند.
حمیدرضا. د از دانشجویان یکی از دانشگاه های شیراز با بیان این عبارات معتقد است: شکست اصلاح طلبان مسئله ای است که سردمداران آن می بایست همان سال های قبل باورش می کردند. درحالی که اینان به انتقاد از جریان اصولگرا برخاسته و آن را در پایان راه می دانند.
وی تاکید می کند که با توجه به شعارهایی که اصلاح طلبان و نامزدهای آنان می دهند دانشجو در مرامنامه اینان جایگاهی ندارد. در واقع هر زمان بدنبال سپر بلاباشند ما را در مقابل خود قرار می دهند تا آسیبی به آنان وارد نشود. مانند حوادث کوی دانشگاه که دانشجویان هزینه های زیادی دادند اما این ها قایل به اظهارنظر هم نشدند. درحالی که سرقفلی دانشگاه متعلق به دانشجو است و آن را هیچ قشر و جناح و گروهی واگذار نمی کند.
این فارغ التحصیل دانشگاه شیراز علت حوادث روزهای اخیر را شکست دوباره اصلاح طلبان و افراطیون می داند که قصد دارند به این علت که در انتخابات شکست خورده اند از مردم انتقام بگیرند.
شکست در این انتخابات همان حقیقتی است که برخی هنوز نتوانسته اند آن را هضم کنند و با اغتشاش و آشوب علاوه بر اینکه سعی در موجه جلوه دادن رفتارهای لمپن مآبانه هواداران خود دارند تلاش می کنند دیگر اقشار مردمی را با خود همراه کنند که طبیعتا قشر دانشجو می تواند بهترین ابزار برای ضربه زدن به یک نظام باشد. غافل از اینکه دانشجویان و قشر دانشگاهی به عنوان قشر فرهیخته و نخبه جامعه برای رهایی از عوامل تباهی کمر همت بسته اند.
گفتمان انقلاب پیروز شد
به اعتقاد کارشناسان انتخابات عالی ترین مظهر حضور مردم در عرصه سیاسی و مهمترین مجرای تحقق حاکمیت مردم است و موجب افزایش احساس مسئولیت حاکمان در مقابل خواست های جامعه می شود که جز با حضور مردم میسر نخواهد شد. یعنی آنچه سرنوشت یک ملت را تعیین خواهد کرد همان خواست و اراده جمعی است که در انتخابات دهم ریاست جمهوری ایران به منصه ظهور گذاشت.
صف های طویل اخذ رای در دانشگاه ها همه را بهت زده کرده بود. استقرار تنها یک صندوق رای گیری آن هم در جای همیشگی اش- سالن شهید نوروزی کوی دانشگاه- یک صندوق مستقر در دانشگاه الزهرا(س) و دو صندوق در دانشگاه امیرکبیر همچنین مسجد همجوار با دانشگاه صنعتی شریف و دیگر دانشگاه ها اگر چه یاد انتخابات های گذشته را تداعی می کرد اما تعداد بسیاری از دانشجویان مجبور شدند برای اینکه سریع تر خود را به صندوق رای برسانند از مکان های اخذ رای که در خارج از کوی بود، استفاده کنند.
حضوری که بیانگر استقبال دانشجویان از گفتمان انقلاب اسلامی بود و به قول دبیر سیاسی اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان، مردم این بار کاندیدایی را انتخاب کردند که برنامه های وی به گفتمان انقلاب اسلامی نزدیک باشد.
مجید مجیری در گفت وگو با خبرنگار ما می گوید: هر زمان مباحثی که مطرح شده برگرفته از الگوهای ناب اسلامی و ارزش ها و گفتمان انقلاب اسلامی بوده است مردم نسبت به آن توجه کرده و در مواقعی که احساس کنند مواضع احزاب از گفتمان امام(ره) و انقلاب فاصله گرفته از آن قهر کرده اند.
به اعتقاد این فعال دانشجویی غبارزدایی که در انتخابات سوم تیر از گفتمان انقلاب اسلامی صورت گرفت نویدبخش بودن شعارها و آینده روشنی برای گفتمان انقلاب اسلامی بود و این امید را در اذهان عمومی پدید آورد که انقلاب اسلامی پویایی خود را از سر گرفته و جلوتر از قبل درحال حرکت است.
به اعتقاد کارشناسان در جامعه ای که مردم با اتکا به نظام دموکراسی آن پای صندوق های رای می روند ضمن رای دادن که عملی حقوقی- سیاسی است با برگزیدن نامزد انتخاباتی مورد نظر در امور جامعه مشارکت می کنند. از همین رو برخی از صاحبنظران در توضیح اجزای متشکله انتخابات، انتخاب کنندگان را در اولویت و از ارکان اصلی انتخابات عنوان می کنند و معتقدند تا انتخاب کننده ای نباشد، انتخابات معنا نخواهد داشت و بر این اساس «مردم» و ارزش های منتخبشان در لبیک به رهبری اصلی ترین تعیین کننده در این نظام خواهند بود که عده قابل توجهی از آنان را دانشجویان و قشر جوان تشکیل دادند.
تشکل‌های دانشجویی؛ برگ برنده نظام
به راستی آنچه همواره بر رسالت تاریخی و اجتماعی جنبش دانشجویی تاکید داشته و آن را همراهی کرده است درک عمیق استکبارستیزی و لمس آن به ویژه در دوران نبرد با مزدوران پهلوی و در فاصله وقوع انقلاب تا پایان جنگ تحمیلی و حتی پس از آن است. زیرا همانطور که تاریخ نیز بر آن صحه می گذارد در سپاه مقابل عدالتخواهی همواره لشکریان استکبار صف کشیده اند که جنبش های دانشجویی به عنوان پیش قراولان این نبرد ایستاده و حریف طلبیده است.
همانگونه که مقام معظم رهبری بر مقولاتی چون استکبارستیزی، آرمان خواهی، علم و اندیشه و «عدالتخواهی» که در زمره شعارها و اهداف اولیه و اصیل انقلاب اسلامی است ، تاکید کرده و جنبش دانشجویی را شایسته این ظرفیت می دانند که توسط حرکت دانشجویی به عنوان پیشتازان حرکت انقلابی، رهبری و هدایت شوند.
در این بین عدالتخواهی که ناظر بر تحقق اصول عدالت، ظلم ستیزی، حق گرایی و حقیقت طلبی در تمام شئون جامعه است به عنوان گفتمان پایه ای جریانات دانشجویی طی چند دهه گذشته مطرح بوده و نقشی شاخص و پررنگ داشته است.
آن چنان که مقام معظم رهبری طی یکی از سخنرانی هایشان می فرمایند: من به پدیده جنبش دانشجویی به عنوان یک پدیده مثبت و مبارک علاقه مندم و در بخشی دیگر اذعان می کنند: به تشکل های دانشجویی سفارش می کنم که عزیزان من! اسمتان هر چه هست باشد، برای من اسمها اهمیتی ندارد، جناح و گرایش سیاسی تان هرچه هست باشد، برای من چپ و راست اهمیتی ندارد، آنچه برای من اهمیت دارد، این است که جوان و عنصر فعال سیاسی ما توجه کند که امروز کشور و ملتش کجا ایستاده و باید چه کند؟ و به چه چیزی همت گمارد و نیرویش را صرف آن کند.
دبیر تشکیلات دفتر تحکیم وحدت در همین رابطه معتقد است: قشر دانشگاهی با مشاهده حضور حداکثری و اعلام نتایج انتخاباتی متوجه این مسئله شد که اقبال عمومی مردم در انتخابات دهم ریاست جمهوری محقق شده است و نشان داد که این اقبال مردم متوجه چند جریان سیاسی خاص در کشور نیست و اینکه حزب یا گروه سیاسی خاصی در کشور از دغدغه های مردم صحبت کنند، ملت این را متوجه شده و دیگر به واسطه طناب بعضی از آقایان به چاه نمی روند.
علی صابری فارغ التحصیل رشته علوم سیاسی هم می گوید: دانشجویان در زمره تشکل های دانشجویی تنها قشری هستند که همیشه در کنار رهبری بزرگترین افتخارات عظیمی را کسب کرده اند.
وی حضور دانشجویان در همه عرصه های علمی، سیاسی و غیره را از جمله انتخابات مرهون توجه و اعتماد مردم به این قشر می داند و می گوید: دانشجویان امروز هم منتظر اذن رهبر هستند تا آنگونه که باید نقش آفرینی کنند.
جنبش دانشجویی این روزها با صدور بیانیه های متعدد در محکومیت وقایع اخیر و شرکت در تجمعات جشن پیروزی منتخب مردم در انتخابات ریاست جمهوری دهم و جانبداری از خواست و اراده مردم ثابت کرد این ادعا همچنان واقعیت دارد که دانشگاه ها همانند گذشته بلکه بسیار موثرتر از پیش طی سال های اخیر نقش موثری در شکوفایی ملت داشته اند و وحدت بین آنها آثار مستقیمی در پیشرفت کشور و ایجاد وحدت بین سایر اقشار جامعه را سبب شده است.
نقش و فعالیت ارزنده تشکل های دانشجویی طی این مدت گویای آن است قشر پویا و فرهیخته جامعه بهترین و موثرترین نیروی ارزشی انقلاب اسلامی است که می تواند مورد اعتماد واقع شده و نقش بهترین ناظر را بر مهندسی فرهنگی کشور و تهیه نقشه جامع که چراغ هدایت این جریان و دیگر نهادها و سازمان ها است را ایفا نماید.