در تحقیقات به عمل آمده اخیر از سوی سازمان ملل در مورد جنگ غزه، مشخص شد که ارتش رژیم صهیونیستی مسئول حداقل هفت حمله به تأسیسات این سازمان در غزه از جمله چند مدرسه و کلینیک پزشکی بوده است. طی این جنگ حدود 1400 فلسطینی به شهادت رسیدند.
همچنین اعلام شد که ارتش اسراییل در غزه از خشونت استفاده کرده و عمداً تاسیسات سازمان ملل و غیرنظامیانی که در این تأسیسات پناه گرفته بودند را مورد حمله قرارداده و ارتش اسرائیل بدون توجه به امنیت جانی پرسنل سازمان ملل و غیرنظامیان، از اهرم نظامی استفاده کرده است.
شیمون پرز رئیس رژیم اسرائیل این گزارش را مغرضانه و به دور از واقعیات توصیف کرد.
اما جالب ترین عکس العمل از سوی ایهود باراک، وزیر دفاع اسرائیل اعلام شد. باراک در اظهارنظری گفته بود که ارتش اسراییل «اخلاق گراترین» ارتش دنیاست. این اظهارنظر باراک نمونه ای از دروغ های مقامات اسراییلی به حساب می آید. مجامع بین المللی نیز به این نتیجه رسیده اند که اسراییل تبلیغات سوء در مورد اقدامات نظامی اش علیه فلسطینیان به راه انداخته و واقعیات را در این رابطه بیان نمی کند. اگر این اظهارنظر ایهود باراک صحت داشته باشد، پس چگونه می توان حضور اسراییلی ها را در قتل عام بی شمار غیرنظامیان بی گناه و رفتارهای غیرقانونی و غیراخلاقی آنها تشریح کرد:
باید به باراک خاطرات قتل عام «دیر یاسین» در سال 1948 را یادآور شد؛ جایی که گروه تروریستی «ایرگون» به رهبری مناخیم بگین که بعدها در دهه 1970 نخست وزیر اسراییل شد، به این شهرک فلسطینی حمله کرد و 240 مرد، زن و کودک بی گناه را کشت. همچنین خاطرات قتل عام سال 1951 را جایی که ارتش اسراییل به رهبری آریل شارون، جان یکسری غیرنظامیان بی گناه را گرفت، باید برای باراک یادآوری شود آوی شلیم، مورخ اسراییلی در کتاب خود با عنوان «دیوار آهنی» نوشته است: این شهر به ویرانه ای تبدیل شد. 45خانه منفجر و 69غیرنظامی که دو سوم آنها زنان و کودکان بودند، کشته شدند.
از دیگر جنایات اسراییل می توان به قتل عام «کفرقاسم» در سال 1965 اشاره کرد؛ جایی که 49فلسطینی که از حملات اسراییل بی خبر بودند، کشته شدند و اجساد آنها در بوته زار ریخته شد. کشتار صبرا و شتیلا نیز در کارنامه اقدامات نظامی اسراییل وجود دارد. طی حمله ارتش اسراییل در سال 1982 به لبنان آریل شارون وزیر دفاع وقت، به هم پیمانان فالانژ لبنانی خود اجازه داد تا به اردوگاه های صبرا و شتیلا بروند. جایی که آنها حدود 1800 مرد، زن و کودک فلسطینی را همزمان با حفاظت نیروهای ارتش اسراییل به قتل رساندند.
جنایتکارترین ارتش دنیا حتی به تأسیسات سازمان ملل نیز رحم نکرده است. برای نمونه سال 1948 کانت فولکه برنادوت، میانجی صلح سازمان ملل ترور شد. از دیگر جنایات اسراییل می توان به قتل عام قانا در سال 1994 اشاره کرد؛ جایی که تأسیسات نیروهای موقت سازمان ملل در لبنان توسط ارتش اسراییل بمباران شد و طی این بمباران، 100غیرنظامی لبنانی که در این سازمان ملل پناه گرفته بودند، کشته شدند، در تحقیقات به عمل آمده توسط سازمان ملل مشخص شد که بعید است این حمله اشتباه فنی یا عادی از سوی اسراییل بوده باشد.
طی جنگ لبنان در سال 2006 خشونت طلب ترین ارتش دنیا مراکز غیرنظامی را بمباران کرد، از بمب های خوشه ای استفاده و از دادن نقشه مکان های مین گذاری شده به مقامات لبنانی برای نجات جان غیرنظامیان امتناع کرد. برکسی پوشیده نیست که سابقه کاری ارتش اسراییل یک سابقه همراه با خشونت محض، بی توجهی به جان غیرنظامیان و استفاده بیش از حد از اهرم نظامی است. حال با این سابقه نمی توان به این نتیجه رسید که ارتش اسراییل خشونت طلب ترین ارتش دنیاست؟