حسین اللهکرم
دو دیدگاه در ارتباط با وضعیت انتخابات آتی مشاهده میشود؛ یک دیدگاه معتقد به تجمیع انتخابات شوراهای اسلامی شهرها همراه با خبرگان است. دیدگاه دیگر نیز مخالف تجمیع زده است. ما در طول چند ماه گذشته شاهد جابهجایی این نظرات و دیدگاهها بودهایم به طوری که منتقدین دولت فعلی ابتدا در راستای تجمیع انتخابات از آنجایی که هزینه کمتری را به ارمغان خواهد آورد سکوت پیشه کردند اما به تدریج در راستای مخالفت با آن گام برداشتند. این وضعیت در دولت یک حالت عکس را پیدا کرد. به طوری که درون دولت خصوصا در وزارت کشور ابتدا معتقد به تجمیع انتخابات بودند (البته همچنان این وضعیت ادامه دارد) اما میبینیم که آقای الهام با این وضعیت مخالفت میکند. برای این که این وضعیت را درک کنیم باید به وضعیت ساختار سیاسی کشور توجه کرد. به طوری که ما در چند روز گذشته شاهد یک وضعیت خاص هستیم.
این وضعیت به عنوان مثال در رابطه با وزارت خارجه است که بر اثر همسوییهایی که این وزارتخانه با دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی و همچنین با دفتر مجمع تشخیص مصلحت نظام دارد دادن ویزا به دو آمریکایی که در همایش هستهای مرکز استراتژیک در تهران شرکت داده شدند همراهی میکند. آقای الهام در این ارتباط فقط بیان میکند که دعوت کننده دولت نبوده است. ما در درون این گفتار و حرکت شاهد یک اعتراض به دعوت از این دو آمریکایی هستیم همچنین امروز مشاهده میکنیم که در قبال طرح تجمیع انتخابات از سوی وزارت کشور که آقای الهام مخالفت خود با تجمیع انتخابات را اعلام میکند.
ما در نگاههای سیاسی طرفداران و منتقدین دولت جابهجایی در این نظر را هم شاهد هستیم. بنده از مجموع این گفتار میخواهم نتیجه بگیرم که امروز شاهدیم که در نگاههای سیاسی متضاد به دولت و همچنین در میان هریک از آنها، دیدگاههای متعارض را در درون ساخت سیاسی منتقد و طرفدار دولت یک وضعیت رو به توسعه سیاسی تعبیر میکنم. به طوری که معتقدم توسعه یافتگی سیاسی در راستای ارائه دیدگاهها در وضعیتی است که شاهد تعارض در یک ساخت سیاسی هستیم. یعنی در وهله کنونی نوعی از توسعه سیاسی را به نمایش میگذارد. البته آنچه که باید پیرامون وضعیت کلان انقلاب دانست و توجه اساسی داشته باشیم، در نوع نگرش انقلاب اسلامی نسبت به حضور تاثیرگذار و جدی مردم در صحنه است.
به نظر میرسد که در چنین دیدگاهی که تحت فشار نیروهای خارجی و بیرونی کشور قرار دارد، به طوری که نیروهای بیرونی ما را متهم به عدم مردمسالاری میکنند. میبایستی همان مشارکتهای گسترده را بپذیریم و همچنان این وضعیت تعدد انتخابات را بپذیریم. در این میان برخی هزینههای گزاف و همچنین زمان انتخاباتی که از کشور میگیرد را عامل صرفهجویی در منابع مالی و زمانی برای کشور به شمار این میان برخی هزینههای گزاف و همچنین زمان انتخاباتی که از کشور میگیرد را عامل صرفهجویی در منابع مالی و زمانی برای کشور به شمار میآوردند.
این دیدگاه معتقد است که ما باید به تجمیع انتخابات دست بزنیم تا بهینهسازی در منابع صورت گیرد. من از آنجایی که معتقدم در وضعیت کنونی ما همچنان از فشار فزآینده غرب پیرامون ساختار سیاسی و همچنین تاثیرگذاری مردم در تصمیمگیریها روبهرو هستیم. به نظر میآید که میبایستی همچنان آن هزینه را در وضعیت کنونی بپذیریم و انتخابات را به صورت جداگانه برگزار کنیم.