پژمان کریمی
سازمان مجاهدین انقلاب در جلسه هفتگی خود استفاده از امکانات رسانههای ماهوارهای فارسی زبان را تصویب نمود.
"نداشتن مواضع مخالف نظام جمهوری اسلامی" و "وابسته نبودن به دولتهای بیگانه" شروط استفاده از رسانههای ماهوارهای فارسی زبان تعیین شده است.
پس از حزب اعتماد ملی، سازمان مجاهدین انقلاب دومین حزب وابسته به جبهه اصلاحات است که در پی استفاده از رسانههای ماهوارهای است. حزب مشارکت نیز پیشتر از احتمال تاسیس "رادیو" در خارج از کشور خبر داده بود.
پرسش این است که چه دلایلی سبب شده است برخی اجزای جبهه اصلاحات رو به استفاده از امکانات ماهواره البته با رویکرد به مخاطب داخلی دهند.
در برگیری مخاطب، تاثیرگذاری ذاتی تصویر و در انحصار دولت بودن رسانههای تصویری و شنیداری در ایران (مطابق قانون اساسی) سبب شده است برخی گروههای سیاسی اصلاحطلب به استقبال رسانههای ماهوارهای بشتابند.
در کنار این دلایل، یک دلیل اصلی نهفته است.
تشکلهای خواهان بهرهگیری از ماهواره چنین احساس میکنند که "حرف و پیام" آنان در قد و قواره قوانین رسانهای جمهوری اسلامی ایران نیست و برای گریز از حدود قانونی رسانههای داخلی به ماهواره میاندیشند!
سوالی که مطرح است این است که آیا تشکلهایی که خود را ملتزم به قوانین جمهوری اسلامی و به عبارتی مقید به قانون اساسی میدانند میتوانند چنین تصمیمی را بگیرند.
همین تصمیم نشان از این دارد که تاسیس رسانهای ماهوارهای،خارج از مرز ایران نمیتواند تطابقی با ادعای همسویی با نظام جمهوری اسلامی ایران داشته باشد!
درک این واقعیت از احزابی که به هر حال جمعی از کارگزاران سابق نظام را در بر گرفته است، از سوی مردم مورد توقع است.
اگر گمان داریم حرف و پیاممان منطبق با اهداف انقلاب و قوانین نظام جمهوری اسلامی است، مطمئن باشیم که محل عرضه آن رسانه ملی است و هیچ مشکلی برای انتشار پیام آن نداریم.
"صدا و سیما" رسانهای ملی است! چندی پیش رییس این سازمان، از تداوم فضای "چند صدایی" در رسانه ملی خبر داد.
این تاکیدی مبارک و میمون است. زیرا نه تنها به همه "صداها" مجال عرضه میدهد و زمینه روشنگری و قدرت انتخاب مردم را دامن میزند، بلکه بهانه "بسته بودن راه عرضه نظر" را از برخی تشکلها میستاند و به این ترتیب مرز تشکلهای قانون گریز و تمکین کننده به قانون اساسی را پررنگ میسازد.