میخائیل گورباچف رئیسجمهور شوروی سابق، در گفت گویی با سایت خبری و آلمانی "نت تسایتونگ" ضمن ارزیابی پروستریکا پیرامون مسئله مطبوعات در روسیه، قتل اخیر خبرنگار روسی و آزمایش اتمی کرهشمالی اظهار نظر کرده و معتقد است که در آینده علاوه بر اروپا، کشورهایی مانند روسیه، چین، هند، ژاپن و برزیل در روند اوضاع جهان نقش تعیین کنندهای ایفا خواهند کرد. وی در این گفتوگو از ایران نام نبرد و در مورد آمریکا میگوید: آمریکا از یک بیماری خطرناکتر از ایدز رنج میبرد و من نام این بیماری را "عقده پیروز شدن" مینامم. وی درباره حوادث دوران پروستریکا میگوید: اگر امروز با این سنی که من دارم به حوادث آن روز نگاه کنم، احتمالا شهامت دست زدن به چنین اصلاحاتی را نداشته باشم. وی درباره نقش و جایگاهاش در این حوادث میگوید که بعنوان اصلاحطلب احساس خوشبتی میکند، زیرا سعادت آن را داشته است که در برههای از تاریخ در مرکز تغییر و تحول قرار گیرد.
گورباچف در مورد روند شکلگیری پروستریکا و به قدرت رسیدناش میگوید: ساعت ده شب بعد از مرگ چرننکو به گرومیکو، وزیر امور خارجه وقت تلفن زدم و به او گفتم که وجب به وجب این خاک و این کشور خواهان دگرگونی و تحول است. اکنون وقت آن است که تغییری حاصل شود. گرومیکو در پاسخ گفت که من کاملا آمادگی خطر و ریسک کردن و همراهی با این تحول و دگرگونی را دارم. اما حزب کمونیست شوروی هم خواهان این تغییرات بود. بدون اعلام آمادگی حزب این عمل میسر نبود و پروستریکا شروع نمیشد. گورباچف به طور تلویحی از آزادی مطبوعات در روسیه دفاع کرد و قتل پلیتوکاسکایا، خبرنگار روسی را ضربهای هولناک برای همه و حتی برای پوتین دانست زیرا چنین حوادثی به سود وی نیست. وی بر این باور و معتقد است که پوتین همه امکانات موجود را برای روشن شدن این قتل به کار خواهد گرفت.
رئیسجمهور سابق بر این باور است که ما امروز در برابر یک تهدید مستقیم و بلاواسطه اتمی قرار نگرفتهایم. اما باید تلاش زیاد و تدبیری قطعی برای رفع دائمی این تهدید کرد. وی اضافه میکند که اگر چه مسئله کرهشمالی برای من نگرانآور است. اما و علاوه بر آن نگرانی من بیشتر از آن جهت است که در حال حاضر تقریبا 30 کشور در جهان هستند که در آستانه تولید سلاح اتمیاند. برای متقاعد کردن و انصراف این کشورها از ادامه فعالیت باید کشورهای عضو باشگاه اتمی در رفتار خود تجدید نظر کنند. مطابق بند 6 پیمان منع سلاحهای هستهای کشورهای رسما صاحب این سلاح باید به کاهش تسلیحات و خلع سلاح خود ادامه دهند. اما این روند خلع سلاح نه تنها ادامه نیافت، بلکه بر خلاف آن امروز سعی و کوشش میشود که سلاحهای موجود به منظور حل به اصطلاح بعضی مشکلات و وظایف ویژه تکمیل شوند. نتیجه چنین رفتاری از پیش مشخص است: کشورهای دیگر از خود سؤال خواهند کرد که اصولا این کشورهای دارای سلاح اتمی چه میخواهند؟ آیا این کشورها درصددند که سیاست خود را بر ما دیکته کنند و قدرت اتمی را برای پیشبرد سیاست خود حفظ کنند؟
گورباچف از سیاستهای آمریکا به شدت انتقاد کرده و میگوید، شاید در اینجا لازم باشد به نکته دیگری اشاره کنم. فکر میکنم و متأسفانه این روزها دوستان آمریکایی ما از یک نوع بیماری رنج میبرند که وخیمتر از ایدز میباشد. من این بیماری را عقده میل به پیروز شدن مینامم.