پژمان کریمی
شبکه تلویزیونی B.B.C گزارش داده است: "اعتصاب غذا در زندان گوانتانامو که از اوایل ماه اوت آغاز شده، به تدریج گسترش یافته و بر شمار اعتصابکنندگان افزوده شده است.
گفته میشود محکومیت به زندان بدون وارد کردن اتهامی مشخص و مستند، محرومیت از در اختیار گرفتن وکیل و شکنجه زندانیان دلایل اعتصاب غذای زندانیان گوانتاناموست.
در این میان، خبر هولناک نحوه برخورد نظامیان آمریکایی با اعتصابکنندگان است. خوراندن غذا به زور و از طریق مجرای بینی، نوعی دیگر از اعمال شکنجههای وحشیانه علیه زندانیان است! به این ترتیب، پس از آزارهای جنسی، وارد کردن شوکهای الکتریکی، کتک به وسیله کابل، بیحرمتی به اعتقادات مذهبی، اینک نوع دیگری از شکنجه نیز به فهرست انواع شکنجههای مرسوم در زندان دهشتناک گوانتانامو افزوده شد! مضحک این است اعمال نوع جدید شکنجه و استمرار نقض حقوق بشر در گوانتانامو در حالی روی میدهد که اخیراً رییسجمهور آمریکا سند مصوب کنگره آمریکا مبنی بر ممنوعیت شکنجه در زندانهای این کشور را به امضا رسانده است.
به نظر میرسد نبود نظارت سازمانهای مدعی حقوق بشر بر نحوه رفتار واشنگتن با زندانیان سیاسی هر روز شرایط دشواری را به زندانیان تحمیل میکند. این "نبود نظارت" که بیاعتنایی نسبت به نقض حقوق بشر توسط آمریکاست، نشأت گرفته از نوعی حمایت از سیاستهای واشنگتن است.
این حمایت، نه فقط رسوایی بزرگی برای مدعیان حقوق بشر است بلکه بیاعتباری ادعاهای این گونه مدعیان درباره نقض حقوق بشر را در کشورهای ضد استکباری زیر سوال میبرد.!
اینک، میرود که گوانتانامو و ابوغریب به نمادهای وحشیگری امپریالیسم آمریکا و رسوایی مدعیان حقوق بشر تبدیل شود.
بر تحلیلگران سیاسی و هنرمندان ضد آمریکایی است که بدین نمادها همواره اشاره کرده و آن را در اذهان زنده نگه دارند.
اگر هولوکاست و انفجار برجهای دوقلوی نیویورک تبدیل به نمادهایی برای سرکوب ملتهای مظلوم شده است، چرا گوانتانامو و ابوغریب نمادهایی برای تأکید بر ماهیت ضد انسانی و استکباری آمریکا تلقی نشود؟.!