به گزارش فارس، هندوراس از جمله معدود کشورهای منطقه آمریکای لاتین بود که هنوز در اردوگاه آمریکا باقی مانده بود تا آنکه سال گذشته، "مانوئل سلایا "، رئیس جمهور این کشور، آن را از این اردوگاه خارج کرد. هندوراس به جمع اکثریت کشورهای منطقه پیوست که می توان آنها را کشورهای مستقل با رویکرد عدالتخواهی و استقلالطلبی نامید.
آمریکا از سالهای دهه 90 میلادی، طرح اقتصادی و سیاسی وسیعی برای منطقه آمریکای لاتین آماده کرد که هدف آن ایجاد یک منطقه واحد تجاری بود. این طرح تحت عنوان طرح "آلکا "(ALCA) که مخفف "بازار تجارت آزاد قاره آمریکا " است، شهرت یافت. اما بررسیهای بعدی نشان داد آلکا اثرات مخربی بر کشورهای آمریکای لاتین خواهد داشت و این منطقه را به بازار مصرف انحصاری محصولات آمریکایی تبدیل کرده و عمدتا موجب عقبماندگی بیشتر آنها خواهد شد.
به این ترتیب، مقاومت کشورهای منطقه در برابر طرح آلکا آغاز شد که در راس آنها برزیل و آرژانتین قرار داشتند. اما چند سال بعد و با به قدرت رسیدن "هوگو چاوز " در ونزوئلا، مقاومت در برابر این طرح آمریکایی شدت گرفت و با ابتکار ونزوئلا طرحی برای مقابله با آن اماده شد که به طرح "آلبا " (ALBA - با معنای لغوی صبحدم) شهرت یافت. آلبا مخفف "جایگزین بولیواریایی برای قاره آمریکا " بود که در حال حاضر 9 کشور منطقه آمریکای لاتین عضو آن هستند. اعضا در چارچوب آلبا در زمینه مبارزه با بیسوادی، ایجاد اشتغال، پوشش درمانی و همچنین بهبود وضعیت کشاورزی، توسعه صنعتی و تجاری همکاری می کنند. طی سالهای گذشته، آلبا موجب باسواد شدن میلیونها نفر شده و به طور محسوس وضعیت کشورهای منطقه را بهتر کرده است.
اما آلبا و اتحاد کشورهای آمریکای لاتین کاربرد دیگری هم داشت و موجب شد تا طرح واشنگتن، یعنی آلکا، ناکام شود. به طوری که "جرج بوش "، رئیس جمهور سابق آمریکا، رسما شکست طرح خود را پذیرفته و آن را کنار گذاشت.
سال گذشته، هندوراس در میان مخالفت سرسختانه اقلیت ثروتمند این کشور تصمیم گرفت به طرح آلبا بپیوندد و ماه گذشته در نشست سران آلبا در ونزوئلا حضور یافت و عضو کامل این اتحادیه شد. این در حالی بود که این کشور بزرگترین پایگاه نظامی آمریکا در منطقه را در خود جای داده و اقلیت ثروتمند آن متحد واشنگتن در منطقه هستند.
یکی از علل مخالفت اقلیت ثروتمند با پیوستن هندوراس به آلبا این بود که واشنگتن مجازات هایی را برای اعضای آلبا در نظر گرفته است. به عنوان مثال، محصولات صادراتی کشورهای عضو آلبا برای ورود به آمریکا باید تعرفه گمرکی بیشتری بپردازد. علاوه بر این، مانوئل سلایا تلاشهایی را برای ملی کردن شرکتهای خصوصی شده این کشور آغاز کرد در نهایت صاحبان اصلی بانکها، زمینداران بزرگ و صاحبان رسانههای عمده کشور و شرکتهای بزرگ خصوصی که همه یکی هستند، به مخالفین دولت تبدیل شده و رئیس جمهور را متهم کردند کشور را به سوی سوسیالیسم منحرف کرده است.
رئیس جمهور هندوراس اعلام کرد برای انجام این اصلاحات نیازمند اصلاح یا تعویض قانون اساسی است. اما قانون اساسی فعلی، حتی همهپرسی برای تعیین مجلس موسسان را ممنوع کرده بود. برای حل این معضل، مانوئل سلایا از مردم خواست در یک همهپرسی ملی شرکت کرده و به این سوال که آیا با برگزاری یک همهپرسی برای تعیین مجلس موسسان قانون اساسی موافق هستند، پاسخ دهند. به این ترتیب همهپرسی تضادی با قانون اساسی نداشت. اما، فرمانده ستاد کل ارتش هندوراس به این بهانه که برگزاری چنین انتخاباتی مخالف قانون اساسی است، از دستور رئیس جمهور برای انتقال صندوقهای رای سرپیچی کرد و رئیس جمهور نیز وی را از فرماندهی برکنار کرد و صندوقها به مراکز اخذ رای در سراسر کشور ارسال شد.
اما بامداد روز یکشنبه 7 تیرماه 1388، وقتی هنوز دو ساعت تا آغاز رایگیری باقی مانده بود، نظامیان نیروی هوایی به منزل رئیس جمهور کشورشان حمله کرده و با به رگبار بستن منزل، او را از بستر ربوده و با همان لباس خواب توسط یک گروه نظامی با هواپیما به کشور کاستاریکا منتقل و در فرودگاه رها کردند. نظامیان نیروی هوایی هندوراس در همکاری تنگاتنگ با نیروی هوایی آمریکا در پایگاه "سوتو کانو " (Soto Cano) هستند.
برخی معتقدند تصمیم رئیس جمهور قانونی برای بستن این پایگاه از عوامل عمده بروز کودتای نظامی بر علیه او بود. پایگاه "سوتو کانو " در 97 کیلومتری شمال "تگوسیگالپا "، پایتخت هندوراس، قرار گرفته و از سال 1981 در اختیار پنتاگون است. این پایگاه در دهه 80 میلادی توسط سرهنگ "الیور نورث "، برای فرماندهی نیروهای "کُنترا "، برای سرکوب دولت انقلابی نیکاراگوئه استفاده شد. در حال حاضر، بیش از 600 درجهدار آمریکایی و 650 نظامی هندوراسی در این پایگاه مستقر بوده و در حال عملیات مشترکی هستند که پنتاگون هدف آن را مبارزه با مواد مخدر اعلام کرده است.
اینک واشنگتن اعتراف می کند که از یک ماه قبل از کودتا از طرح آن با خبر بوده و دو سخنگوی مختلف وزارت خارجه آمریکا اعلام کردند از یک ماه پیش "هوگو یورنس "، سفیر آمریکا در هندوراس و یک تیم از دیپلماتهای آمریکایی مستقر در هندوراس، در حال گفتگو با عوامل کودتا بوده و حتی در هفته قبل از کودتا این تماسها تشدید شده و سه بار سفیر آمریکا با نظامیان کودتاگر دیدار کرده و از آنها خواسته است از راه دیگری برای رسیدن به خواستهای خود وارد عمل شوند.
در واقع روابط دیپلماتیک هندوراس و آمریکا اخیرا به سردی گراییده بود. هر چند مانوئل سلایا پیروزی اوباما را به او تبریک گفت و آن را "امیدی برای جهانیان " توصیف کرد، اما دو ماه بعد سلایا با ارسال یک نامه خصوصی دولت تازه آمریکا را به "زیر پا گذاشتن اصل عدم دخالت در امور داخلی دیگر کشورها " متهم کرد.
سلایا از اوباما خواسته بود برنامههای اعطای ویزا را به عنوان اهرم فشار علیه ملل منطقه استفاده نکند، زیرا حدود نیم میلیون نفر از اتباع هندوراس در آمریکا به مشاغل معمولا خرده پا و پست مشغول هستند. اما این افراد تنها در سال گذشته میلادی، 2 میلیارد و 800 میلیون دلار پول برای خانوادههای خود به هندوراس ارسال کردهاند. هر چند این درآمد ارزی، به دلیل بحران اقتصادی آمریکا به سرعت در حال کاهش است، اما همچنان 11درصد کل درآمد خانوادههای هندوراسی را تشکیل می دهد که حاکی از اهمیت فوقالعاده آن برای بخش عمده جمعیت 7 میلیونی این کشور فقیر است.
خانم "پاتریسیا روداس "، وزیر امورخارجه دولت قانونی هندوراس، در این زمینه می گوید در هفته قبل از کودتا بارها تلاش کردیم با سفیر آمریکا در هندوراس صحبت کنیم، اما او همه درخواستهای ما را بیپاسخ گذاشت.
تردیدی نیست که آمریکا برای حفظ حضور نظامی خود در هندوراس و آمریکای مرکزی از هیچ اقدامی فروگذار نیست.