ژاپن
ساعت 15:9 صبح ششم اوت 1945 میلادی جنایت انفجار اولین بمب اتمی پلوتونیم در میان ساکنان یک شهر مسکونی، بهوقوع پیوست و افتخار)!( استفاده جنونآمیز از خطرناکترین وسیله کشتار جمعی برای کشوری که شعار دفاع از آزادی و حقوق بشرش گوش فلک را آزرده ساخته بود، ثبت شد تا تاریخ گواهی دهد حاکمیت لیبرال-دموکراسی غرب برای دستیابی به منافع نامشروع حاکمان، از توسل به هیچ جنایت غیرانسانی اجتناب نمیورزد.
آمریکا در ساعت 15:9 صبح ششم اوت 1945 اولین بمب اتمی را برای مردم هیروشیمای ژاپن فروریخت و در مدت زمانی کوتاه، بیش از 130000 نفر از مردم این شهر جان خود را از دست دادند و 90 درصد شهر نیز با خاک یکسان شد. این آمار، مربوط به جانباختگانی است که در ساعت وقوع جنایت، در دم جان خود را از دست دادند؛ ولی اثرات برجایمانده از بمب اتمی خسارتهایی را بهبار آورد که پس از گذشت چند نسل، همچنان قربانی میگیرد و به نقص عضو و معلولیتهای مختلف میانجامد.
افتخار ثبت نخستین جنایت اتمی به نام آمریکا به همینجا پایان نیافت؛ زیرا این کشور سه روز بعد در نهم اوت 1945 حوالی ظهر دومین بمب اتمی اورانیوم را بر سر مردم ناکازاکی ژاپن فروافکند. بر اثر این جنایت نیز به استناد آمارهای انتشار یافته، بیش از 75000 نفر از مردم در آتش سوختند(1.) شاهدان عینی و یا کسانی که بعد از وقوع جنایت از محل این شهر سوخته بازدید کردند، حکایتهای هولناکی را تعریف میکنند. حرارت ناشی از انفجار بمب اتمی اورانیوم به حدی شدید بود که همه چیز در دم سوخت و از بین رفت. حتی شیشههای ضخیم ساختمانها که معمولاً در حرارت بالای چندهزاردرجه ذوب میشوند، در برابر حرارت این بمب به سرعت ذوب شدند؛ تا چه رسد به پوست و گوشت و استخوان مردم ساکن این شهر که در ظرف چندثانیه در خانههای خود سوختند و به خاکستر تبدیل شدند. هم اینک یک بطری شیشهای در محل این حادثه که بر اثر حرارت بمب اتمی ذوب گردید، در یکی از طبقات زیرین سازمان ملل متحد در نیویورک در معرض نمایش بازدیدکنندگان قرار دارد تا نسلهای بعدی به اندکی از جنایتهای آمریکا پیببرند. البته نیاز به تأکید نیست که باتوجه به زیرفشاربودن سازمان ملل متحد از سوی ایالات متحده، اکتفاکردن به همین مقدار جزئی از جنایت کشتار جمعی و وحشیانه بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی از سوی سازمان ملل متحد، هرگز نمیتواند عمق این درندهخویی را بهنمایش گذارد.
بههرحال آمریکا تنها کشوری است که در طول تاریخ، برای اولین و دومینبار از بمب اتمی و یا مواد دیگر حاوی رادیواکتیو نظیر اورانیوم برای کشتار جمعی مردم دنیا، استفاده کرده است. حال چگونه این کشور با چنین سابقه درخشانی)!( به خود حق میدهد که برای جلوگیری از تولید و تکثیر سلاح اتمی و عدم استفاده نابهجا از آن، مشخص کند چه کشوری مجهز به سلاح هستهای باشد و یا حتی نیروگاه هستهای احداث کند؟! آیا بهراستی مردم جهان چنین نماینده غیرامینی را برای پاسداری از صلح، آزادی، و حفظ حقوق انسانها به رسمیت میشناسند؟!