تاریخ انتشار : ۱۲ آذر ۱۳۸۸ - ۰۸:۱۸  ، 
شناسه خبر : ۱۰۳۲۳۹

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
پاسخ تفصیلی جمهوری اسلامی ایران به بسته پیشنهادی کشورهای 1 +5 درباره فعالیت های اتمی ایران , قبل از آنکه خوانده شود , با واکنش منفی آمریکا مواجه شد. دولتمردان آمریکائی برخلاف مسئولان سایر کشورهای مخاطب , نقطه نظرهای مطرح شده در این پاسخ تفصیلی را نادیده گرفتند و بر مواضع همیشگی خود تاکید نمودند.
جان بولتون , سفیر آمریکا در سازمان ملل گفت : « ما پاسخ ایران را به دقت بررسی خواهیم کرد , چنانچه ایران به شرایط تعیین شده توسط وزرای خارجه کشورهای 1 +5 پاسخ مثبتی نداده باشد آماده هستیم براساس توافق قبلی و در شورای امنیت درباره اعمال تحریم علیه جمهوری اسلامی به گفتگو بپردازیم » .
سخن جان بولتون که بعد از او توسط سایر دولتمردان آمریکائی نیز با همین مضمون تکرار شد , بدین معنی است که آمریکا بدون توجه به حق قانونی ایران , محور تصمیم گیری ها درباره پرونده اتمی ایران را محرومیت ایران از غنی سازی میداند و ملاحظات واقعی همه کسانی که معتقدند و بارها گفته اند فعالیت های اتمی صلح آمیز حق ایران است , از نظر آمریکا قابل اعتنا نیست . جالب است که بیشتر اصحاب این اعتقاد , صاحبنظران غربی و حتی آمریکائی هستند و جالب تر اینکه مسئولان بلندپایه نهادهای بین المللی ناظر بر فعالیت های اتمی , اعم از مسئولان سابق و کنونی , همگی هرگونه انحراف ایران از چارچوب فعالیت های صلح آمیز هسته ای توسط ایران را نفی می کنند و بر قانونی بودن این فعالیت ها تاکید مینمایند.
بدین ترتیب , رویاروئی آمریکا و ایران در ماجرای فعالیت های اتمی ایران , آشکارا رویاروئی خواسته های فراقانونی و ضدقانونی با عملکرد قانونی است . آمریکا خواستار محرومیت ایران از حق قانونی استفاده از فناوری صلح آمیز هسته ایست درحالیکه ایران بر حق قانونی خود تاکید دارد و برای هیچ کشور و نهاد بین المللی جایگاه تصمیم گیری برای محروم ساختن ایران از این حق قانونی را قائل نیست.
نکته مهم و قابل توجه اینست که حتی خود آمریکا نیز اعتراف می کند که درحال حاضر فعالیت های اتمی ایران بسوی ساختن سلاح اتمی منحرف نشده لکن اظهار نگرانی می کند که چون ایران با دستیابی به فناوری غنی سازی به سوی ساختن سلاح های اتمی خواهد رفت , بنابر این حتی از غنی سازی هم نباید برخوردار باشد. هانس بلیکس , بازرس ارشد سابق انرژی اتمی سازمان ملل به رادیو دولتی انگلیس گفته است : « درحال حاضر ایران مشغول ساختن بمب اتمی نیست ولی سی . آی . ای (سازمان جاسوسی آمریکا) اعلام کرده است اگر روند غنی سازی اورانیوم را ادامه بدهد شاید تا چهار سال یا شش سال دیگر بتواند بمب اتم  بسازد » .
براساس این اظهارات , دولتمردان آمریکائی که به جرم برخورداری از غنی سازی ایران را مستوجب برخوردهائی از قبیل تحریم بین المللی میدانند , مرتکب چند اقدام خلاف میشوند.
اول آنکه با « شاید » از نظر آنها مجازات کردن جایز است درحالیکه این از مصادیق قصاص قبل از جنایت است.
دوم آنکه آمریکا خود صاحب زرادخانه اتمی است , کاری برخلاف صریح پیمان منع تولید و گسترش سلاح های اتمی که همه کشورهای صاحب سلاح های اتمی را موظف به نابود ساختن این سلاح ها می کند ولی آمریکا تاکنون از عمل به این وظیفه قانونی خودداری کرده است.
سوم آنکه آمریکا نه تنها دارای سلاح اتمی است بلکه تنها کشوری است که بمب اتمی را علیه بشریت بکار برده است . نابودی مردم شهرهای هیروشیما و ناکازاکی و تخریب محیط زیست و وارد آمدن خسارات فراوان به ژاپن , محصول این جنایت آمریکاست . کشوری که هم سلاح اتمی دارد و هم از آن علیه بشریت استفاده کرده چگونه میتواند ملتی را که نه سلاح اتمی دارد و نه سابقه تجاوز به ملت های دیگر در پرونده اش دیده میشود را متهم به تلاش برای ساختن بمب اتمی نماید و این اتهام واهی را وسیله ای برای محروم ساختن آن ملت از حق قانونی فناوری هسته‌ای بداند؟
علاوه بر اینها , آمریکا از حامیان همیشگی رژیم صهیونیستی است , رژیمی که حداقل 400 کلاهک اتمی در زرادخانه خود دارد و علاوه بر آنکه اصل موجودیتش نامشروع است , همواره درحال ارتکاب جنایت علیه مردم منطقه می باشد. تهاجم نظامی رژیم صهیونیستی به لبنان و کشتار مردم بی دفاع و زنان و کودکان این کشور و تخریب خانه ها , بیمارستان ها و ساختارهای زیربنائی آن , از مصادیق جنایات جنگی است. دولتمردان آمریکائی که در این جنگ از صهیونیست ها حمایت کردند و جلوی تصویب قطعنامه آتش بس را در شورای امنیت سازمان ملل گرفتند تا اینکه برای نجات صهیونیست ها از گردابی که گرفتار آن شده بودند به دست و پا افتادند و مجبور شدند قطعنامه ای را ـ البته با گنجاندن اهداف جانبدارانه خود از صهیونیست ها در آن ـ به تصویب شورای امنیت برسانند و جنگ را خاتمه دهند , با این حمایت ها شریک جنایت سران رژیم صهیونیستی هستند و به همین دلیل حق ندارند هیچ دولتی را متهم به ناامن ساختن جهان نمایند.
آنها در راس تروریسم جهانی قرار دارند و حامیان همیشگی جنایتکارترین سردمداران تروریسم دولتی یعنی رژیم صهیونیستی هستند. چنین افرادی هرگز حق ندارند خود را طرفدار صلح قلمداد کنند و دیگران را به ناامن ساختن جهان متهم نمایند.
در مقابل رجزخوانی های بوش کوچک و همکاران او در دولت آمریکا , ملت ایران از هیچ تهدید و تحریمی نمی هراسد , غنی سازی را حق قانونی خود میداند و هرگز زیربار دستورالعمل ها و قطعنامه های فرمایشی و خلاف مقررات بین المللی نخواهد رفت . دولت ایران نیز که تاکنون همین موضع قاطعانه را دنبال کرده , اکنون که بینی آمریکا و رژیم صهیونیستی در لبنان به خاک مالیده شده قاطع تر از گذشته بر همین موضع پافشاری خواهد کرد و با این مقاومت جانانه که آغاز بکار تاسیسات آب سنگین اراک , بخشی از آن محسوب می شود , راه مبارزه با « طاغوت اعظم » را به ملت های دیگر نیز آموزش خواهد داد , مبارزه ای که بدون تردید به مبارزه جهانی با طاغوت اعظم تبدیل خواهد شد.