تاریخ انتشار : ۱۲ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۲:۴۰  ، 
شناسه خبر : ۱۰۳۴۳۶

سروش ارشاد
1- مدتی است از حادثه غم‌انگیز سقوط هواپیمای سی 130 می‌گذرد و فضای احساسی کمی خوابیده و می‌توان با عقلانیت بیشتری در این باره سخن گفت: حادثه‌ای که به از دست دادن جمعی از فعالان عرصه خبر و اطلاع‌رسانی انجامید و دل اهالی فرهنگ و مردم شریف ایران را غم‌زده کرد.
اما نکته‌ای که در حال حاضر نباید به فراموشی سپرده شود و چون دیگر حوادث اتفاق افتاده با آن برخورد نشود، لزوم پیگیری و مشخص شدن عوامل این حادثه است.
عموما یک عادت بد در میان ما وجود دارد که وقتی مدتی از یک حادثه می‌گذرد، گذر زمان، فراموشی را نیز به همراه می‌آورد و به دنبال علل موضوع نمی‌گردیم تا در آینده دوباره شاهد اینگونه مسائل نباشیم.
علاوه بر اینکه روشن شدن علل ماجرا به پیشگیری برای آینده کمک می‌کند، احترام به افکار عمومی نیز محسوب می‌شود. جامعه منتظر است تا با کسانی که با کم‌کاری و بی‌برنامه‌ای در این حادثه نقش داشته‌اند، برخورد جدی صورت پذیرد.
2- حادثه در تمام دنیا اتفاق می‌افتد و حتما این اتفاق اولین و آخرین حادثه غم‌انگیز در ایران نخواهد بود اما نکته‌ای که جای تامل دارد آن است که با گذشت چند روز از این حادثه هنوز هیچ کس، مسئولیت این موضوع را بر عهده نگرفته است.
رسم است در دنیا، برای التیام افکار عمومی، مسئولین برای معذرت‌خواهی در برابر ملت قرار می‌گیرند و استعفا حداقل واکنشی است که صورت می‌دهند.
ولی گویا این رفتار در میان مسئولین ما، چندان جایی ندارد که البته در حوادث گذشته نیز چنین بوده است. به طور نمونه در حادثه پاکدشت یا بسیاری حوادث دیگر نیز کسی حاضر نشد برای همراهی با مردم، قبول مسئولیت کند.
3- حوادث غم‌انگیز بزرگ در ایران همواره با مسائلی همراه بوده است. سقوط 130-c نیز از این قاعده مستثنی نیست. با توجه به اخباری که از روز حادثه و تماس‌هایی که خبرنگاران از درون هواپیما داشته‌اند و تاخیر در پرواز و خلاصه مسائل دیگری که مخابره شده، «بی‌دقتی» عده‌ای در این حادثه مشاهده می‌شود.
4- اقدام فراکسیون اقلیت مجلس در استیضاح وزیر دفاع برای روشن شدن ماجرا را باید اقدامی شجاعانه و خردمندانه دانست. اگرچه اقلیت مجلس هفتم تا به امروز اگر نگوییم منفعل ولی فعالیت چشم‌گیری نیز به ظاهر نداشته ولی پیگیری جدی برای روشن شدن این ماجرا، در کارنامه عملکرد آن باقی خواهد ماند. شاید فشارهای نظارتی و قانونی علتی مهم باشد تا عوامل حادثه مشخص شوند.
البته به لحاظ سیستم مدیریتی چه بهتر بود تا بدون فشار مجلس، عوامل این حادثه روشن می‌شدند ولی با این همه، جامعه اطلاع‌رسانی از هر اقدامی که به شفاف شدن و شناسایی عوامل این حادثه بینجامد، استقبال می‌کند و امید است که با پیشگیری و دقت بیشتر دیگر شاهد اینگونه حوادث نباشیم. چرا که «جان» مردم مهم است.
5- ای کاش دقت بیشتری صورت می‌گرفت تا امروز نیازی به پیگیری عوامل این حادثه نبود و ای کاش مسئولین ما، جرات پذیرش مسئولیت را در خود احساس می‌کردند.