تاریخ انتشار : ۰۵ آذر ۱۳۸۸ - ۰۹:۱۱  ، 
شناسه خبر : ۱۰۴۶۶۸

مذاکرات و رایزنى هاى اعضاى دایمى شوراى امنیت سازمان ملل درباره پرونده هسته اى ایران وارد فصل حساس و مهمى شده و البته در این میان دولتمردان آمریکایى با اعمال فشارهاى پیاپى و بسیج کردن تمامى توان دیپلماتیک مى کوشند اعضاى شوراى امنیت را به سمت اتخاذ تصمیماتى سوق دهند که بر هم زننده ثبات سیاسى و امنیت اقتصادى منطقه خلیج فارس و همچنین مناسبات اقتصادى و داد و ستدهاى جهانى خواهد بود.تردید نمى توان داشت کوشش واشنگتن براى انتقال پرونده هسته اى ایران از آژانس بین المللى انرژى هسته اى به شوراى امنیت ، بازتابى جز تعمیق بحران و ایجاد بیم و هراس در سطح جهان و منطقه نداشته است.
پیداست از همین الان، کشورهاى مصرف کننده نفت مجبور به متحمل شدن هزینه هاى گزاف تر براى تامین سوخت مصرفى خود شدند و چنانچه موضع نامتعارف و غیر قابل فهم آمریکا همچنان ادامه داشته باشد این کشورها دستخوش بحران اقتصادى ناشى از افزایش تصاعدى قیمت جهانى نفت، خواهند شد.البته این در شرایطى است که آمریکایى ها دست به اقدامات احمقانه و غیر قابل پیش بینى نزنند و مجدداً منطقه را در آتش جاه طلبى ها و توسعه طلبى هاى خود نسوزانند. واقعیت این است که واشنگتن تلاش مى کند تا هیمنه و سلطه سیاسى و نظامى اش را بعنوان تنها ابرقدرت جهان به رخ دیگران بکشاند و این همان مطلبى است که معاون وزیر خارجه آمریکا سعى کرده بود به روسها بفهماند و به آنها حالى کند دوران زدو بندها و عقد معاملات سیاسى بر سر بحران هاى جهانى بسر آمده و اکنون همه کشورها باید به راه حلى که واشنگتن پیشنهاد مى دهد، گردن نهند و گرنه آمریکا بطور جداگانه و خارج از چارچوب سازمان ملل و مطابق منافع ملى اش ، اقدام خواهد کرد.یعنى همان تهدیدى که واشنگتن در خصوص بحران هسته اى ایران ابراز کرده و رسماً پیشنهاد تشکیل ائتلاف جداگانه و خارج از سازمان ملل براى برخورد با ایران را پیشنهاد کرده است .بدیهى است کشورى مانند فرانسه که با جنگ غیرقانونى آمریکا علیه عراق مخالفت کرده است ، هرچند که در حال حاضر با آمریکا در مورد پرونده هسته اى ایران همکارى مى کند، ولى در تحلیل نهایى، بنظر پاره اى از صاحبنظران ، حاضر نخواهد شد خارج از مقررات سازمان ملل، با آمریکا همراهى کند.بهر حال ، با توجه به نزدیک شدن موعد انتخابات کنگره که خود بسترساز آماده شدن براى انتخابات ریاست جمهورى آمریکاست ، باید دید چقدر نهادهاى رسمى آمریکا حاضرند با طرح هاى جنگ طلبانه جورج بوش همراهى کنند. این موضوعى است که از سوى صاحبنظران با شک و تردید به آن نگریسته مى شود.