تاریخ انتشار : ۱۲ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۱:۱۷  ، 
شناسه خبر : ۱۰۶۹۱۹
الفرات:
اشاره: دخالت غیرقانونی جدید دولت آمریکا در امور عراق و نقض حاکمیت علنی این کشور با فاصله‌ی زیادی از روز خروج نیروهای نظامی آمریکا از شهرهای عراق در ژوئیه گذشته صورت نگرفت؛ روزی که عراقی‌ها آن را "روز ملی و روز حاکمیت" خود خواندند، شاید به این امید که دیگر شاهد دخالت غیرقانونی آمریکا نخواهند بود و دیگر خودشان تحولات کشورشان را رقم خواهند زد.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، عمار البیاتی، تحلیلگر عراقی در تحلیلی تحت عنوان "سند توافق میان آمریکا و نمایندگان تروریسم؛ هشداری شوم" که در سایت شبکه الفرات منتشر شده است، می‌نویسد: این مساله در واقع کسانی را که وقایع عراق را دنبال می‌کنند، بر آن می‌دارد که در حساب‌گری‌های خود در سیاست آمریکا بازنگری کنند چرا که آمریکا با گروه‌های تروریستی با معیارهای دوگانه عمل می‌کند.
این شبکه می‌افزاید: در حالی که هویت این گروه‌های تروریستی برای همه، چه در داخل عراق و چه در خارج از آن مبرهن است، در برخی مواقع آمریکا در قبال آن‌ها موضع خصمانه اتخاذ می‌کند و برخی مواقع می‌بینیم که با آن‌ها مذاکره می‌کند. چطور می‌توان به واقعیت مواضع آمریکا پی برد؟ آیا آمریکا از ایجاد راه‌های بازدارندگی تروریسم ناتوان شده است و به فکر مذاکره با آن‌ها در راستای حفظ امنیت خود در برابر تروریست‌ها افتاده است؟ البته برای آمریکا مهم نیست که دولت عراق از این مساله راضی است یا نه و آیا عراقی‌ها آن را می‌پذیرند یا خیر. البته شاید مطرح کردن این سوال احمقانه باشد که چرا که آمریکا به نظر عراقی‌ها هرگز توجه نمی‌کند. حال نکته جالب این جا است که آمریکایی‌ها که به نظر مردم توجه نمی‌کنند، چطور شعار بسط و گسترش امنیت را در خاورمیانه بویژه عراق سر داده‌اند.
این تحلیلگر می‌نویسد: تا دیروز صحبت‌هایی از عملیات نابودی تروریسم در عراق و عدم فعالیت‌های مسلحانه در عراق را از آمریکایی‌ها می‌شنیدیم و امروز همین آمریکایی‌ها با تروریست‌ها مذاکره می‌کنند. حال باید دید نقش دولت در این زمینه چیست؟ آمریکا به نوعی از پشت به آن خنجر می‌زند و با عناوین ساختگی و دروغین نظیر معرفی این گروه‌ها به عنوان شورای سیاسی مقاومت هم‌چنان با تروریست‌ها و اعضای صدام که به دنبال تحقق اهداف شوم خود هستند، مذاکره می‌کند.
در ادامه‌ی این مطلب می خوانیم: با توجه به نگرانی‌هایی که از طرح دولت آمریکا در ایجاد راهکارها برای آغاز بازگشت بعثی‌ها و تکفیری‌ها به عراق داریم، معتقدیم که دولت عراق و رهبران سیاسی نباید حتی یک لحظه از چنین اقداماتی غافل شوند، در حالی که همواره شاهد دخالت علنی کشورهای عربی و دیگر کشورهای همجوار در اعمال فشار بر آمریکا جهت مشارکت دادن بعثی‌ها و تکفیری‌ها در قلب دولت عراق هستیم. دولت امروز نیازی به حضور اعضای نظام صدام و تکفیری‌ها ندارد. آیا نابودی عراق در دوره‌ی گذشته توسط آن‌ها کافی نیست؟ آیا همین بعثی‌ها و تکفیری‌ها نبودند که عراق را به این وضع در آوردند و حالا می‌خواهند نقش منجی را ایفا کنند؟
این تحلیلگر می‌ا‌فزاید: علی الجبوری که خود را سخنگوی شورای سیاسی مقاومت عراق معرفی کرده مسوول کشته شدن تعدادی از خبرنگاران عراقی است. وی گفته بود که پروتکل‌هایی را با آمریکایی‌ها برای ورود به روند سیاسی بدون توجه به نظر عراقی‌ها امضا کرده است. وی گفته که آنها آمریکایی را مجبور به خروج از شهرهای عراق کردند. با این اوصاف خروج تمامی نیروهای آمریکایی از عراق در سال 2011 نیز بدست این گروه‌های به اصطلاح مقاومت خواهد بود!! چطور این امر امکان دارد که این گروه‌ها که روزی صدام را حمایت می‌کردند و صدام را در برابر مردم علم کرده بودند و اکنون نیز با آمریکایی‌ها مذاکره کرده‌اند، راه‌حلی در چنته داشته باشند.
این تحلیلگر در ادامه می‌نویسد: این نشست‌ها اولین نشست میان مسوولان آمریکایی و نمایندگان گروه‌های مقاومت عراق نیست، بلکه مسوولان آمریکایی و حتی مقام‌های عراقی از جمله جلال طالبانی، رییس جمهور عراق و ایاد علاوی، نخست وزیر اسبق عراق با این گروه‌ها چندین بار نشست داشته‌اند و تنها دولت ابراهیم جعفری، نخست وزیر سابق و نوری مالکی، نخست وزیر کنونی عراق نشست‌های محدودی با این گروه داشته‌اند.
این تحلیل‌گر در پایان مطلبش نوشته است: گروه‌های تروریستی تنها پیام آوران اختلافات مذهبی و نژادی بوده‌اند که عراق را در مسیر موج خشونت‌ها، کشتار، آوارگی و تقسیم قرار داده‌اند، لذا مرحله‌ی کنونی می‌طلبد که تمام گروه‌ها علیه اشغالگران بر اساس عرق ملی‌شان و با استناد به برنامه‌ی ملی بدور از اختلافات مذهبی و طایفه‌یی تلاش کنند و عراق را به عنوان کشورشان در مقابل چشمانشان قرار دهند؛ چرا که با خروج نیروهای آمریکایی از عراق در سال 2011 آن‌ها باید کشور را به دست بگیرند، طرح ملی داشته باشند و دست تمام کسانی که منابع این کشور را به یغما برده‌اند، از کشور‌شان کوتاه کنند.