بسماللهالرحمنالرحیم
با افکار عمومی باید صادقانه برخورد کرد. این تنها راه بدست آوردن همراهی و پشتیبانی مردم برای دولتمردان و تقویت پایه های نظام است.
دستگاه قضائی کشور ما هنگامی که با پرونده های کلان مواجه می شود یا از عهده مدیریت کردن آنها برنمیآید و یا اگر قدرت مدیریت آنها را دارد اطلاعات لازم را برای در جریان قرار گرفتن افکار عمومی از آنچه میگذرد به مردم نمیدهد. برای مثال پرونده قتل های زنجیره ای در بخش جنائی و پرونده شهرام جزایری در بخش اقتصادی نمونه هائی هستند که این واقعیت را مبرهن میسازند.
از پرونده قتل های زنجیره ای فعلا در میگذریم و به پرونده شهرام جزایری به دلیل اینکه این روزها در افکار عمومی مطرح است میپردازیم.
1 ـ نفس اینکه یک پرونده اقتصادی ـ هر قدر هم که کلان باشد ـ بیش از 5 سال وقت دستگاه قضائی را میگیرد و افکار عمومی را به خود مشغول می کند نشانه ضعف شدید قوه قضائیه کشور است . به درستی معلوم نیست چرا پرونده شهرام جزایری دوباره بررسی شد. اصولا دادرسی نوبت اول که منجر به صدور حکم نیز گردید چه عیبی داشت که بار دیگر این پرونده به جریان افتاد اگر دادرسی اول ایراد داشت چرا از ابتدا برای چنین پرونده مهمی تمهیدات لازم جهت دقیق و بی عیب برگزار شدن دادگاه اندیشیده نشد تا نیازی به اعاده دادرسی نباشد و اگر دادرسی اول بی عیب بود چه چیز سبب شد برای اعاده دادرسی تصمیم گرفته شود؟
2 ـ مشکل دیگری که افکار عمومی با آن مواجه است بی تفاوت بودن دستگاه قضائی در برابر کسانی است که مبالغ هنگفتی از شهرام جزایری دریافت کردند و اسامی آنها نیز توسط رسانه ها انتشار یافت ولی برخورد قضائی با آنها صورت نگرفت . ممکن است دستور استرداد پولها به آنها داده شده باشد و حتی پولها مسترد هم شده باشند ولی آیا دستگاه قضائی میتواند به همین اندازه اکتفا کند و با این افراد بخاطر اینکه پذیرفتن پولها موجب تشویق عامل این فساد اقتصادی به ادامه فساد و حتی بازتر شدن دستهای او میشد برخورد قضائی نکند! اینکه یکنفر در مدت کوتاهی از صفر به ثروت کلان برسد نشان دهنده غیرعادی بودن وضعیت جامعه است.
معالجه این وضعیت غیرعادی فقط با برخورد ریشهای میسر است.
3 ـ از جمله وظایفی که در قانون اساسی برای قوه قضائیه برشمرده شد مقابله با وقوع جرم است . بند پنجم از اولین اصل مربوط به این قوه که وظایف آنرا مشخص می کند « اقدام مناسب برای پیشگیری از وقوع جرم و اصلاح مجرمین » را از وظایف قوه قضائیه میداند. فساد اقتصادی از سنگین ترین و ضربه زننده ترین جرم هائی است که جامعه ما با آن مواجه است . از چگونگی برخورد قوه قضائیه با پرونده شهرام جزایری میتوان به این واقعیت تلخ رسید که متاسفانه در زمینه پیشگیری از وقوع جرم کارنامه قابل قبولی در اختیار قوه قضائیه نیست.
4 ـ اکنون بعد از محاکمه مجدد شهرام جزایری افکار عمومی در انتظار اعلام حکم مربوط به این پرونده است . همه می پرسند قرار است حکم سنگین تری صادر شود یا این محاکمه برای این بود که حکم قبلی لغو یا سبک شود؟
درست در همین نقطه است که قوه قضائیه باید ثابت کند مجری عدالت است و مصالح کشور و ملت را بر هر مصلحت دیگری ترجیح میدهد. چرا فاش نگوئیم که مردم نگران پرونده شهرام جزایری هستند مردم متاسفانه به این ماجرا خوشبین نیستند. اینکه مردم حق دارند خوشبین باشند یا نباشند مقوله دیگری است ولی این واقعیت تلخ را نمیتوان نادیده گرفت که مردم درباره این پرونده سئوالهای زیادی دارند که به هیچیک از آنها تاکنون و علیرغم گذشت سالها از آغاز ماجرای شهرام جزایری پاسخ روشنی داده نشده است . چه بسا مسئولان قوه قضائیه و یا مسئولان این پرونده پاسخهای روشنی برای سئوالهای مردم داشته باشند ولی آنچه تاکنون در جامعه مطرح شده و اطلاعات و توضیحاتی که مسئولین قضائی در اختیار مردم قرار داده اند روشنگر و قانع کننده نبوده است.
با توجه به این واقعیت ها پیشنهاد می شود اولا مسئولان پرونده شهرام جزایری با قاطعیت و بدون ملاحظه این و آن مبادرت به صدور حکم مقتضی نمایند تا مردم نسبت به جدی بودن قوه قضائیه در مبارزه با مفاسد اقتصادی اعتقاد پیدا کنند و به بدبینی ها و گمانه زنی ها و شایعات موجود پایان داده شود. ثانیا مسئولان قوه قضائیه با آمادگی کامل اقدام به برگزاری مصاحبه ای جامع و تفصیلی با خبرنگاران مطبوعات نمایند و به همه سئوالات آنها در زمینه این پرونده پاسخ روشن و صریح بدهند بطوریکه با این اقدام کلیه ابهامات برطرف شود و افکار عمومی لااقل در مورد این پرونده احساس شفافیت نماید. ثالثا ضمن تسریح در اعلام حکم پرونده شهرام جزایری در زمینه اجرای حکم نیز قاطعیت و سرعت نشان داده شود و از ملاحظات پرهیز گردد و رابعا اگر مسئولان قوه قضائیه به هر دلیل نمیتوانند قاطع و بی ملاحظه عمل کنند جای خود را به افراد قاطع بدهند تا به این آیه شریفه عمل کرده باشند که « ان الله یامرکم ان تودوا الامانات الی اهلها ».