شکست آمریکا در افغانستان و عراق، سبب کاهش اعتبار آمریکا درجهان شده و از سوی دیگر درسال های اخیر موقعیت ایران درمیان سایر کشورها به طور چشمگیری بهبود یافته و همین امر سبب شده تا ایران نسبت به آمریکا از جایگاه بهتری درمنطقه برخوردار باشد.
مجله تایم درشماره جدید خود با بیان این مطلب به تحلیل گزارش گروه تحقیق عراق به ویژه طرح گفتگو با ایران و خروج نیروهای نظامی آمریکا ازعراق پرداخته و نظر برخی از کارشناسان سیاسی را نیز در این مورد جویا شده است. پیشنهادهای ارائه شده به بوش درگزارش گروه تحقیق عراق، برای برقراری ثبات درعراق با طرح ایران برای برقراری آرامش دراین کشور مشابه بوده و به نظر می رسد ایرانی ها بیش از بوش از گزارش گروه تحقیق راضی هستند.
این مجله در ادامه نوشت: مقام های ایرانی اخیرا بارها اعلام کرده اند که حاضر به همکاری برای حل بحران عراق هستند و اظهارات جدید منوچهر متکی، وزیر امور خارجه ایران درگفتگو با شبکه الجزیره مبنی بر اینکه «ایران از هر اقدامی برای بازگرداندن امنیت، ثبات و تمامیت ارضی به عراق حمایت می کند» نیز بیانگر تمایل ایران برای گفت وگو با آمریکا برای حل بحران عراق است.
این گزارش در ادامه می افزاید: درحالی که اغلب آگاهان سیاسی برلزوم مذاکره با ایران برای حل بحران عراق تاکید دارند، اما به نظر می رسد بوش از اهمیت این نکته غافل است و بوش بارها اعلام کرده که پیش شرط مذاکره با ایران تعلیق غنی سازی اورانیوم از سوی این کشور است.
مجله تایم درباره علت طفره رفتن رئیس جمهوری آمریکا از گفتگو با ایران با وجود اصرار کارشناسان آمریکایی بر انجام آن به نقل از کارشناسان تاکید می کند: دلیل بوش برای به تعویق انداختن مذاکره با ایران ترس از افزایش نفوذ ایران در منطقه است.
این مجله درادامه خاطر نشان می کند: درحال حاضر طراحان سیاست خارجی ایران بر این باورند که تمایل ایران برای مذاکره با آمریکا برای حل بحران عراق نشانگر علاقه ایران برای برقراری روابط با آمریکا تحت شرایط خاص است و از مهمترین این شرایط به رسمیت شناختن انقلاب اسلامی ایران از سوی آمریکا و پایان دادن به دشمنی های خود برضد ایران است و درصورت انجام این کارها از سوی آمریکا، باید منتظر پاسخ ایران برای آغاز مذاکره مستقیم با آمریکا باشیم.
درپایان این گزارش آمده است: هرچند ایران درصدد برقراری آرامش درعراق است، اما به هیچ وجه خواهان آن نیست که آمریکا پس از برقراری آرامش درعراق خود را پیروز این میدان بداند و پس از آنکه خیالش از جانب عراق آسوده شد به ایران حمله کند.