1- آزادیخواهی و تثبیت و تأمین آزادی و آزاداندیشی: انقلابیون اسلامی و اصولگرایان راستین انقلاب، همواره یک آزادیخواه واقعی می باشند. ادیان الهی همواره انسان را موجودی آزاد از تمامی قیودات و حصارهای غیر دینی و اصول در تعارض با منطق و وجدان بشری خوانده و خواسته است. اسلام به عنوان کاملترین برنامه زندگی، خود، بشر را موجودی کاملاآزاد دانسته و هرگونه قید و بند در غیر قالب عقل و شرع را بر این موجود حرام می داند. این دین مبین در عین اعطاء این آزادی به انسان، وی را به جهت حفظ مصالح و منافع و دفع مفاسد فردی و اجتماعی مکلف به حفظ و رعایت برخی قیودات، حصارها و چارچوب های عقلی و شرعی می نماید. حاکمیت و تداوم این شکل از آزادی یعنی آزادی هدفمند و مقید به قیود عقلی و شرعی، سبب جلوگیری از بروز طغیان های درونی و نفسانی و در نتیجه مانع شکل گیری شورش های عنان گسیخته فردی و اجتماعی گشته و از طرف دیگر سبب رشد و شکوفایی جامعه در ابعاد مختلف علمی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی و استحکام روز افزون پایه های نظام سیاسی مبتنی بر دین می گردد.
بر طبق بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی: “آزادی یکی از نعمت های الهی است که نباید بد معنا شود، آزادی شعبه هایی دارد که یکی از آن، آزاداندیشی است. اگر آزاداندیشی نباشد، رشد اجتماعی، علمی، فکری و فلسفی امکان ندارد؛ باید به همه انسان ها فرصت داد که آزادانه فکر کنند”(1). آنچه که فرهنگ سکولار غرب آزادی می خواند، همانا آزادی عنان گسیخته و لاقید نسبت به هر حد و حدود شرعی و بسیاری از قیود عقلی بوده و تنها برخی مصالح اجتماعی را شایسته محدود کردن جزئی برخی آزادی های انسان می داند.
2- حفظ اتحاد ملی و انسجام اسلامی: بر طبق مبانی انقلاب اسلامی و اصولگرایی راستین، انقلابیون که همان دینداران و دلباختگان شرع و شریعت اند، همواره می بایست اتحاد حاکم میان مردم و جامعه اسلامی را حفظ نموده و آن را مستحکم تر نمایند و از طرف دیگر با تمامی عوامل و اسباب بروز تفرقه و نفرت در میان آحاد جامعه به مبارزه بپردازند. این مقوله به طور مستمر مورد تاکید پیامبر گرامی اسلام (ص)، ائمه اطهار (ع)، رهبران و مرشدان دینی بوده است. بروز تفرقه و جدایی در صفوف آحاد جامعه و بروز اختلافات و نزاع های قومی یا مذهبی سبب به وجود آمدن ضعف شدید ارگانیک در قسمت های مختلف نظام اسلامی و در نتیجه تحریک حس طمع ورزی و غارت گری دشمنان این نظام، می گردد. به همین مناسبت، سال86 نیز از سوی مقام عظمای ولایت، سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی نامگذاری شد.
3- جهاد علمی و تقویت خودباوری و اعتماد به نفس ملی: ترقی و پیشرفت جامعه اسلامی و رشد و بالندگی آن در تمامی عرصه ها در قدم اول نیازمند جهاد علمی و تلاش های گسترده پژوهشی در علوم مختلف می باشد. رشد و پیشرفت منهای تلاش علمی و پژوهشی، بیش از رویایی در بیداری نمی باشد. یکی از شروط اصلی تحقق جهاد علمی و پژوهشی، خودباوری و اعتماد به نفس ملی است. به شرط وجود اعتماد به نفس است که از سوی فرد و جامعه اولین قدم ها در راستای تحقیق و پژوهش جهت رفع وابستگی به اغیار برداشته می شود. اصول اصیل و ناب انقلاب اسلامی حکم می کند که انقلابیون همواره در راستای تقویت خود باوری تلاش نموده و زمینه را جهت بروز و ظهور استعدادهای درونی و ذاتی ملت مسلمان فراهم آورند.
رهبر معظم انقلاب در این خصوص می فرمایند: “اعتماد به نفس در همه جا لازم است. در کشور ایران اعتماد به نفس در علوم تجربی که مصداقی از آن در فناوری هسته ای دیده شد؛ همچنین دستیابی به تولید سلولهای بنیادین از این دست است. تقویت خودباوری، هم موجب پیشرفت دانش بومی می شود و هم به ارتقای دانش بشری کمک می کند ... جهاد علمی باید با نهضت تولید علم در کشور راه بیفتد. من از اینکه می بینم دانشجویان از تولید علم و اتصال علم و صنعت سخن می گویند... بسیار خوشحال هستم”(2).