به گزارش فارس، "فرانسیسکو خاویر سولانا دی ماداریاگا " متولد چهاردهم ژوئن سال 1942 میلادی در شهر مادرید اسپانیا است.
سولانا پیش از ورود به عرصه سیاسی یک فیزیکدان و استاد دانشگاه بود. وی همچنین 13 سال در دوران نخستوزیری "فیلیپه گونزالس " در مناصب سیاسی حضور داشت.
خاویر در خانوادهای مشهور اسپانیایی بزرگ شد. پدربزرگش "سالوادور دی ماداریاگا " رئیس کمیته خلع سلاح جامعه ملل، دیپلمات، نویسنده و حامی یکپارچگی اتحادیه اروپا بود. پدرش پروفسور "فرانسیسکو سولانا " استاد بود. لوئیز برادر بزرگ خاویر به خاطر فعالیتهای سیاسیاش در مخالفت با حاکمیت فرانکو دیکتاتور اسپانیا مدتی را در زندان سپری کرد.
سولانا در دوران دبیرستان در یک مدرسه مخصوص کاتولیکها به نام "ال پیلار " درس خواند و بعد به دانشگاه "کامپلوتنس " رفت. او در سال 1963 به خاطر به راه انداختن یک نشست مخالف سران دانشگاه جریمه شد. سولانا در 1964 مخفیانه به حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا پیوست که در دوران فرانکو از زمان پایان جنگ داخلی اسپانیا در سال 1939 غیرقانونی به حساب میآمد. در همان سال او از دانشگاه فارغ التحصیل شد و سپس تحصیلاتش را یک سال بیشتر در شورای عالی اسپانیا برای تحقیقات علمی ادامه داد.
سولانا در سال 1965توانست به کمک بورسی تحصیلی که بین آمریکا و دیگر کشورها برای تبادل دانشجو وجود داشت به آمریکا برود و 6 سال در دانشگاههای این کشور تحصیل کرد. سولانا در دانشگاه کالیفرنیا، ساندیگو و شیکاگو حضور داشت. او در دانشگاه ویرجینیا به دانشجویان معترض به جنگ ویتنام پیوست و ریاست انجمن دانشجویان خارجی را برعهده داشت. سولانا در سال 1971 دکترای فیزیکش را از دانشگاه ویرجینیا دریافت کرد. او پس از بازگشت به اسپانیا در سال 1971 در دانشگاه مستقل مادرید استاد "فیزیک حالت جامد " شد و 30 مقاله در نشریات تخصصی چاپ کرد.
سولانا در بازگشت به اسپانیا به گروه دمکراتیک مادرید پیوست. وی در سال 1976 در اولین نشست ملی حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا پس از پایان جنگ داخلی به عنوان رئیس کمیسیون اجرایی و سرپرست بخش اطلاعات و اخبار برگزیده شد. وی پنج سال در این پست باقی ماند. او دوست نزدیک "فیلیپه گونزالس " رهبر حزب بود. در پانزدهم ژوئن 1977 توانست به پارلمان راه یابد. در 23 فوریه سال 1981 که نیروهای وابسته به "آنتونیو تیجرو " در تلاش برای کودتا پارلمان را 18 ساعت اشغال کردند او در مجلس حضور داشت. در اکتبر 1982 حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا (PSOE) در یک پیروزی تاریخی 202 کرسی از 350 کرسی مجلس را از آن خود کرد. سولانا در اولین دولت گونزالس به عنوان وزیر فرهنگ مشغول به کار شد و در پنجم جولای 1985 برای مدت 3 سال سخنگویی دولت را هم برعهده گرفت. او در سال 1988 وزیر آموزش و پرورش شد.
خاویر سولانا در 22 جولای سال 1992 وزیر خارجه اسپانیا شد و در نوامبر 95 که اسپانیا ریاست دورهای شورای اتحادیه اروپا را برعهده داشت، سولانا کنفرانس بارسلونا را برگزار کرد که به توافقنامهای مهم میان 27 کشور منجر شد. در طول 13 سال وزارت، سولانا به عنوان یک سیاستمدار دقیق شناخته میشد و چون در آخرین سالهای دولت گونزالس در وزارتخارجه خدمت کرد از اتهامات فساد یا دخالت علیه تجزیهطلبان باسک مبرا ماند.
به دلیل رسوایی فساد "ویلی کلائس "، سولانا در پنجم دسامبر 1995 با استعفای کلائس به دبیرکلی ناتو برگزیده شد. انتخاب سولانا به این سمت باعث بروز انتقاداتی شد چرا که او در گذشته از مخالفان ناتو به حساب میآید. سولانا پیشتر یک نشریهای با نام " 500 دلیل برای نه گفتن به ناتو " نوشته بود و در لیست توطئهگران که آمریکا آن را تهیه کرده بود قرار داشت. اسپانیا سیام ژوئن 1982 به عضویت ناتو در آمد. از زمانی که حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا دولت را در دست گرفت، او دیدگاههای خود را تغییر داد. بعدها که در مورد مخالفت اولیهاش با ناتو از او انتقاد میشد گفت که از اینکه نماینده ناتو است خوشحال است و از دوران جنگ سرد فاصله گرفته است. در دوران سولانا ناتو ساختار سیاسی و نظامیاش را بازسازی کرد و استراتژیهای اولیهاش را تغییر داد. او در آن دوران به دبیر کلی شهرت پیدا کرد که توانست میان اعضای ناتو و دیگر کشورها مذاکراتی بسیار موفق انجام دهد. در دسامبر 1995 فرانسه دوباره به ساختار نظامی ناتو بازگشت و اسپانیا هم در نوامبر 1996 به آن پیوست. در 27 می سال 1997 بعد از پنج ماه مذاکره با "پریماکوف " وزیر امور خارجه روسیه، توافقنامهای بین ناتو و روسیه حاصل شد.
دهم ژوئن 1999 نیروهای صرب از کوزوو عقبنشینی کردند و ناتو بمباران را متوقف کرد. ششم اکتبر همان سال سولانا دو ماه زودتر از آنچه برنامهریزی شده بود ناتو را ترک کرد. او، اوایل همان سال در اتحادیه اروپا سمتی را برعهده گرفته بود و هجدهم اکتبر به عنوان نماینده عالی سیاست خارجی و امنیتی مشترک اتحادیه برگزیده شد. در سال 2004 دوره 5 ساله این سمت تمدید شد. سولانا در طول این سال ها باعث امضای پیمانهای مهمی میان اتحادیه اروپا با کشورهای خاورمیانهای و آمریکای لاتینی شده است. او پس از فروپاشی یوگسلاوی سابق نقش مهمی را در سرنوشت کشورهای تازه استقلال یافته بازی کرد.
سولانا همچنین قرار بود در صورت اجرایی شدن قانون اساسی اتحادیه اروپا در سال 2009 به مقام وزیرامور خارجه این اتحادیه انتخاب شود. اما با عدم تائید این قانون اساسی در چند کشور اروپایی این مهم نیز به وقوع نپیوست.