تاریخ انتشار : ۰۵ شهريور ۱۳۹۱ - ۱۱:۱۷  ، 
شناسه خبر : ۱۲۰۵۵۵
اشاره: کشور یمن پس از اتحاد دو بخش شمال و جنوب از سال 1990 تاکنون شاهد بحران های پی درپی و بسیاری در داخل بوده است. این بحران ها، حتی در حال حاضر در این کشور ملموس است که از جمله آن‌ها میتوان به جنبش جدایی طلب در جنوب این کشور اشاره کرد که هنوز هم طرفداران آن خواهان جدایی جنوب یمن از دولت مرکزی هستند. علاوه بر این، کشور یمن با مسائلی از قبیل بیکاری، فقر و بدهیهای کلان خارجی مواجه است و دولت مرکزی یمن به بهانه مبارزه با القاعده، از سال 2002 تاکنون کمک های هنگفت نظامیو اقتصادی از عربستان و آمریکا دریافت کرده است. گرچه طرفداران القاعده در یمن فعال هستند، اما حضور آن‌ها در وقایع و حوادث کشور تأثیرگذار نیست و به بهانهای برای سرکوب مخالفان سیاسی دولت تبدیل شده است. به هر حال پس از اینکه دولت یمن ماه گذشته، توافقنامه «دوحه» را که با شیعیان الحوثی درباره وضعیت استان «صعده» به امضا رسانده بود، ملغی اعلام کرد، بحران این کشور وارد مرحله تازه ای شد.

گروه الحوثی
الحوثیها یک گروه شیعه در شمال یمن در استان صعده هستند که به بدرالدین حوثی منسوب میشوند و به حوثیها معروف هستند و گروه «شباب مؤمن» نیز نامیده میشوند. این گروه پس از این‌که اولین برخوردها با نیروهای دولتی یمن در سال 2004 پیش آمد معروف شدند؛ ولی در دهه 80 قرن گذشته رشد و نمو یافتند.
به هر جهت در سال 1986 تشکیلات اتحاد شباب (جوانان) برای آموزش جوانان طایفه زیدیه به دست «صلاح احمد فلیته» شکل گرفت و از جمله کسانی که به آموزش مبادرت کردند، «مجدالدین المؤیدی» و «بدرالدین الحوثی» بودند.
بر اثر اتحاد شمال و جنوب یمن در ماه مه سال 1990 و تعدد احزاب، اتحاد الشباب از یک تشکیلات آموزشی به یک گروه سیاسی از طریق تأسیس «حزب الحق» که نماینده طایفه زیدیه بود، تبدیل شد.
این تشکیلات از سال 2002 فعالیت های خود را با شعارا... اکبر... مرگ بر آمریکا... مرگ بر اسرائیل... لعنت بر یهود... اسلام پیروز است، بهعنوان شعارهای پس از هر نماز رسماً آغاز کرد و آن‌ها را تاکنون حفظ کرده است.
به گفته برخی منابع، جلوگیری دولت یمن از این شعارها در مساجد زیدیه یکی از دلایل مهمی بود که باعث پیدایش درگیری ها بین الحوثی ها و دولت در سال 2004 شد.
در جریان درگیری های نخستین بین نیروهای دولتی یمن و گروه الحوثی در سال 2004 «حسین الحوثی» که نماینده پارلمان در انتخابات سال 1993 و 1997 بود، رهبری این گروه را بر عهده گرفت و طی درگیری ها کشته شد.
دولت یمن این گروه را به داشتن گرایش‌های فکری شیعه اثنی عشری متهم میکند، اما الحوثی ها خود را شیعه زیدی و در برخی از مسائل و مناسبت ها مانند جشن غدیر و عاشورا با شیعیان اثنی عشری همسو میدانند.
گروه الحوثی معتقد است وضعیت فعلی یمن چیزی جز محدود کردن آزادی فعالیت دینی، سیاسی و تلاش برای از بین بردن فرهنگ و معتقدات زیدیها از سوی دولت نیست.
این گروه به صورت رسمی خواستار فعالیت حزبی، تأسیس دانشگاه و در نظر گرفتن مذهب زیدی بهعنوان یک مذهب رسمی در کنار سایر مذاهب از سوی دولت است؛ اما در مقابل، دولت یمن، این گروه را به تلا‌ش برای تأسیس یک کشور اسلامیو بازگشت به حکومت قبلی زیدیه در یمن متهم میکند.
توافق‌نامه دوحه
توافقنامه دوحه در سال گذشته میلادی تحت نظارت امیر قطر برای برقراری صلح با گروه الحوثی (شیعیان صعده) به امضا رسید و براساس آن هر دو طرف متعهد شدند عملیات نظامیرا علیه دیگری متوقف کنند.
به موجب این توافقنامه، دولت یمن، الحوثی ها را مورد عفو قرار میدهد و اسیران دو طرف نیز باید آزاد شوند. در مقابل، گروه الحوثی سلاح هایی را که از نیروهای دولتی به غنیمت گرفته است به ارتش یمن بازگرداند.
براساس این توافقنامه، کنترل استان صعده به عهده دولت مرکزی خواهد بود و گروه الحوثی برای فعالیت خود باید یک حزب سیاسی تأسیس کند.
این توافقنامه که پس از پنج دور جنگ خونین بین دو طرف و با وساطت دولت قطر به امضا رسید فقط در مورد تبادل اسیران جنبه اجرایی به خود گرفت و سایر بندهای آن به اجرا درنیامد.
هر دو طرف درگیر در یمن، یکدیگر را به نقض آشکار مفاد توافق نامه دوحه متهم میکنند وگرچه دولت یمن آشکارا پیش از این توافقنامه را پایان یافته اعلام کرده بود، اما در مقابل محمد عبدالسلام سخنگوی گروه الحوثی اعلام کرد که این گروه همچنان به توافقنامه دوحه پایبند است.
افکار و عقاید الحوثیها
شیعیان زیدی ساکن استان صعده و دیگر مناطق یمن، شیعه پنج امامی هستند و معتقد به امامت زیدبن علی زین العابدین بن حسین(ع) بن علی(ع) هستند.
زیدبن علی گرچه خود را امام نمی داند و به خونخواهی مظلومان عاشورا قیام کرد، اما پیروانش وی را امام پنجم میشناسند و به همین دلیل زیدیه نامیده میشوند. زیدبن علی که فردی بسیار شجاع و اهل دانش بود، در سال 122 ه-.ق در دوران خلافت هشام بن عبدالملک اموی بر ضد حکومت ظلم و جور امویان در کوفه قیام کرد و با جمع کثیری از یارانش به شهادت رسید.
عقاید خاص زیدبن علی(ع) از جمله قیام و خروج علیه ظالمان در هر شرایطی، امکان امامت بدون برخورداری از علم غیب و عصمت، سبب شد علیرغم این‌که خودش مدعی امامت نبود، پیروانش او را امام بدانند و پس از شهادتش در کوفه و عراق، ایران و یمن دست به قیام علیه حکومتهای وقت بزنند و حکومتهای زیدی را تشکیل دهند.
«جارودیه»، «سلیمانیه» و «صالحیه» از جمله سه فرقه اصلی زیدیه است که از آن فرقه های دیگری مانند «هادویه» و «قاسمیه» در یمن و «ناصریه» در ایران شکل می‌گیرد.
از مهمترین و معروف‌ترین حکومت زیدی ها در ایران میتوان به حکومت علویان طبرستان اشاره کرد.         ادامه دارد...