پیشینه فرهنگی یهود، صهیون، اسرائیل

 سیدعیسی موسوی - کارشناس فقه و معارف اسلامی
یهودیهان از نژاد عبرانی هستند. این نژاد با اعراب، آشوریان و چند قوم دیگر خاور میانه، اصلی مشترک دارند. زبان، ادبیات و رسوم و اعتقادات این اقوام چنان به یکدیگر نزدیک است که دانشمندان معتقد شده اند اصل آنها به یک جا می رسد که آن را نژاد سامی می گویند. از سابقه تاریخی قوم عبرانی اطلاعی دقیق در دست نیست و برخی معتقد شده اند که نام “عبرانی” را کنعانیان پس از ورود حضرت ابراهیم(ع) به سرزمین کنعان به او داده، وی را عبرانی خوانده اند. (1) این لقب در خاندان وی باقی مانده است؛ زیرا عبرانی از ماده “عبر” به معنای گذر کردن از نهر می آید؛ به اعتبار اینکه حضرت ابراهیم (ع) از رود فرات عبور کرد و وارد کنعان شد. به عقیده اهل کتاب حضرت ابراهیم (ع) حدود دوهزار سال قبل از میلاد یعنی حدود چهار هزار سال پیش در شهر “اور” به دنیا آمد و به گفته تورات در آغاز ابرام (یعنی «بلند مرتبه» ) نامیده می شد. خدای متعال نام وی را در سن نود و نه سالگی به ابراهیم (یعنی پدر اقوام) تبدیل کرد. تورات می گوید حضرت ابراهیم (ع) در75 سالگی به امر خدا از شهر حران عازم کنعان شد. وی همسر خود ساره و برادر زاده خویش حضرت لوط (ع) و چند نفر از مردم حران را برداشت و همگی به کنعان رفتند و در آنجا روی کوهی در شرق بیت ایل خیمه زدند.
حضرت ابراهیم (ع) پس از چندی در حبرون (الخلیل) ساکن شد و تا آخر عمر در آنجا بود و اکنون مقبره خاندان وی در آن مکان است. اما حضرت لوط (ع) به شهر سدوم و شهرهای مجاور آن رفت. مردم آن شهرها به سبب نافرمانی و بی اعتنایی به پیام وی به امر خداوند نابود شدند. این حادثه در قرآن مجید نیز آمده است. کنیز حضرت ابراهیم به نام هاجر پسری را به دنیا آورد که اسماعیل (یعنی خدا می شنود) نامیده شد. پس از چهارده سال ساره (که خود و همسرش سالخورده بودند) به امر الهی فرزندی به دنیا آوردند و او را اسحاق (یعنی می خندد) نامیدند. خدای متعال برای اسحاق دو فرزند (دوقلو) عنایت کرد. آنکه نخست دیده به جهان گشود عیسو نامیده شد. این کلمه در لغت به معنای پرمو است. به گفته تورات این کودک در هنگام تولد موهای بسیاری بر تن داشت. توام دیگر یعقوب خوانده شد. یعقوب یعنی «تعقیب می کند» زیرا هنگام تولد، کودک قبلی را تعقیب کرد و پس از او به دنیا آمد.
یعقوب(ع) و یهودیان
یعقوب فرزند اسحاق (ع) که او را اسرائیل (بنده خدا) می گویند دوازده فرزند داشت که فرزند چهارمش یهودا بود. یهودا و برادرانش با پدر خود یعقوب در کنعان (فلسطین) سکونت داشتند و پس از واقعه معروف حضرت یوسف که یهودا هم در آن شرکت داشت، در سال1740 قبل از میلاد، کنعان را به عزم مصر ترک گفتند. یهود معاصر که هم اکنون در فلسطین سکونت دارند از حیث آنکه به یهودا فرزند یعقوب می رسند یهودی گفته می شوند. نخستین دولتی که یهود تشکیل دادند وقتی بود که طالوت یا (شاوول) در حوالی سال1055-1095 ق.م. پادشاه آنها شد و پایتخت خود را حبرون (خلیل) قرار داد ولی چون داوود پادشاه گشت پایتخت را در سال1049 ق.م. به یبوس (بیت المقدس) انتقال داد. سلیمان فرزند داوود که پس از پدرش مقام پادشاهی و نبوت را حائز گشت بزرگترین پادشاهان آنها شناخته شده است. پس از مرگ سلیمان پیامبر، دولت آنها به دو قسمت تقسیم شد؛ یکی در شمال که پایتختش سامره (نابلس) و دیگری در جنوب که پایتختش اورشلیم (بیت المقدس) بود. (2) این دو دولت در مدت200 سال با هم جنگیدند تا آنکه سرحون امپراتور آشور بر آنها چیره گشت و فرمان داد تا همه یهودیان را از آن منطقه خارج سازند. (3)
سرزمین فلسطین منطقه ای عربی است که از طرف غرب به دریای مدیترانه و از طرف شمال به جمهوری لبنان و از جانب شرق به نهر اردن و سوریه و از ناحیه جنوب به شبه جزیره سینا که قسمتی از مصر است محدود می باشد و به لحاظ جغرافیایی برای ممالک عربی موقعیت بسیار مهمی دارد و در حقیقت پلی است که ممالک عربی آسیا را به بلاد عربی آفریقا متصل می کند و راه ارتباط و اتصال جزیره العرب به دریای مدیترانه است. نام فلسطین، به مناسبت یکی از قبایل «کریتی» که تقریبا دوازده قرن قبل از میلاد مسیح در سواحل مدیترانه، میان “یافا” و “غزه” رحل اقامت افکنده بودند و بعدا به نام” فلسطینیون” معروف شدند، بر این سرزمین نهاده شده است. (4)
صهیون
صهیون در اصل، نام تپه ای است در قدس که در زمان شکوفایی دولت بنی اسرائیل در عصر داوود (ع) و سلیمان (ع) مرکز نظامی بوده است.این نام همواره یادآور اقتدار قوم یهود بوده و در کتاب انبیای متاخر عهد عتیق بسیار از آن یاد شده است. (5) در اواخر قرن19 گروه بزرگی از یهودیان از روسیه اخراج شدند. عده ای از آنان در غرب اروپا ساکن شدند و نام صهیون را برای آنجا برگزیدند. در همان زمان، روزنامه نگار یهودی اتریشی تبار تئودور هرتصل (6)، صهیونیسم را بنیان نهاد و کتابی را با عنوان «دولت یهود» تالیف نمود. هرتصل پیشنهاد نمود که آژانس یهود تشکیل شود تا برنامه مذاکرات و نقشه های سیاسی حزب را تنظیم نماید و یک شرکت یهودی به وجود آید که احتیاجات اقتصادی و مالی را تامین کند.
حزب صهیونیسم
اولین کنگره حزب صهیونیسم در سال1897 در شهر «بال» سوئیس تشکیل شد و پس از مشاورت و مذاکرات زیاد، قطعنامه ای صادر شد. در این قطعنامه، برنامه نهضت مشخص شد و فلسطین منطقه مهاجرت و محل تشکیل «ملت واحد یهودی» معلوم گشت. اسم فلسطین به «ارض اسرائیل» مبدل گردید. پرچم صهیونی و شعار ملی یهود هم معلوم شد. پس از پایان نشست «هرتصل» اظهار نمود که ما همین امروز دولت یهودی را به وجود آوردیم.
مشکلات فراوانی در راه ایجاد دولت یهود در فلسطین ایجاد شد. آنها به فکر انتخاب جای دیگری افتادند. بعد از مشورت، «عریش» منطقه ای که بین فلسطین و مصر و متعلق به مصر است در نظر گرفته شد. هرتصل در این باره با دولت مصر تماس گرفت اما مصر تقاضای او را رد کرد. دولت انگلیس، «اوگاندا» را که در شمال آفریقاست پیشنهاد نمود. یهودیان برای بررسی و مطالعه، یک کمیته فنی تشکیل دادند. در همین اثنا هرتصل مرد و کنگره یهود با پیشنهاد مرکزیت «اوگاندا» مخالفت نمود و تاکید کرد در فلسطین یا منطقه ای در جوار فلسطین، که بعدا به فلسطین دست یابند، باید دولت یهود را تشکیل دهند. با شروع جنگ جهانی اول که دامنه آن تا حدود فلسطین هم کشیده شد یکی از رهبران حزب صهیونیسم یادداشتی به اعضای کابینه انگلستان و نمایندگان مجلس عوام آن کشور تقدیم و پیشنهاد کرد یک دولت یهودی تحت نظارت انگلیس در فلسطین به وجود آید و سه تا چهار میلیون نفر یهودی که در اروپا متفرقند به آنجا بروند. مذاکرات در این زمینه ادامه یافت و موافقت کشورهای فرانسه و آمریکا نیز جلب شد تا سرانجام «بالفور» وزیر خارجه انگلیس رسما قول تشکیل کشور یهودی را به صهیونیست ها داد.
تشکیل اسرائیل
صهیونیستها با قساوت آمیزترین شیوه ها، فلسطین را اشغال و در سال1948 حکومت سکولار یهودیان به نام « اسرائیل » را بر خاک غصب شده آن، ایجاد کردند. همچنین نیروهای مسلح اسرائیل در جنگ شش روزه ژوئن1967 بخش هایی از کشور های همسایه را گرفتند و ضمیمه کشور صهیونیستی کردند که نیمه شرقی بیت المقدس مشتمل بر مسجد اقصی، در اردن از آن جمله بود.
اکنون از چهارده میلیون یهودی کل جهان20 درصد در اسرائیل و80 درصد در مناطق دیگر هستند. شمار یهودیان ایران حدود سی هزار است. از همان ابتدا، گروهی از یهود پس از مهاجرت به اسرائیل، آن کشور را ترک کردند و به زندگی ، میان اقوام دیگر ادامه دادند. استکبار جهانی به سرکردگی انگلستان و آمریکا به پشتیبانی همه جانبه از صهیونیسم برخاست. صهیونیستها با اتکا به آن حمایتها و با بهره برداری ازضعف و زبونی رهبران کشورهای اسلامی، موقعیت خود را محکم کرده ، وضعی را پیش آوردند که با تلخکامی شاهد آن هستیم. البته جمعی از یهودیان سنت گرا مانند گروه “نطواری کارتا” (7) در اسرائیل، آمریکا و کشورهای دیگر پیوسته با تشکیل اسرائیل مخالف بوده و آن را خلاف شرع می دانسته اند. آنان در ابتدای تشکیل اسرائیل، در آن کشور برای گروه خود اسکناسهایی منتشر کردند تا مجبور نشوند از اسکناسهای آن رژیم غاصب و جنایتکار استفاده کنند و در آمریکا و اسرائیل تظاهرات پر شوری بر ضد اسرائیل براه می اندازند و صهیونیسم و اسرائیل را ننگ یهودیت معرفی کنند. (8)
اکنون که بیش از نیم قرن از تشکیل رژیم صهیونیستی می گذرد غاصبان فلسطین از هیچ جنایتی فروگذار نکرده و قطعنامه ها و بیانیه های مجامع بین المللی را به چیزی نگرفته اند و هر روزه شاهد قتل عده ای از مسلمانان بی گناه و بی دفاع هستیم.
بزرگترین دشمن اسلام
قرآن کریم در آیات زیادی خطر یهود افراطی دیروز، و صهیونیسم امروز را برای مسلمانان گوشزد نموده و آن را در چند محور اساسی بیان می کند و خوی و ایده آنها را تصویر نموده است؛
تحریف کلام خداوند
یحرفون الکلم عن مواضعه (9) سخنان (خدا) را از مواضعش تحریف می کنند. “تورات” یعنی تعلیم و بشارت، کتابی آسمانی است که بر جناب موسی (ع) که در زبان عبری از آن با نام - موشه - به معنای” از آب کشیده شده” (10) نازل شده است ولی یهود، این کتاب را تحریف کرده، خرافات و افسانه های زیادی در آن جای دادند - تورات، علاوه برا اینکه خدای متعال را به صورت انسانی ترسیم می کند که نسبت به بسیاری از امور آگاهی ندارد (11)، با یکی از بندگان خود (حضرت یعقوب) کشتی می گیرد و نمی تواند بر او غالب شود و سر انجام التماس می کند که از او دست بردارد تا مردم خدایشان را در چنین حالتی نبینند!(12) به علاوه نسبتهای ناروایی به پیامبران الهی می دهد چنانچه (العیاذ بالله) نسبت زنای محصنه به حضرت داوود (ع) (13) و نسبت شرب خمر و زنای با محارم به حضرت لوط (ع) می دهد! (14)
قساوت و سنگدلی
ثم قست قلوبکم من بعد ذلک فهی کالحجاره اواشد قسوه( 15) سپس دلهای شما ( خطاب به یهود) بعد از آن واقعه سخت شد، همانند سنگ یا سخت تر. تاریخ بهترین شاهد و گواه بر قساوت و سنگدلی آنهاست. چنانکه یهود در سال117 م به رهبری آندریا برای کشتن رومیها و یونانیها خروج کرده و همه را از دم تیغ گذراندند. سپس خونهایشان را آشامیده و گوشتشان را خوردند، سرها و استخوانها را هم قطعه قطعه نموده و به سگ ها دادند! (16) و... تا به امروز بمبهای ئیدروژنی و فسفر سفید چند تنی که بر سر مردم مظلوم غزه و لبنان ریختند، خود نشان از قساوت و توحش آنها دارد.
کشتار انبیاء
لقد اخذنا میثق بنی اسرائیل و ارسلنا الیهم رسلاکلما جاء هم رسول بمالاتهوی انفسهم فریقا کذبوا و فریقا یقتلون( 17) ما از بنی اسرائیل پیمان گرفتیم و پیغمبرانی بر آنها فرستادیم؛ اما هرگاه رسولی آمد که بر خلاف هوای نفس آنها سخن گفت، گروهی را تکذیب کرده و گروهی را می کشتند.
کشتن پیامبران، آنقدر در بین آنها معمول شده بود که در روایات آمده است یهود، ما بین طلوع فجر تا طلوع آفتاب هفتاد پیامبر را سر می بریدند، سپس دکانهای خود را باز می کردند مثل اینکه هیچ کاری نکرده اند. (18) از پیامبرانی که به دست آنها به قتل رسیدند، یحیی و زکریا (ع) بودند که فقط به خاطر اینکه آنها را از فحشا و منکرات منع می کردند مستحق قتل شدند، چنانچه می خواستند هارون (ع) را به قتل برسانند و برای عیسی (ع) چوبه های دار نصب کردند و از همه بزرگتر آنکه به روایاتی پیامبر گرامی اسلام را نیز زنی یهودی مسموم و ایشان بر اثر آن زهر به شهادت رسیدند. (19)
پیمان‌شکنی و نقض عهد
فبها نقضهم میثاقهم لعناهم و حعلنا قلوبهم قاسیه (20) (بنی اسرائیل) را به خاطر پیمان شکنی، از رحمت خویش دور ساختیم و دلهای آنان را سخت و سنگین نمودیم.
کسانی که به فکر سازش با اسرائیل هستند و با او معاهده صلح می بندند مطمئن باشند کلام الهی حق است و اسرائیل هیچگاه به وعده و عهد خود وفا نکرده و نخو اهد کرد چنانچه معمار بزرگ انقلاب با بینشی عمیق فرمودند: این ماده فساد که در قلب ممالک اسلامی با پشتیبانی دول بزرگ، جایگزین شده است و ریشه های فسادش هر روز ممالک اسلامی را تهدید می کند باید با همت ممالک اسلامی ملل بزرگ اسلام ریشه کن شود. (21)
دشمنی با مؤمنین
لتجدن اشد الناس عداوه للذین آمنوا الیهود و الذین اشرکوا (22) به طور مسلم (ای پیامبر) دشمن ترین مردم نسبت به مومنان را، یهود و مشرکان خواهی یافت.
یهودیان در سرزمینهای اسلامی به ویژه اندلس، زندگی خوبی داشتند و شماری از آنان به مقامات اجتماعی بلندی نائل شدند. این در حالی بود که یهودیان مقیم کشورهای اروپایی در اماکن خاصی به نام گتو (ghetto) با ذلت تمام زندگی کردند. همچنین بسیار اتفاق می افتاد که مسیحیان آنان را به زور به آیین خود در می آوردند. هنگامی که مسیحیان در سال1492 حاکمیت اندلس را به طور کامل از دست مسلمانان بیرون آوردند، یهودیان را نیز از آن سرزمین تبعید کردند. آن آوارگان به کشورهای اسلامی شمال آفریقا روی آوردند و در دامان پر مهر اسلام قرار گرفتند. منش نیک و رفتار انسانی مسلمانان با بیگانگان زبانزد تاریخ نگاران یهودی و مسیحی است، اما یهودیان افراطی چگونه جواب این مهرورزی و عطوفت را دادند؟! اکنون در فلسطین و لبنان شاهدیم!
تعصب و خودبرتربینی
و قالت الیهود و النصاری نحن ابناء الله و احباوه (23) یهودیان و نصاری گفتند ما فرزندان خدا و دوستان (خاص) او هستیم.
خود برتر بینی و خود خواهی و انحصار طلبی، خوی و خصلت جدا نشدنی قوم کوچک یهود است. سایر اقوام جهان در واکنش به این صفات، با یهودیان از در ستیز و دشمنی درآمده، به تحقیر آنان پرداختند. باید گفت نخستین ویرانی شهر قدس و گرفتار شدن بنی اسرائیل به دست بابلیان در حدود شش قرن قبل از میلاد نیز به همین علت بوده است. در آن زمان ارمیای نبی از جانب خدای متعال پیام آورده بود که بنی اسرائیل در صورتی که خود را تسلیم دشمن کنند، خود و شهرهایشان سالم خواهند ماند. آنان این پیام رهایی بخش را به چیزی نگرفتند، پیامبر را زدند و زندانی کردند و او تا سقوط شهر قدس، در زندان بود. (24) از سوی دیگر، تورات مدعی است که خدای متعال با حضرت ابراهیم (ع) عهد بست که از نیل تا فرات را به فرزندان او که از اسحاق (ع) پدید می آیند عطا کند. (25) و این ادعای دروغین خود دامنه برتری جویی یهودیان بر سایر ملل را تقویت نموده است. پیشوای بزرگ وحکیم هوشمند، حضرت امام (ره) خطر این ادعای صهیونیستها را به مسلمین یاد آور شده و می فرماید: من کرارا تذکر داده ام که اسرائیل از نیل تا فرات را از آن خود می داند و شما را غاصب سرزمینهای خود می شمرد. (26)
سخن آخر
این سخن خدای متعال، همیشه آویزه گوشمان باشد که خطاب به رسول اعظم (ص) فرمود: و لن ترضی عنک الیهود و لاالنصاری حتی تتبع ملتهم قل ان هدی الله هوالهدی (27) هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد تا به طور کامل تسلیم آنها شوی و از آیین تحریف یافته آنان پیروی کنی.ای پیامبر بگو، هدایت الهی، تنها هدایت است.
و امروز اسرائیل که ادامه دهنده تفکرات خصمانه یهود افراطی دیروز است، با اعمال وحشیانه و غیر انسانی به قصد هتک قدس شریف و استعمار و استثمار تمام سرزمینهای اسلامی در منطقه حضور پیدا کرده است.
به امید نابودی نهایی یهود (اسرائیل) به دست منجی مظلومان.