دونالد رامسفلد/وزیر دفاع آمریکا و از طراحان اصلی حمله به عراق
سالت لیک تریبیون
ماه ژانویه گذشته و به هنگام برگزاری انتخابات در مصر، ایمن الظواهری مرد شماره دو القاعده به شدت از آن دسته از اتباع مصری که حامی شرکت در انتخابات بودند انتقاد کرد و آنها را آلت دست آمریکا نامید و حتی مدعی شد که «به پای صندوق رای رفتن» یک جنایت است.
این اظهارات و نیز تلاش های فراوانی که برای مقابله با پیشرفت دموکراسی در افغانستان و عراق صورت می گیرد، حاکی از آن است که تروریست ها نمی خواهند پایگاه خود و نیز توانایی خود برای اعمال نفوذ در این دو کشور را از دست بدهند. آنها حامی خشونت هستند؛ اما واقعیت آن است که بیشتر قربانیان خشونت های افراطی آنان، همان مردم هم کیش و هم وطن خودشان هستند اینجا است که باید مثل یکی از سران گروه های مصری از بن لادن بپرسیم: «نتیجه توسل به خشونت چه بود؟ چه دستاوردی داشت؟» پاسخ این سوال کاملا واضح است: دستاوردی وجود ندارد. منابع تامین هزینه تروریست ها و گروه های افراط گرا بسیار کم شده است.
افراط گرایان بسیاری از پناهگاه های خود برای طرح ریزی و اجرای فعالیت های تروریستی در سطح جهان را از دست داده اند. همان طور که جورج بوش رئیس جمهور آمریکا نیز اخیرا تاکیدکرده است دو حامی بزرگ تروریسم در جهان ـ یعنی رژیم بعثی عراق و نیز طالبان ـ از قدرت ساقط شده اند؛ و بسیاری از عاملان و همکاران آنها هم قادر به فعالیت نیستند. اما وضعیت آمریکا چگونه است؟ حملات 11 سپتامبر چه تاثیری بر آمریکا و بر جهان داشته است؟ افراط گرایان تصور می کردند پس از این حملات، آمریکا به تغییر سیاست هایش روی خواهد آورد. اما روزی که برجهای دوقلو فرو ریختند و دود فضای پنتاگون را فرا گرفت، چیزی در افکار مردم آمریکا عوض شد و امروز نتیجه آن تغییر به وضوح دیده میشود.
آن حوادث تروریستی. خاطره جمعی مردم آمریکا را تغییر داد و به همین جهت، مردم و دولت آمریکا برآن شدند که هر روز پس از 11 سپتامبر را با عزم بر وفاداری به ارزش های خود و مقابله با آنچه باعث بروز شکاف در آمریکا می شود سپری کنند. اما همین مساله به ما یادآوری می کند که هر روز پس از 11 سپتامبر را باید با همان حس فوریت و اضطراری که آن روز داشتیم سپری کنیم تا بتوانیم از تامین امنیت آمریکا اطمینان حاصل کنیم.
آمریکا دیگر نمی خواهد پشت دیوار شیشه ای «دفاع غیر فعال» بماند. آمریکا منتظر ایجاد دردسر از سوی تروریست ها نخواهد ماند؛ هر قدر هم که فعالیت آنها کوچک و بی اهمیت باشد. اکنون نیروهای نظامی آمریکا در بسیاری از نقاط جهان مستقر هستند و ساقط شدن دو رژیم عراق در منطقه حساس خاورمیانه و نیز طالبان هم موقعیت آن را فراهم کرده که آمریکا راه بهتری برای مقابله با تروریسم در سطح جهان و بخصوص علیه منافع خود بیابد. وظیفه ای که اکنون آمریکایی ها بر دوش خود احساس می کنند، نشان می دهد که آمریکا دیگر هیچ سالگردی مثل سالروز وقوع حوادث 11 سپتامبر را گرامی نخواهد داشت.
بیش از این، برخی نویسندگان به این نکته اشاره می کردند که: «خداوند در شادی ها در گوش ما زمزمه می کند، و با وجدان ما به آرامی سخن می گوید؛ اما در دردها و محنت ها، به صدای بلند سخن می گوید زیرا جهان، ناشنوا است و باید این ندا را بشنود.» به همین ترتیب، آمریکا تلاش کرده که لزوم نشان دادن حقیقت تروریسم و مبارزه با آن را با صدای بلند به مردم جهان نشان دهد؛ و تاکید کند که مردم می خواهند زنده بمانند؛ آن هم بدون خطر تروریسم.