1. کشور: ارمنستان
2. نوع انتخابات: پارلمانی
3. سیستم انتخابات: نمایندگان پارلمان با ارای مردمی برای مدت چهار سال انتخاب میشوند.
از 131 کرسی مجلس 90 عضو از طریق لیست احزاب و 41 عضو از طریق ارای مستقیم انتخاب خواهند شد.
4. زمان برگزاری انتخابات: انتخابات پارلمانی ارمنستان در 12 می 2007 22 اردیبهشت 86 برگزار خواهد شد رقابتهای انتخاباتی عملا از تاریخ هشتم اوریل اغاز شده بود رقابتهای رسمی در روز دهم ماه می یعنی دو روز قبل از برگزاری انتخابات به پایان خواهد رسید.
5. احزاب شرکت کننده در انتخابات: کمیته مرکزی انتخابات ارمنستان از 24 حزب برای شرکت در انتخابات پارلمانی ثبت نام بعمل اورد این احزاب عبارت بودند از:
حزب ملی دمکراتیک، حزب رضایت ملی، حزب وحدت ملی، حزب ارمنستان موفق، حزب داشناک، حزب مسیر دمکراتیک، حزب خلق ارمنستان، حزب جمهوری خواه ارمنستان، حزب جوانان ارمنستان، حزب کمونیست ارمنستان، حزب مارکسیست ارمنستان، حزب فدراسیون انقلابی ارمنستان، حزب اوریناتس یرکر جنبش ملی ارمنستان، حزب مردم، حزب جمهوری، حزب میراث، حزب کارگر متحد، حزب ملی کارگر متحد، حزب دوران جدید، حزب سوسیال دمکرات هاچاکیان، حزب خلق مسیحی رنسانس، حزب مترقی ارمنستان، حزب دمکراتیک ارمنستان
اهمیت انتخابات:
از 24 حزبی که در انتخابات پارلمانی ارمنستان ثبت نام کرده اند 19 حزب در زمره گروههای سیاسی مخالف حکومت به حساب میایند این گروهها سلسله ای از حزب کمونیست تا حزب بشدت غربگرای میراث را دربرمی گیرند به جز این احزاب تنها بلوک سیاسی ثبت نام کننده در انتخابات نیز خواستار اعلام جرم بر ضد روبرت کوچاریان رییس جمهور فعلی این کشور به دلیل تقلب در انتخابات ریاست جمهوری سال 2003 شده است با اینحال و علیرغم شمار بالای احزاب مخالف شرایط و واقعیات موجود در ارمنستان موید ناتوانی نسبی انها در برابر احزاب طرفدار حکومت می باشد انتظار می رود که حزب جمهوریخواه که بزرگترین فراکسیون پارلمانی را داراست و نیز حزب ارمنستان موفق که مدعی است بیشترین اعضا را در میان احزاب سیاسی این کشور دارد در انتخابات پارلمانی اتی به پیروزی دست یابند.
علیرغم بروز برخی تنشهای سیاسی مقامات ارمنستان اعلام کرده اند که برپایی یک انتخابات ارام ازاد و عادلانه را انتظار دارند اما برخی گروههای سیاسی از هم اکنون با متهم کردن حکومت به دخالت در انتخابات برگزاری انتخاباتی ازاد را بعید دانسته اند از اینرو قابل پبش بینی است که پس از پیروزی احزاب حاکم در انتخابات اتی و طرح نظرات مخالفان در خصوص غیرسالم بودن انتخابات شکاف سیاسی میان حاکمیت و گروههای اپوزیسیون افزایش قابل توجهی یابد در همین راستا گروهی از تحلیلگران با تبیین شرایط سیاسی حاکم بر حوزه اوراسیا طی نیم دهه اخیر استدلال میکنند که در صورت افزایش اعتراص احزاب مخالف به نحوه اداره و نتایج انتخابات پیشرومیتوان وقوع انقلابی رنگی در ارمنستان را انتظار داشت طبعا تحقق چنین امری پیامدهای داخلی و منطقهای مهمی را در پی دارد.