محمدکاظم انبارلویی
فتنه در لغت به معنای کفر، گمراهی، آشوب و امتحان آمده است. فتنه به معنای اختلاف مردم در عقاید و آراء به گونه ای که منجر به ناآرامی شود نیز هست. قرآن فتنه گری را از قتل بالاتر می داند.
چهره منافق و نقش او در فتنه ها شفاف تر می شود به شرط اینکه روشنگریها دقیق باشد. تمسک به قرآن واهل بیت و آگاهی از چند و چون فتنه و فتنه انگیزان در خنثی سازی فتنه مهم و تعیین کننده است.
انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری یکی از رخدادهای مهم جمهوری اسلامی است که به صورت یک فتنه خودنمایی کرد و فتنه گران ظهوری مخرب در آن داشتند . در6 ماهه اول سال88 به بهانه انتخابات ریاست جمهوری رویدادهای تلخی رخ داد که هرکدام دل شیفتگان انقلاب را به درد آورد. مهمترین آن شرارت عده ای در روز قدس بود که روز مهمی در افشای چهره منافقان جدید و ضدیت آنها با خط امام (ره) و انقلاب، حتی اسلام بود. روزه خواری در آخرین جمعه ماه مبارک رمضان ، شعار «استقلال آزادی جمهوری ایرانی» و «نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران» سه نماد از چهره گمراهان و آشوب طلبان بود.
کسانی گفتند جانم فدای ایران که حتی یک روز هم به خاطر ایران به رنج و آزار نیفتاده بودند. این عده ولو اندک می خواستند پیوند خود را با فرماندهان جنگ نرم در واشنگتن، لندن و پاریس به گونه ای نشان دهند که عمق فتنه و فتنه گری را نمایش دهند. تکیه بر ناسیونالیسم افراطی یکی از رهنمودهای مهم استکبار برای تخطئه فرامین دینی است که دفاع از مظلوم را در هر کجای جهان لازم می داند. یکی از خطوط «جهانی سازی» غربیها مسیرش از همین ناسیونالیسم افراطی می گذرد . آنها توصیه می کنند سرتان در لاک خودتان باشد چکار دارید در فلسطین ، لبنان، افغانستان و عراق چه می گذرد! اگر ما دهها و صدها سند می آوردیم که جنبش موسوم به سبز رودرروی اسلام و نظام و آرمانهای امام (ره) است ، شاید کسی باور نمی کرد . اما خدا خواست آنها خودشان را با دست خودشان رسوا کنند. به همین دلیل آمدند در بیانیه رسمی اعلام کردند روز قدس امسال «یک نقطه عطف» بود!(1)
آنها نه تنها از شرارت های روز قدس تبری نجستند بلکه علامت دادند که با توافق آنها انجام شده است ! واکنش آیت الله حسین نوری همدانی از مراجع تقلید از یک هوشمندی بالایی حکایت دارد آنجا که فرمود: «چطور می شود با کسانی که الان اصرار دارند راه سارکوزی و اوباما را بروند وحدت کرد» ایشان تصریح می کنند؛ «با کسانی که تکیه گاه آنها آمریکا و اروپاست نمی شود وحدت کرد» (2)
یا آیت الله مکارم شیرازی در یک بیان از باب روشنگری می فرمایند «یک گروه در انتخابات آتش بیار معرکه بودند و از خارج دستور می گرفتند.» (3)
آنچه امروز برخی از آن به عنوان «میانجیگری» ، «وحدت ملی» و «آشتی ملی» یاد می کنند -که مربوط به رسانه های مشکوک داخلی است - یک حیله و نیرنگ برای تداوم فتنه و فتنه انگیزی است . زیرا وحدت با فتنه انگیزان همان طور که گفته شد امری نشدنی است .
اما آنچه که عده ای از اخیار و بزرگان پیگیری می کنند نه از جنس «میانجیگری» و ائتلاف به اصطلاح ملی است ، بلکه از جنس روشنگری و شبیه آنچه که عمار یاسرها در جریان فتنه صفین انجام می دادند می باشد. اگر عمار یاسر بتواند حتی یک مسلمان فریب خورده را به خیمه ولایت و هدایت بیاورد یک توفیق در نبرد نرم علیه دشمن کسب کرده است و این یک غنیمت است.
اظهارات آقای عسکراولادی دبیرکل جبهه پیروان خط امام و رهبری در تمییز خط «فتنه» از خط «روشنگری» قابل دقت است.
وی می گوید: «سران فتنه مطرود مردم هستند. هر راه حلی غیر از پذیرش ولایت و رای اکثریت به بن بست می رسد.» وی تاکید می کند، «امام و رهبری همواره پایه و مایه اصلی وحدت ملی در کشور بوده اند . قانون اساسی به عنوان یک میثاق ملی خطوط کلی وحدت ملی را در خود جای داده است، ما برای آرامش باید به این اصول برگردیم.»
آقای مهندس سید مرتضی نبوی نیز که از فعالان خط «روشنگری» در این زمینه است می گوید: «رهنمودهای رهبری نقشه راه وحدت جامعه است» این دو و سایر بزرگانی که خط «روشنگری» را دنبال می کنند فرمول رسیدن به راه حل نهایی را تمسک به خط مبارک امام (ره) و رهبری می دانند.
این یک راه حل «علوی» است . دیگر راه حلها که خط حکمیت و... را دنبال می کند، یک خط «اموی» است که باید با هوشمندی از آن فاصله گرفت.
خداوند در قرآن به پیامبر می فرماید: «به پروردگارت سوگند که آنها مومن نخواهند بود مگر اینکه تو را در اختلافات خود به داوری طلبند و سپس در دل خود از داوری تو احساس ناراحتی نکنند و کاملا تسلیم باشند» (نساء65)
برای حل دعوا و اختلاف فقط یک راه است و آن اینکه داوری رهبری را بپذیریم و از نتایج داوری هم احساس ناراحتی نکنیم.
کسی که داوری را نمی پذیرد آیا به داوری دیگری تن می دهد؟ هرگز! پس داوری میانجی ها منتفی است.
قرآن می گوید کسی که این داوری را نپذیرد اهل ایمان نیست.
بنابراین وحدت با کسانی که اهل ایمان نیستند معنا ندارد. با کسانی که به دامن آمریکا و رژیم صهیونیستی افتاده اند و به محکم ترین و اصیل ترین شعار انقلاب که جمهوری اسلامی است تردید می کنند و از «جمهوری ایرانی» سخن می گویند، وحدت کردن یک شوخی مشمئز کننده است.