عبدالمجید معادیخواه / وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی
شرایط امروزه شاید برای تبیین تفکرات امام (ره) مهیا نباشد چرا که هرکس متولی هر گروهی باشد سعی می کند با ابزارهای خود، فرمایشات امام (ره) را بازگو کند. هر کس از امام (ره) حرف می زند، استفاده ابزاری می کند. هر گروهی سعی می کند با توجه به شرایط خودش از صحبت های ایشان استفاده کند، آن موقع که امام (ره ) در قید حیات بود، این کار را می کردند، الان که جای خود دارد. می توان با یک کار باشگاهی، درباره تفکرات و اعتقادات امام (ره) کار کرد. البته همه باید تضمین دهند که کسی نمی خواهد استفاده شخصی کند. هر کس دیدگاهی دارد باید ارائه کند تا جمع بندی شود بدون سایه هرگونه سلطه. البته ما تجربه کار باشگاهی نداریم. باید فضایی ایجاد شود که در آن صدای هیچ کس بلندتر از دیگری نباشد. خودباوری یکی از مهم ترین ویژگیهای امام (رض) است. این ویژگی حضرت امام (ره) ریشه در عرفان ایشان داشت. امام (ره) به عظمت انسان و اراده و قدرت او در دگرگون سازی اعتقاد بسیاری داشت و حقیقتا این تفکر امام (ره) اگر نهادینه می شد، می توانست سر منشا بسیاری از تحولات باشد. البته باید توجه داشته باشیم که خودباوری ایشان ریشه دار بود، نه تقلیدی و کلیشه ای.
ایشان معتقد بودند که باید نگاهی فراگیر نسبت به همه داشت، اعتقاد به یک دگرباشی عمیق در همه زمینه ها و نپسندیدن وضع موجود از دیگر ویژگی های برجسته ایشان بود که طبعا می توان از این ویژگی ها یک سیره عملی بیرون آورد. امام (ره) همه قدرت را از مردم می دیدند و همبستگی و اتحاد و دلسرد شدن آنها برایشان، مهم و سرنوشت ساز بود و بسیاری از تصمیم گیری های ایشان به این مساله برمی گردد.
امام (ره) یک زمان گفتند که میزان رای ملت است و این برای این مساله بود که به شورای نگهبان، جامعه مهندسین، جامعه روحانیت مبارز که سعی می کردند، متولی رای مردم باشند، تذکر دهند.
در راس همه خطرهایی که امام خمینی (ره)، بارها روی آن تاکید کردند، مساله کشمکش قدرت بین باندها بود. ایشان روزی این قضیه حساس بودند زیرا معتقد بودند اکر مردم ببینند این افراد باهم درگیر شده اند و بر سر قدرت دعوا می کنند همه انگیزه شان را از دست می دهند. ایشان با تشکل مخالفتی نداشتند اما با آن چیزی که خودشان آن را حزب بازی می خواندند، موافق نبودند.